Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Golden Vessel

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततो देवो नियुक्तः ।जानन्नपि सुरानेवं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ॥
  2. 2
    उपायः को वधे तस्य सुराः ।यमहं तं समास्थाय निहन्यामृषिकण्टकम् ॥
  3. 3
    एवमुक्ताः सुराः सर्वे प्रत्यूचु ।मानुषीं तनुमास्थाय रावणं जहि सम्युगे ॥
  4. 4
    स हि तेपे तपस्तीव्रं दीर्घकालमरिन्दम ।येन तुष्टोऽभवद्ब्रह्मा लोककृ ॥
  5. 5
    सन्तुष्टः प्रददौ तस्मै राक्षसाय वरं प्रभुः ।नानाविधेभ्यो भूतेभ्यो भयं नान्यत्र ॥
  6. 6
    पुरा तेन वरदानेन मानवाः ।एवं पितामहात्तस्माद्वरं प्राप्य स ॥
  7. 7
    लोकांस्त्रींस्त्रियश्चाप्यपकर्षति ।तस्मात्तस्य वधो दृष्टो मानुषेभ्यः ॥
  8. 8
    इत्येतद्वचनं श्रुत्वा सुराणां विष्णुरात्मवान् ।पितरं रोचयामास तदा ॥
  9. 9
    स चाप्यपुत्रो नृपतिस्तस्मिन्काले महाद्युतिः ।अयजत्पुत्रियामिष्टिं पुत्रेप्सुररिसूदनः ॥
  10. 10
    स कृत्वा निश्चयं विष्णुरामन्त्र्य च पितामहम् ।अन्तर्धानं गतो देवैः पूज्यमानो महर्षिभिः ॥
  11. 11
    ततो वै यजमानस्य ।प्रादुर्भूतं महद्भूतं महावीर्यं ॥
  12. 12
    कृष्णं रक्ताम्बरधरं रक्ताक्षं ।स्निग्धहर्यक्षतनुजश्मश्रुप्रवरमूर्धजम् ॥
  13. 13
    शुभलक्षणसम्पन्नं दिव्याभरणभूषितम् ।शैलशृङ्गसमुत्सेधं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥
  14. 14
    दिवाकरसमाकारं दीप्तानलशिखोपमम् ।तप्तजाम्बूनदमयीं राजतान्तपरिच्छदाम् ॥
  15. 15
    पात्रीं पत्नीमिव प्रियाम् ।प्रगृह्य विपुलां दोर्भ्यां स्वयं ॥
  16. 16
    समवेक्ष्याब्रवीद्वाक्यमिदं ।प्राजापत्यं नरं विद्धि मामिहाभ्यागतं नृप ॥
  17. 17
    ततः परं तदा राजा प्रत्युवाच ।भगवन् स्वागतं तेऽस्तु किमहं करवाणि ते ॥
  18. 18
    अथो पुनरिदं वाक्यं प्राजापत्यो नरोऽब्रवीत् ।राजन्नर्चयता देवानद्य प्राप्तमिदं त्वया ॥
  19. 19
    इदं तु पायसं ।प्रजाकरं गृहाण त्वं धन्यमारोग्यवर्धनम् ॥
  20. 20
    भार्याणामनुरूपाणामश्नीतेति प्रयच्छ वै ।तासु त्वं लप्स्यसे दर्थं यजसे नृप ॥
  21. 21
    तथेति नृपतिः प्रीतः प्रतिगृह्य ताम् ।पात्रीं देवान्नसम्पूर्णां देवदत्तां ॥
  22. 22
    अभिवाद्य च तद्भूतमद्भुतं प्रियदर्शनम् ।मुदा परमया युक्तश्चकाराभिप्रदक्षिणम् ॥
  23. 23
    ततो दशरथः प्राप्य पायसं देवनिर्मितम् ।बभूव प्राप्य वित्तमिवाधनः ॥
  24. 24
    ततस्तदद्भुतप्रख्यं भूतं ।संवर्तयित्वा तत्कर्म तत्रैवान्तरधीयत ॥
  25. 25
    हर्षरश्मिभिरुद्द्योतं तस्यान्तःपुरमाबभौ ।भिरामस्य चन्द्रस्येव नभोंशुभिः ॥
  26. 26
    सोन्तःपुरं प्रविश्यैव कौसल्यामिदमब्रवीत् ।पायसं प्रतिगृह्णीष्व पुत्रीयं त्विदमात्मनः ॥
  27. 27
    कौसल्यायै नरपतिः पायसार्धं ददौ तदा ।अर्धादर्धं ददौ चापि नराधिपः ॥
  28. 28
    चावशिष्टार्धं ददौ पुत्रार्थकारणात् ।प्रददौ चावशिष्टार्धं पायसस्यामृतोपमम् ॥
  29. 29
    अनुचिन्त्य सुमित्रायै पुनरेव ।एवं तासां ददौ राजा भार्याणां पायसं पृथक् ॥
  30. 30
    तास्त्वेतत्पायसं प्राप्य नरेन्द्रस्योत्तमाः स्त्रियः ।सम्मानं मेनिरे सर्वाः ॥
  31. 31
    ततस्तु ताः तदुत्तमस्त्रियोमहीपतेरुत्तमपायसं पृथक् ।हुताशनादित्य समानतेजस--श्चिरेण गर्भान्प्रतिपेदिरे तदा ॥
  32. 32
    ततस्तु राजा प्रसमीक्ष्य ताः स्त्रियः प्रतिलब्धमानसः ।बभूव हृष्टस्त्रिदिवे यथा सुरेन्द्रसिद्धर्षिगणाभिपूजितः ॥