Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Kausalyā’s Consent

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तं समीक्ष्य त्ववहितं पितुर्निर्देशपालने । बाष्पसंरुद्धा वचो धर्मिष्ठमब्रवीत् ॥
  2. 2
    अदृष्टदुःखो सर्वभूतप्रियंवदः ।मयि जातो दशरथात्कथमुञ्छेन वर्तयेत् ॥
  3. 3
    यस्य दासाश्च मृष्टान्यन्नानि भुञ्जते ।कथं स भोक्ष्यते नाथो वने मूलफलान्ययम् ॥
  4. 4
    क एतच्छ्रद्दधेच्छ्रुत्वा कस्य वा न भेवद्भयम् ।यितो राजा राघवो यद्विवास्यते ॥
  5. 5
    नूनं तु बलवाँल्लोके सर्वमादिशन् ।लोके रामाभिरामस्त्वं वनं यत्र गमिष्यसि ॥
  6. 6
    अयं तु मामात्मभवस्तवादर्शनमारुतः ।विलापदुःखसमिधो ॥
  7. 7
    चिन्ताबाष्पमहाधूमस्तवादर्शनचित्तजः ।कर्शयित्वा भृशं पुत्र निःश्वासायाससम्भवः ॥
  8. 8
    त्वया विहीनामिह मां तुलो महान् । यथा कक्षं चित्रभानुर्हिमात्यये ॥
  9. 9
    कथं हि स्वं वत्सं गच्छन्तं नानुगच्छति ।अहं त्वाऽनुगमिष्यामि पुत्र यत्र गमिष्यसि ॥
  10. 10
    तथा निगदितं मात्रा तद्वाक्यं ।श्रुत्वा रामोऽब्रवीद्वाक्यं मातरं ॥
  11. 11
    वञ्चितो राजा मयि चारण्यमाश्रिते ।भवत्या च परित्यक्तो न नूनं वर्तयिष्यति ॥
  12. 12
    भर्तुः किल परित्यागो केवलं स्त्रियाः ।स भवत्या न कर्तव्यो मनसाऽपि ॥
  13. 13
    यावज्जीवति काकुत्स्थः पिता मे जगतीपतिः ।शुश्रूषा क्रियतां तावत्स हि धर्मः ॥
  14. 14
    एवमुक्ता तु रामेण कौसल्या ।तथेत्युवाच सुप्रीता राममक्लिष्टकारिणम् ॥
  15. 15
    एवमुक्तस्तु वचनं रामो ।भूयस्तामब्रवीद्वाक्यं मातरं ॥
  16. 16
    मया चैव भवत्या च कर्तव्यं वचनं पितुः ।राजा भर्ता श्रेष्ठः सर्वेषामीश्वरः प्रभुः ॥
  17. 17
    इमानि तु महारण्ये विहृत्य ।वर्षाणि परमप्रीतः स्थास्यामि वचने तव ॥
  18. 18
    एवमुक्ता प्रियं पुत्रं तदा ।उवाच परमार्ता तु कौसल्या ॥
  19. 19
    आसां राम सपत्नीनां वस्तुं मध्ये न मे क्षमम् ।नय मामपि काकुत्स्थ वनं वन्यां ॥
  20. 20
    यदि ते गमने कृता ।तां तथा रुदतीं रामो चनमब्रवीत् ॥
  21. 21
    जीवन्त्या हि स्त्रिया भर्ता दैवतं प्रभुरेव च ।भवत्या मम चैवाद्य राजा प्रभवति ॥
  22. 22
    न ह्यनाथा वयं राज्ञा धीमता ।भरतश्चापि धर्मात्मा सर्वभूतप्रियंवदः ॥
  23. 23
    भवतीमनुवर्तेत स हि सदा ।यथा मयि तु निष्क्रान्ते पार्थिवः ॥
  24. 24
    श्रमं नावाप्नुयात्किञ्चिदप्रमत्ता तथा कुरु ।दारुणश्चाप्ययं शोको यथैनं न विनाशयेत् ॥
  25. 25
    राज्ञो वृद्धस्य सततं हितं चर समाहिता । या नारी ॥
  26. 26
    भर्तारं नानुवर्तेत सा तु पापगतिर्भवेत् ।भर्तुः शुश्रूषया नारी लभते ॥
  27. 27
    अपि या निर्नमस्कारा निवृत्ता ।शुश्रूषामेव कुर्वीत भर्तुः ॥
  28. 28
    एष पुरा दृष्टो लोके स्मृतः ।अग्निकार्येषु च सदा सुमनोभिश्च देवताः ॥
  29. 29
    पूज्यास्ते मत्कृते देवि ब्राह्मणाश्चैव ।एवं कालं प्रतीक्षस्व ममागमनकाङ्क्षिणी ॥
  30. 30
    नियता ।प्राप्स्यसे परमं कामं मयि प्रत्यागते सति ॥
  31. 31
    यदि धर्मभृतां श्रेष्ठो धारयिष्यति जीवितम् ।एवमुक्ता तु रामेण ॥
  32. 32
    कौसल्या पुत्रशोकार्ता रामं वचनमब्रवीत् ।गमने सुकृतां बुद्धिं न ते शक्नोमि पुत्रक ॥
  33. 33
    विनिवर्तयितुं वीर नूनं कालो ।गच्छ पुत्र त्वमेकाग्रो भद्रं तेऽस्तु सदा विभो ॥
  34. 34
    पुनस्त्वयि निवृत्ते तु भविष्यामि ।प्रत्यागते महाभागे कृतार्थे ॥
  35. 35
    पितुरानृण्यतां प्राप्ते त्वयि लप्स्ये परं सुखम् ।कृतान्तस्य गतिः पुत्र सदा भुवि ॥
  36. 36
    यस्त्वां मे वच आच्छिद्य राघव ।गच्छेदानीं क्षेमेण पुनरागतः ॥
  37. 37
    नन्दयिष्यसि मां पुत्र साम्ना वाक्येन ।अपीदानीं स कालः स्याद्वनात्प्रत्यागतं पुनः ।यत्त्वां पुत्रक पश्येयं ॥
  38. 38
    तथा हि रामं वनवासनिश्चितंसमीक्ष्य देवी परमेण चेतसा ।उवाच रामं शुभलक्षणं वचोबभूव च ॥