Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Lament of the City

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तस्मिंस्तु विनिर्याते कृताञ्जलौ ।आर्तशब्दोऽथ सञ्जज्ञे स्त्रीणामन्तःपुरे महान् ॥
  2. 2
    जनस्यास्य दुर्बलस्य तपस्विनः ।यो शरणं चासीत्स नाथः क्वनु गच्छति ॥
  3. 3
    न क्रुध्यत्यभिशप्तोऽपि क्रोधनीयानि वर्जयन् ।क्रुद्धान्प्रसादयन्सर्वा क्वचिद्गतः ॥
  4. 4
    कौसल्यायां यथा मातरि वर्तते ।तथा यो वर्ततेऽस्मासु क्व नु गच्छति ॥
  5. 5
    कैकेय्या राज्ञा सञ्चोदितो वनम् । जनस्यास्य जगतः क्व नु गच्छति ॥
  6. 6
    अहो निश्चेतनो राजा जीवलोकस्य सम्प्रियम् ।धर्म्यं सत्यव्रतं रामं वनवासे प्रवत्स्यति ॥
  7. 7
    इति सर्वा महिष्यस्ताः इव धेनवः ।रुरुदुश्चैव दुःखार्ताः सस्वरं च ॥
  8. 8
    स तमन्तःपुरे घोरमार्तशब्दं । श्रुत्वा चासीत्सुदुःखितः ॥
  9. 9
    नाग्निहोत्राण्यहूयन्त नापचन्गृहमेधिनः ।अकुर्वन्न प्रजाः कार्यं सूर्यश्चान्तरधीयत ॥
  10. 10
    व्यसृजगाः गावो वत्सान्नपाययन् ।पुत्रं प्रथमजं लब्ध्वा जननी नाभ्यनन्दत ॥
  11. 11
    त्रिशङ्कुर्लोहिताङ्गश्च बृहस्पतिबुधावपि । सोममभ्येत्य ग्रहाः सर्वे व्यवस्थिताः ॥
  12. 12
    नक्षत्राणि गतार्चींषि ग्रहाश्च गततेजसः ।विशाखास्तु सधूमाश्च नभसि प्रचकाशिरे ॥
  13. 13
    कालिकानिलवेगेन महोदधिरिवोत्थितः ।रामे वनं प्रव्रजिते नगरं तत् ॥
  14. 14
    दिशः सर्वाव संवृताः ।न ग्रहो नापि नक्षत्रं प्रचकाशे न किञ्चन ॥
  15. 15
    अकस्मान्नागरः सर्वो जनो दैन्यमुपागमत् । वा विहारे वा न कश्चिदकरोन्मनः ॥
  16. 16
    सततं ।अयोध्यायां जनः सर्वः शुशोच जगतीपतिम् ॥
  17. 17
    बाष्पपर्याकुलमुखो राजमार्गगतो जनः ।न हृष्टः लक्ष्यते कश्चित्सर्वः ॥
  18. 18
    न वाति पवनः शीतो न शशी ।न सूर्यस्तपते लोकं सर्वं पर्याकुलं जगत् ॥
  19. 19
    सुताः स्त्रीणां भर्तारो भ्रातरस्तथा ।सर्वे सर्वं राममेवान्वचिन्तयन् ॥
  20. 20
    ये तु रामस्य सर्वे ते मूढचेतसः । चाक्रान्ताः शयनं न जुहुस्तदा ॥
  21. 21
    ततस्त्वयोध्या रहिता महात्मनाव मही सपर्वता । घोरं भयशोकपीडितासनागयोधाश्वगणा ननाद च ॥