Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Arrival at the Gaṅgā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    विशालान्कोसलान्रम्यान्यात्वा लक्ष्मणपूर्वजः ।अयोध्याऽभिमुखो धीमान्प्राञ्जलिर्वाक्वमब्रवीत् ॥
  2. 2
    त्वां पुरि श्रेष्ठे ।दैवतानि च यानि त्वां पालयन्त्यावसन्ति च ॥
  3. 3
    निवृत्तवनवासस्त्वामनृणो ।पुनर्द्रक्ष्यामि मात्रा च पित्रा च सह सङ्गतः ॥
  4. 4
    ततो रुधिरताम्राक्षो भुजमुद्यम्य दक्षिणम् ।अश्रुपूर्णमुखो दीनोऽब्रवी ॥
  5. 5
    दया चैव यथार्हं मयि वः कृतः ।चिरं दुःखस्य पापीयो गम्यतामर्थसिद्धये ॥
  6. 6
    तेऽभिवाद्य महात्मानं कृत्वा चापि ।विलपन्तो नरा घोरं व्यतिष्ठन्त क्वचित्क्वचित् ॥
  7. 7
    तथा विलपतां तेषामतृप्तानां च राघवः ।अचक्षुर्विषयं प्रायाद्यथाऽर्कः ॥
  8. 8
    ततो धान्यधनोपेतावान् ।अकुतश्चिद्भयान्रम्यां ॥
  9. 9
    उद्यानाम्रवणोपेता ।कुलाकुलसेवितान् ॥
  10. 10
    लक्षणीयान्नरेन्द्राणां ।रथेन कोसलानत्यवर्तत ॥
  11. 11
    मध्येन मुदितं स्फीतं रम्योद्यानसमाकुलम् ।राज्यं भोग्यं नरेन्द्राणां ययौ ॥
  12. 12
    तत्र त्रिपथगां दिव्यां शिव तोयामशैवलाम् ।ददर्श राघवो गङ्गां पुण्यामृषिनिसेविताम् ॥
  13. 13
    आश्रमैरविदूरस्थैः श्रीमद्भिः समलङ्कृताम् ।कालेऽप्सरोभिर्हृष्टाभिः सेविताम्भोह्रदां शिवाम् ॥
  14. 14
    किन्नरैरुपशोभिताम् ।नागगन्धर्वपत्नीभिः सेवितां सततं शिवाम् ॥
  15. 15
    देवाक्रीडशताकीर्णां ।देवार्थमाकाशगमां विख्यातां ॥
  16. 16
    जलघाताट्टहासोग्रां ।क्वचिद्वेणीकृतजलां क्वचिदावर्तशोभिताम् ॥
  17. 17
    क्वचित्स्तिमितगम्भीरां क्वचिद्वेगजलाकुलाम् ।क्वचिद्गम्भीरनिर्घोषां क्वचि ॥
  18. 18
    देवसङ्घाप्लुतजलां ।क्वचिदाभोगपुलिनां क्वचिन्निर्मलवालुकाम् ॥
  19. 19
    हंससारससङ्घुष्टां ।सदा मत्तैश्च विहगैरभिसन्नादितान्तराम् ॥
  20. 20
    क्वचित्तीररुहैर्वृक्षैर्मालाभिरिव शोभिताम् ।क्वचित्फुल्लोत्पलच्छन्नां क्वचि ॥
  21. 21
    क्वचित्कुमुदषण्डैश्च कुड्मलैरुपशोभिताम् ।नानापुष्परजोध्वस्तां समदामिव च क्वचित् ॥
  22. 22
    व्यपेतमलसङ्घातां ।दिशागजैर्वनगजैर्मत्तैश्च वरवारणैः ॥
  23. 23
    देवोपवाह्यैश्च मुहुः सन्नादितवनान्तराम् ।प्रमदामिव यत्नेन भूषितां ॥
  24. 24
    फलैः पुष्पैः किसलयैर्वृतां गुल्मैर्द्विजैस्तथा ।शिंशुमारैश्च नक्रैश्च भुजङ्गैश्च निषेविताम् ॥
  25. 25
    विष्णुपादच्युतां दिव्यामपापां पापनाशिनीम् ।तां शङ्करजटाजूटाद्भ्रष्टां सागरतेजसा ॥
  26. 26
    समुद्रमहीषीं गङ्गां सारसक्रौञ्चनादिताम् ।आससाद महाबाहुः शृङ्गबेरपुरं प्रति ॥
  27. 27
    तामूर्मिकलिलावर्तामन्ववेक्ष्य महारथः ।सुमन्त्रमब्रवीत्सूतमिहैवाद्य वसामहे ॥
  28. 28
    अविदूरादयं नद्याः बहुपुष्पप्रवालवान् ।सुमहा वसामोऽत्रैव ॥
  29. 29
    द्रक्ष्यामः श्रेष्ठां सम्मान्यसलिलां शिवाम् ।देवदानवगन्धर्वमृगमानुषपक्षिणाम् ॥
  30. 30
    लक्ष्मणश्च सुमन्त्रश्च राघवम् ।उक्त्वा तमिन्गुदीवृक्षं तदोपययतुर्हयैः ॥
  31. 31
    रामोऽभियाय तं रम्यं वृक्षमिक्ष्वाकुनन्दनः ।रथादवातरत्तस्मा ॥
  32. 32
    सुमन्त्रोऽप्यवतीर्यास्मा ।वृक्षमूलगतं राममुपतस्थे ॥
  33. 33
    तत्र राजा गुहो नाम रामस्यात्मसमः सखा । बलवान्स्थपतिश्चेति विश्रुतः ॥
  34. 34
    स शृत्वा पुरुषव्याघ्रं रामं ।वृद्धैः परिवृतोऽमात्यैरज्ञातिभिश्चाभ्युपागतः ॥
  35. 35
    ततो निषादाधिपतिं दृष्ट्वा दूरादुपस्थितम् ।सह रामः समागच्छद्गुहेन सः ॥
  36. 36
    तमार्तः गुहो राघवमब्रवीत् । तथेयं ते राम किं करवाणि ते ॥
  37. 37
    ईदृशं हि महाबाहो कः प्रप्स्यत्यतिथिं प्रियम् ।ततः गुणवदन्नाद्यमुपादाय पृथग्विधम् ।अर्घ्यं चोपानयत्क्षिप्रं वाक्यं चेदमुवाच ह ॥
  38. 38
    स्वागतं ते महाबाहो तवेयमखिला मही ।वयं भवा साधु राज्यं प्रशाधि नः ॥
  39. 39
    भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च लेह्यं चेदमुपस्थितम् । च मुख्यानि वाजिनां खादनं च ते ॥
  40. 40
    गुहमेवं ब्रुवाणं तं प्रत्युवाच ह ॥
  41. 41
    हृष्टाश्च भवता सर्वथा वयम् ।पद्भ्यामभिगमाच्चैव च ॥
  42. 42
    भुजाभ्यां साधु वृत्ताभ्यां पीडयन्वाक्यमब्रवीत् । त्वां गुह पश्यामि ह्यरोगं सह बान्धवैः ॥
  43. 43
    अपि ते राष्ट्रे मित्रेषु च धनेषु च ।यत्त्विदं भवता किञ्चित्प्रीत्या समुपकल्पितम् ।सर्वं तदनुजानामि नहि वर्ते ॥
  44. 44
    कुशचीराजिनधरं फलमूलाशिनं च माम् ।विद्धि प्रणिहितं धर्मे तापसं वनगोचरम् ॥
  45. 45
    हमर्थी नान्येन केनचित् ।एतावताऽत्र भवता भविष्यामि ॥
  46. 46
    एते हि दयिता राज्ञः पितु मे ।एतैः सुविहितैरश्वैर्भविष्याम्यहमर्चितः ॥
  47. 47
    अश्वानां प्रतिपानं च खादनं चैव सोऽन्वशात् ।गुहस्तत्रैव पुरुषांस्त्वरितं दीयतामिति ॥
  48. 48
    तत सन्ध्यामन्वास्य पश्चिमाम् ।जलमेवाददे भोज्यं लक्ष्मणेनाऽऽहृतं स्वयम् ॥
  49. 49
    तस्य भूमौ शयानस्य लक्ष्मणः ।सभार्यस्य ततोऽभ्येत्य तस्थौ वृक्षमुपाश्रितः ॥
  50. 50
    गुहोऽपि सह सूतेन सौमित्रिमनुभाषयन् ।तो राममप्रमत्तो ॥
  51. 51
    तथा शयानस्य ततोऽस्य धीमतःयशस्विनो दाशरथेर्महात्मनः । सातदा व्यतीयाय चिरेण ॥