Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Ocean of Grief

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    मम त्वश्वा निवृत्तस्य न प्रावर्तन्त वर्त्मनि ।उष्णमश्रु विमुञ्चन्तः रामे सम्प्रस्थिते ॥
  2. 2
    उभाभ्यां राज पुत्राभ्यामथ कृत्वाऽहमञ्जलिम् ।प्रस्थितः रथमास्थाय तद्दुःखमपि धारयन् ॥
  3. 3
    सार्धं तत्रैव स्थितोऽस्मि दिवसान् बहून् । यदि मां रामः पुनः शब्दापयेदिति ॥
  4. 4
    विषये ते रामव्यसनकर्शिताः ।अपि परिम्लानः सपुष्पाङ्कुर कोरकाः ॥
  5. 5
    उपतप्तोदका नद्यः पल्वलानि सरांसि च ।परिशुष्कुपलाशानि च ॥
  6. 6
    न च सर्पन्ति व्याला न प्रसरन्ति च ।राम शोकाभिभूतं तन्निष्कूजमभवद्वनम् ॥
  7. 7
    लीन पुष्करपत्राश्च ।सन्तप्त पद्माः लीनमीनविहङ्गमाः ॥
  8. 8
    जलजानि च पुष्पाणि माल्यानि स्थलजानि च ।नाद्य भान्त्यल्पगन्धीनि फलानि च ॥
  9. 9
    अत्रोद्यानानि प्रलीनविहगानि च ।न चाभिरामानारामान् पश्यामि ॥
  10. 10
    प्रविशन्तमयोध्यां मां न कश्चिदभिनन्दति ।नरा राममपश्यन्तर्निश्वसन्ति मुहुर्मुहुः ॥
  11. 11
    देव राजरथं दृष्ट्वा विना राममिहागतम् ।दुःखादश्रुमुखः सर्वो जनः ॥
  12. 12
    हर्म्यैः विमानैः प्रासादैः अवेक्ष्य रथमागतम् । नार्यो कर्शिताः ॥
  13. 13
    आयतैः विमलैर्नेत्रैः परिप्लुतैः ।अन्योन्यमभिवीक्षन्ते व्यक्तमार्ततराः स्त्रियः ॥
  14. 14
    नामित्राणां न मित्राणामुदासीन जनस्य च ।अहमार्ततया कञ्चित् विशेषमुपलक्षये ॥
  15. 15
    अप्रहृष्ट मनुष्या च दीननागतुरङ्गमा ।आर्तस्वरपरिम्लाना ॥
  16. 16
    महाराज राम प्रव्राजनातुरा । पुत्रहीनेव अयोध्या प्रतिभाति मा ॥
  17. 17
    सूतस्य वचनं श्रुत्वा वाचा परमदीनया । तं सूतमिदमब्रवीत् ॥
  18. 18
    विनियुक्तेन पापाभिजन भावया ।मया न वृद्धैः सह समर्थितम् ॥
  19. 19
    न सुहृद्भिर्न चामात्यैः मन्त्रयित्वा च नैगमैः ।मयाऽयमर्थः सहसा कृतः ॥
  20. 20
    नूनमिदं वा व्यसनं महत् ।स्य विनाशाय प्राप्तं सूत यदृच्छया ॥
  21. 21
    सूत यद्यस्ति ते किञ्चित् मया तु सुकृतं कृतम् ।त्वं प्रापयाशु मां रामं सन्त्वरयन्ति माम् ॥
  22. 22
    यद्यद्यापि ममैवाज्ञा निवर्तयतु ।न शक्ष्यामि विना रामं जीवितुम् ॥
  23. 23
    अथवाऽपि महाबाहुर्गतो दूरं भविष्यति ।मामेव रथमारोप्य शीघ्रं रामाय दर्शय ॥
  24. 24
    वृत्तदंष्ट्रो महेष्वासः क्वासौ ।यदि जीवामि साध्वेनं पश्येयं सह ॥
  25. 25
    लोहिताक्षं महाबाहुमामुक्त मणिकुण्डलम् ।रामं यदि न पश्यायं गमिष्यामि ॥
  26. 26
    अतो नु किं दुःखतरं योऽहमिक्ष्वाकुनन्दनम् ।इमामवस्थामापन्नो नेह पश्यामि राघवम् ॥
  27. 27
    हा राम रामानुज हा हा तपस्विनी ।न मां जानीत दुःखेन म्रियमाणमनाथवत् ॥
  28. 28
    स तेन राजा दुःखेन भृशमर्पितचेतनः ।अवगाढः शोकसागमब्रवीत् ॥
  29. 29
    रामशोकमहाभोगः सीताविरहपारगः ।श्वसितोर्मिमहावर्तो ॥
  30. 30
    बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दितमहास्वनः ।प्रकीर्णकेशशैवालः ॥
  31. 31
    ममाश्रुवेगप्रभवः ।वरवेलो नृशंसायाः रामप्रव्राजनायतः ॥
  32. 32
    यस्मिन् बत निमग्नोऽहं कौसल्ये राघवं विना ।दुस्तरः जीवता देवि मयाऽयं ॥
  33. 33
    अशोभनं योऽहमिहाद्य राघवम्दिदृक्षमाणो न लभे सलक्ष्मणम्--इतीव राजा विलपन् महायशःपपात तूर्णं शयने स ॥
  34. 34
    इति विलपति पार्थिवे प्रणष्टेकरुणतरं द्विगुणं च रामहेतोः ।वचनमनुनिशम्य तस्य देवीभयमगमत् पुनरेव ॥