Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Return to Ayodhyā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    स प्राङ्मुखो राजगृहादभिनिर्याय वीर्यवान् ।ततस्सुदामां द्युतिमान् सन्तीर्यावेक्ष्य तां नदीम् ॥
  2. 2
    ह्लादिनीं दूरपारां च प्रत्यक् स्रोतस्तरङ्गिणीम् ।शतद्रूमतरच्छ्रीमान् नदीमिक्ष्वाकुनन्दनः ॥
  3. 3
    एलाधाने नदीं तीर्त्वा प्राप्य चापरपर्पटान् ।शिलामाकुर्वतीं तीर्त्वा आग्नेयं शल्यकर्तनम् ॥
  4. 4
    सत्य सन्धः शुचिः श्रीमान् प्रेक्षमाणः ।अत्ययात् स महाशैलान् वनं चैत्ररथं प्रति ॥
  5. 5
    सरस्वतीं च गङ्गां च प्रतिपद्य च ।उत्तरं वीरमत्स्यानां भारुण्डं प्राविशद्वनम् ॥
  6. 6
    वेगिनीं च कुलिङ्गाख्यां ह्रादिनीं पर्वतावृताम् ।यमुनां प्राप्य सन्तीर्णो बलमाश्वासयत्तदा ॥
  7. 7
    शीतीकृत्य तु गात्राणि क्लान्तानाश्वास्य ।तत्र स्नात्वा च पीत्वा च प्रायादादाय चोदकम् ॥
  8. 8
    महारण्यमनभीक्ष्णोपसेवितम् ।भद्रः भद्रेण यानेन खमिवात्ययात् ॥
  9. 9
    भागीरथीं दुष्प्रतरामंशुधाने महानदीम् ।उपायाद्राघवस्तूर्णं प्राग्वटे विश्रुते पुरे ॥
  10. 10
    स गङ्गां प्राग्वटे तीर्त्वा समायात्कुटिकोष्ठिकाम् ।सबलस्तां स तीर्त्वाऽथ समायाद्धर्मवर्धनम् ॥
  11. 11
    तोरणं दक्षिणार्धेन जम्बूप्रस्थमुपागमत् ।वरूथं च ययौ रम्यं ग्रामं ॥
  12. 12
    तत्र रम्ये वने वासं कृत्वाऽसौ ययौ ।उद्यानमुज्जिहानायाः यत्र पादपाः ॥
  13. 13
    सालांस्तु प्रियकान्प्राप्य शीघ्रानास्थाय वाजिनः ।अनुज्ञाप्याथ भरतः त्वरितः ययौ ॥
  14. 14
    वासं कृत्वा सर्वतीर्थे तीर्त्वा चोत्तानकां नदीम् ।अन्या नदीश्च विविधाः पार्वतीयै ॥
  15. 15
    हस्ति पृष्ठकमासाद्य कुटिकामत्यवर्तत ।ततार च स कपीवतीम् ॥
  16. 16
    एकसाले स्थाणुमतीं विनते गोमतीं नदीम् ।व्यपायाद्राघवस्तूर्णं तीर्त्वा शोणां म् ।कलिङ्गनगरे चापि प्राप्य तदा ॥
  17. 17
    क्षिप्रमागच्छत् सुपरिश्रान्तवाहनः ।वनं च समतीत्याशु शर्वर्यामरुणोदये ॥
  18. 18
    अयोध्यां राज्ञा निर्मितां सन्ददर्श ह ।तां पुरीं पुरुषव्याघ्रः सप्तरात्रोषितः पथि ॥
  19. 19
    अयोध्यामग्रतर्दृष्ट्वा सारथिं वाक्यमब्रवीत् ।एषा नातिप्रतीता मे पुण्योद्याना ॥
  20. 20
    अयोध्या दृश्यते दूरात् पाण्डुमृत्तिका ।यज्वभिर्गुणसम्पन्नैः वेदपारगैः ॥
  21. 21
    भूयिष्ठमृद्धैराकीर्णा ।अयोध्यायां पुरा शब्दः श्रूयते तुमुलो महान् ॥
  22. 22
    समन्तान्नरनारीणां तमद्य न शृणोम्यहम् । हि सायाह्ने क्रीडित्वोपरतैर्नरैः ॥
  23. 23
    समन्ताद्विप्रधावद्भिः प्रकाशन्ते ममान्यदा ।तान्यद्यानुरुदन्तीव कामिभिः ॥
  24. 24
    अरण्य भूतेव सारथे प्रतिभाति मे ।न ह्यत्र यानैर्दृश्यन्ते न गजैर्न च वाजिभिः ॥
  25. 25
    निर्यान्तः वाऽभियान्तः वा नरमुख्या यथापुरम् ।उद्यानानि पुरा भान्ति मत्त च ॥
  26. 26
    जनानां रतिसम्योगेष्वत्यन्तगुणवन्ति च ।तान्येतान्यद्य पश्यामि सर्वशः ॥
  27. 27
    स्रस्तपर्णैरनुपथं विक्रोशद्भिरिव द्रुमैः ।नाद्यापि श्रूयते शब्दो मत्तानां ॥
  28. 28
    संरक्तां कलं व्याहरतां बहु । धूपसम्मूर्चितोऽतुलः ॥
  29. 29
    प्रवाति श्रीमान् किं नु नाद्य यथापुरम् ।भेरीमृदङ्गवीणानां कोणसङ्घट्टितः पुनः ॥
  30. 30
    किमद्य शब्दो विरतः सदाऽदीनगतिः पुरा । च पापानि पश्यामि विविधानि च ॥
  31. 31
    निमित्तान्यमनोज्ञानि तेन सीदति मे मनः ।सर्वथा कुशलं सूत दुर्लभं मम बन्धुषु ॥
  32. 32
    तथा ह्यसति सम्मोहे हृदयं सीदतीव मे । शान्तहृदयस्त्रस्तः संलुलितेन्द्रियः ॥
  33. 33
    प्रविवेशाशु पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।द्वारेण प्राविशच्छ्रान्तवाहनः ॥
  34. 34
    विजयं पृष्टस्तैः सहितो ययौ ।स त्वनेकाग्रहृदयो प्रत्यर्च्य तं जनम् ॥
  35. 35
    सूतमश्वपतेः क्लान्तमब्रवीत्तत्र ।किमहं त्वरयाऽऽनीतः कारणेन विनाऽनघ ॥
  36. 36
    हृदयं शीलं च पततीव मे ।श्रुता नो यादृशाः पूर्वं नृपतीनां विनाशने ॥
  37. 37
    आकारांस्तानहं सर्वान् इहपश्यामि सारथे ।सम्मार्जनविहीनानि ॥
  38. 38
    असम्यतकवाटानि सर्वशः ।बलिकर्मविहीनानि धूपसम्मोदनेन च ॥
  39. 39
    अनाशितकुटुम्बानि प्रभाहीनजनानि च । पश्यामि कुटुम्बिभवनान्यहम् ॥
  40. 40
    अपेतमाल्यशोभान्यप्यसंमृष्टाजिराणि च । न चाभान्ति यथापुरम् ॥
  41. 41
    प्रविद्धाश्च यज्ञगोष्ठ्यस्तथाविधाः ।माल्यापणेषु राजन्ते नाद्य वा तथा ॥
  42. 42
    दृश्यन्ते वणिजोऽप्यद्य न यथापूर्वमत्र वै ।ध्यानसंविग्नहृदयाः नष्टयन्त्रिताः ॥
  43. 43
    देवायतनचैत्येषुदीनाः पक्षिगणास्तथा ।मलिनं चाश्रु पूर्णाक्षं कृशम् ॥
  44. 44
    सस्त्रीपुंसं च पश्यामि जनमुत्कण्ठितं पुरे ।इत्येवमुक्त्वा भरतः सूतं तं ।तान्यरिष्टान्ययोध्यायां प्रेक्ष्य राजगृहं ययौ ॥
  45. 45
    तां रजोऽरुण द्वारकवाटयन्त्राम् ।दृष्ट्वा पुरीमिन्द्रपुरप्रकाशाम् सम्पूर्णतरः बभूव ॥
  46. 46
    बहूनि पश्यन् मनसोऽप्रियाणियान्यन्यदा नास्य पुरे बभूवुः ।अवाक्छिरा दीनमना नहृष्टःपितु प्रविवेश वेश्म ॥