Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Kaikeyī Reveals the Truth

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अपश्यंस्तु ततस्तत्र पितरं पितुरालये ।जगाम भरतो द्रष्टुं मातरं मातुरालये ॥
  2. 2
    अनुप्राप्तं तु तं दृष्ट्वा प्रोषितं सुतम् ।उत्पपात तदा त्यक्त्वा सौवर्णमासनम् ॥
  3. 3
    स प्रविश्यैव स्व गृहं ।भरतः प्रतिजग्राह जनन्याश्चरणौ शुभौ ॥
  4. 4
    सा तं मूर्धन्युपाघ्राय यशस्विनम् ।अङ्के भरतमारोप्य प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥
  5. 5
    अद्य ते कतिचिद्रात्र्यश्च्युतस्याऽर्यक नः ।अपि नाध्वश्रमः शीघ्रं रथेनापततस्तव ॥
  6. 6
    आर्यकस्ते ।प्रवासाच्च सुखं पुत्र सर्वं मे वक्तुमर्हसि ॥
  7. 7
    एवं पृष्ठस्तु कैकेय्या प्रियं पार्थिव नन्दनः ।आचष्ट भरतः सर्वं मात्रे ॥
  8. 8
    अद्य मे रात्रिश्च्युतस्यार्यक वेश्मनः ।अम्बायाः तातः युधाजिन्मातुलश्च मे ॥
  9. 9
    यन्मे धनं च रत्नं च ददौ राजा परन्तपः । पथ्यभवत्ततोऽहं ॥
  10. 10
    राजवाक्यहरै त्वर्यमाणोऽहमागतः ।यदहं प्रष्टुमिच्छामि तदम्बा वक्तुमर्हसि ॥
  11. 11
    शून्योऽयं शयनीयस्ते पर्यङ्को हेमभूषितः ।न चायमिक्ष्वाकु जनः प्रहृष्टः प्रतिभाति मे ॥
  12. 12
    राजा भवति भूयिष्ठमिहाम्बाया ।तमहं नाद्य द्रष्टुमिच्छन्निहागतः ॥
  13. 13
    पितुर्ग्रहीष्ये तं ममाख्याहि पृच्छतः ।आहोस्विदम्ब ज्येष्ठायाः कौसल्याया निवेशने ॥
  14. 14
    तं प्रत्युवाच कैकेयी प्रियवद्घोरमप्रियम् ।अजानन्तं प्रजानन्ती राज्य मोहिता ॥
  15. 15
    या सर्वभूतानां तां गतिं ते पिता गतः ।राजा महात्मा तेजस्वी सतां गतिः ॥
  16. 16
    तच्छ्रुत्वा भरतः वाक्यं धर्माभिजनवान् शुचिः । सहसा भूमौ पितृशोकबलार्दितः ॥
  17. 17
    हा कृपणां दीनां वाचमुदीरयन् ।निपपात महाबाहुर्बाहु विक्षिप्य वीर्यवान् ॥
  18. 18
    ततः संवीतः पितुर्मरण दुःखितः । महातेजाः भ्रान्ताकुलित चेतनः ॥
  19. 19
    एतत्सुरुचिरं भाति पितुर्मे शयनं पुरा ।शशिनेवामलं रात्रौ गगनं तोयदात्यये ॥
  20. 20
    तदिदं न विभात्यद्य विहीनं तेन ।व्योमेव शशिना हीनमप्छुष्क इव ॥
  21. 21
    बाष्पमुत्सृज्य कण्ठेन स्वार्तः परिपीडितः ।प्रच्छाद्य वदनं श्रीमद्वस्त्रेण ॥
  22. 22
    तमार्तं देवसङ्काशं समीक्ष्य पतितं भुवि ।निकृत्तमिव सालस्य स्कन्धं वने ॥
  23. 23
    सङ्काशं चन्द्रार्कसदृशं भुवः ।उत्थापयित्वा शोकार्तं वचनं चेदमब्रवीत् ॥
  24. 24
    उत्तिष्ठोत्तिष्ठ किं शेषे महायशः ।त्वद्विधा न हि शोचन्ति सदसि सम्मताः ॥
  25. 25
    हि शीलश्रुतिवचोनुगा ।बुद्धिस्ते प्रभेवार्कस्य मन्दिरे ॥
  26. 26
    स चिरं कालं भूमौ विपरिवृत्य च ।जननीं प्रत्युवाचेदं शोकैः बहुभिरावृतः ॥
  27. 27
    रामं नु राजा यज्ञं नु यक्ष्यते ।इत्यहं कृतसङ्कल्पो हृष्टः यात्रामयासिषम् ॥
  28. 28
    तदिदं ह्यन्यथाभूतं व्यवदीर्णं मनो मम ।पितरं यो न पश्यामि नित्यं ॥
  29. 29
    अम्ब केनात्यगाद्राजा मय्यनागते ।धन्या रामादयः सर्वे यैः पिता संस्कृतस्स्वयम् ॥
  30. 30
    न नूनं मां महाराजः प्राप्तं जानाति ।उपजिघ्रेद्धि मां मूर्ध्नि तात सन्नम्य सत्वरम् ॥
  31. 31
    क्व स पाणिः कर्मणः ।येन मां रजसा ध्वस्तमभीक्ष्णं परिमार्जति ॥
  32. 32
    यो मे भ्राता पिता बन्धुर्यस्य दासोऽस्मि धीमतः ।तस्य मां शीघ्रमाख्याहि रामस्याक्लिष्ट कर्मणः ॥
  33. 33
    पिता हि भवति ज्येष्ठो धर्ममार्यस्य जानतः ।तस्य पादौ ग्रहीष्यामि स हीदानीं गतिर्मम ॥
  34. 34
    धर्मविद्धर्मनित्यश्च सत्यसन्धो ।आर्यः किमब्रवीद्राजा पिता मे सत्यविक्रमः ॥
  35. 35
    पश्चिमं साधु सन्देशमिच्छामि श्रोतुमात्मनः ।इति पृष्टा यथातत्त्वं वाक्यमब्रवीत् ॥
  36. 36
    रामेति राजा हा सीते लक्ष्मणेति च ।स महात्मा परं लोकं गतः गतिमतां वरः ॥
  37. 37
    इमां तु पश्चिमां वाचं व्याजहार पिता तव । पाशैरिव ॥
  38. 38
    सिद्धार्थास्ते नरा राममागतं सीतया सह ।लक्ष्मणं च महाबाहुं द्रक्ष्यन्ति ॥
  39. 39
    तच्छ्रुत्वा व द्वितीया प्रियशंसनात् । वदनो भूत्वा भूयः पप्रच्छ मातरम् ॥
  40. 40
    क्व चेदानीं स ।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया च समं गतः ॥
  41. 41
    तथा पृष्टा यथा तत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ।मातास्य युगपद्वाक्यं विप्रियं प्रिय शङ्कया ॥
  42. 42
    स हि राजसुतः पुत्र चीरवासा महावनम् । सह वैदेह्या लक्ष्मणानुचरः गतः ॥
  43. 43
    तच्छ्रुत्वा भरतस्त्रस्तः भ्रातुश्चारित्रशङ्कया ।स्वस्य माहात्म्यात् प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥
  44. 44
    कच्चिन्न ब्राह्मणधनं हृतं रामेण कस्यचित् ।कच्चिन्नाढ्यो दरिद्रः वा तेनापापो विहिंसितः ॥
  45. 45
    कच्चिन्न राजपुत्रोऽभिमन्यते ।कस्मात्स दण्डकारण्ये भ्रूणहेव विवासितः ॥
  46. 46
    अथास्य माता तत्स्वकर्म यथातथम् ।तेनैव व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥
  47. 47
    एवमुक्ता तु कैकेयी भरतेन महात्मना ।उवाच वचनं हृष्टा ॥
  48. 48
    न ब्राह्मणधनं किञ्चिद्धृतं रामेण कस्यचित् ।कश्चिन्नाढ्यो दरिद्रः वा तेनापापो ॥
  49. 49
    न रामः चक्षुर्भ्यामपि पश्यति ।मया तु पुत्र श्रुत्वैव रामस्यैवाभिषेचनम् ॥
  50. 50
    याचितस्ते पिता राज्यं रामस्य च विवासनम् ।स स्ववृत्तिं समास्थाय पिता ते तत्तथाऽकरोत् ॥
  51. 51
    रामश्च सह प्रेषितः सह सीतया ।तमपश्यन् प्रियम्पुत्रं महीपालो महायशाः ॥
  52. 52
    ।त्वयात्विदानीं धर्मज्ञ राजत्वमवलम्ब्यताम् ॥
  53. 53
    त्वत्कृते हि मया सर्वमिदमेवं विधं कृतम् ।मा शोकं मा च सन्तापं धैर्यमाश्रय पुत्रक ।त्वदधीना हि नगरी राज्यं चैतदनामयम् ॥
  54. 54
    तत्पुत्र शीघ्रं विधिना विधिज्ञैःवसिष्ठमुख्यैः सहितो द्विजेन्द्रैः ।सङ्काल्य राजानमदीन सत्त्वम्आत्मानमुर्व्यामभिषेचयस्व ॥