Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Bharata’s Denunciation of Kaikeyī

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    श्रुत्वा तु पितरं वृत्तं भ्रातरौ च विवासितौ । वचनमब्रवीत् ॥
  2. 2
    किं नु कार्यं हतस्येह मम शोचतः ।विहीनस्याथ पित्रा च भ्रात्रा च ॥
  3. 3
    दुःखे मे दुःखमकरो क्षारमिवादधाः ।राजानं प्रेतभावस्थं कृत्वा रामं च तापसम् ॥
  4. 4
    कुलस्य त्वमभावाय काल रात्रिरिवागता ।अङ्गारमुपगूह्य स्म पिता मे नावबुद्धवान् ॥
  5. 5
    मृत्युमापादितो राजा त्वया मे ।सुखं परिहृतं मोहात्कुलेऽस्मिन् ॥
  6. 6
    त्वां प्राप्य हि पिता मेऽद्य महायशाः ।तीव्रदुःखाभिसन्तप्तो वृत्तो दशरथो नृपः ॥
  7. 7
    विनाशितो महाराजः पिता मे धर्मवत्सलः ।कस्मात्प्रव्राजितो रामः कस्मादेव वनं गतः ॥
  8. 8
    च च पुत्रशोकाभिपीडिते ।दुष्करं यदि जीवेतां प्राप्य त्वां जननीं मम ॥
  9. 9
    ननु त्वार्योऽपि त्वयि वृत्तिमनुत्तमाम् ।वर्तते गुरुवृत्तिज्ञो यथा मातरि वर्तते ॥
  10. 10
    तथा ज्येष्ठा हि मे माता कौसल्या ।त्वयि धर्मं समास्थाय मिव वर्तते ॥
  11. 11
    तस्याः पुत्रं कृतात्मानं ।प्रस्थाप्य वनवासाय कथं पापे न शोचसि ॥
  12. 12
    अपापदर्शनं शूरं कृतात्मानं ।प्रव्राज्य चीरवसनं किं नु पश्यसि कारणम् ॥
  13. 13
    लुब्धाया विदितः मन्ये न तेऽहं राघवं प्रति ।तथा ह्यनर्थो राज्यार्थं त्वयाऽऽनीतः महानयम् ॥
  14. 14
    अहं हि अपश्यन् ।केन शक्तिप्रभावेन राज्यं रक्षितुमुत्सहे ॥
  15. 15
    तं हि नित्यं महाराजो बलवन्तं ।अपाश्रितोऽभूद्धर्मात्मा मेरुर्मेरुवनं यथा ॥
  16. 16
    सोऽहं कथमिमं भारं महाधुर्यसमुद्धृतम् ।दम्यो धुरमिवासाद्य सहेयं केन चौजसा ॥
  17. 17
    अथवा मे भवेच्छक्तिर्योगैः बुद्धि बलेन वा ।सकामां न करिष्यामि त्वामहं ॥
  18. 18
    न मे विकाङ्क्षा जायेत त्यक्तुं त्वां ।यदि रामस्य नावेक्षा त्वयि स्यादा ॥
  19. 19
    उत्पन्ना तु कथं बुद्धिस्तवेयं पापदर्शिनी । पूर्वेषां नो ॥
  20. 20
    अस्मिन्कुले हि पूर्वेषां ।अपरे भ्रातरस्तस्मिन् प्रवर्तन्ते ॥
  21. 21
    न हि मन्ये त्वं राजधर्ममवेक्षसे ।गतिं वा न विजानासि राजवृत्तस्य शाश्वतीम् ॥
  22. 22
    सततं हि ज्येष्ठो राज्येऽभिषिच्यते ।राज्ञामेतत्समं तत्स्यादिक्ष्वाकूणां विशेषतः ॥
  23. 23
    तेषां धर्मैकरक्षाणां कुलचारित्रशोभिनाम् ।अद्य चारित्रशौण्डीर्यं त्वां प्राप्य विनिवर्ततम् ॥
  24. 24
    तवापि सुमहाभागाः जनेन्द्राः कुलपूर्वगाः । कथमयं सम्भूतस्त्वयि गर्हितः ॥
  25. 25
    न तु कामं करिष्यामि तवाऽहं ।त्वया व्यसनमारब्धं जीवितान्तकरं मम ॥
  26. 26
    एष त्विदानीमेवाहमप्रियार्थं तवनघम् ।निवर्तयिष्यामि वनात् भ्रातरं ॥
  27. 27
    निवर्तयित्वा रामं च तस्याहं ।दासभूतो भविष्यामि सुस्थिरेणान्तरात्मना ॥
  28. 28
    इत्येवमुक्त्वा भरतः प्रियेतरैः वाक्य गणैस्तुदंस्ताम् ।शोकातुरश्चापि ननाद भूयःसिंहो यथा पर्वतगह्वरस्थः ॥