Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Refusal of the Crown

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततः दिवसे च चतुर्दशे ।समेत्य भरतं वाक्यमब्रुवन् ॥
  2. 2
    गतर्दशरथः स्वर्गं यो नो गुरुः ।रामं प्रव्राज्य वै ज्येष्ठं लक्ष्मणं च महाबलम् ॥
  3. 3
    त्वमद्य भव नो राजा महायशः ।सङ्गत्या नापराध्नोति राज्यमेतदनायकम् ॥
  4. 4
    आभिषेचनिकं सर्वमिदमादाय राघव ।प्रतीक्षते त्वां स्वजनः श्रेणयश्च नृपात्मज ॥
  5. 5
    राज्यं गृहाण भरत पितृपैतामहं महत् ।अभिषेचय चात्मानं पाहि चास्मा ॥
  6. 6
    एवमुक्तः शुभं वाक्यं द्युतिमान् । भाण्डं कृत्वा सर्वं प्रदक्षिणम् ।भरतस्तं जनं सर्वं प्रत्युवाच धृतव्रतः ॥
  7. 7
    राजता नित्यमुचिता हि कुलस्य नः ।नैवं भवन्तः मां वक्तुमर्हन्ति कुशला जनाः ॥
  8. 8
    रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति ।अहं त्वरण्ये वत्स्यामि ॥
  9. 9
    युज्यतां महती सेना महाबला ।आनयिष्याम्यहं ज्येष्ठं भ्रातरं ॥
  10. 10
    आभिषेचनिकं चैव सर्वमेतदुपस्कृतम् ।पुरः कृत्य गमिष्यामि रामहेतोर्वनं प्रति ॥
  11. 11
    तत्रैव तं नरव्याघ्रमभिषिच्य पुरस्कृतम् ।आनेष्यामि तु वै रामं हव्यवाहमिवाध्वरात् ॥
  12. 12
    न सकामां करिष्यामि स्वामिमां ।वने वत्स्याम्यहं रामः राजा भविष्यति ॥
  13. 13
    क्रियतां पन्थाः समानि विषमाणि च ।रक्षिणश्चानुसम्यान्तु पथि ॥
  14. 14
    एवं सम्भाषमाणं तं रामहेतोर्नृपात्मजम् ।प्रत्युवाच जनस्सर्वः श्रीमद्वाक्यमनुत्तमम् ॥
  15. 15
    एवं ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीरुपतिष्ठताम् ।यस्त्वं पृथिवीं दातुमिच्छसि ॥
  16. 16
    अनुत्तमं तद्वचनं नृपात्मजप्रभाषितं संश्रवणे निशम्य च ।प्रहर्षजास्तं प्रति बाष्पबिन्दवोनिपेतुरार्यानननेत्र सम्भवाः ॥
  17. 17
    ऊचुस्ते वचनमिदं निशम्य हृष्टाःसामात्याः सपरिषदो ।पन्थानं नरवर भक्तिमान् जनश्चव्यादिष्टास्तव वचनाच्च ॥