Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Queens at the Hermitage

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    पुरतः कृत्वा दारान् च ।अभिचक्राम तं देशं ॥
  2. 2
    राजपत्न्यश्च गच्छन्त्यो मन्दं मन्दाकिनीं प्रति ।ददृशुस्तत्र तत्तीर्थं ॥
  3. 3
    मुखेन परिशुष्यता ।सुमित्रामब्रवीद्दीना याश्चान्या राजयोषितः ॥
  4. 4
    इदं तेषामनाथानां क्लिष्टमक्लिष्टकर्मणाम् ।वने प्राक्केवलं तीर्थं ये ते ॥
  5. 5
    इतः पुत्रस्ते सदा ।स्वयं हरति सौमित्रिर्मम पुत्रस्य कारणात् ॥
  6. 6
    जघन्यमपि ते पुत्रः तु गर्हितः । सर्वं तद्विहितं गुणैः ॥
  7. 7
    अद्यायमपि ते पुत्रः क्लेशानामतथोचितः ।नीचानर्थसमाचारं सज्जं कर्म प्रमुञ्चतु ॥
  8. 8
    दक्षिणाग्रेषु सा ददर्श महीतले ।पितुरिङ्गुदिपिण्याकं न्यस्तमायतलोचना ॥
  9. 9
    तं भूमौ पितुरार्तेन न्यस्तं वीक्ष्य सा ।उवाच देवी सर्वा ॥
  10. 10
    इदमिक्ष्वाकुनाथस्य राघवस्य महात्मनः ।राघवेण पितुर्दत्तं पश्यतैत ॥
  11. 11
    तस्य पार्थिवस्य महात्मनः ।नैतदौपयिकं मन्ये भोजनम् ॥
  12. 12
    चतुरन्तां महीं भुक्त्वा महेन्द्रसदृशो विभुः ।कथमिङ्गुदिपिण्याकं स भुङ्क्ते ॥
  13. 13
    अतो दुःखतरं लोके न किञ्चित् प्रतिभाति मा ।यत्र रामः पितुर्दद्यादिङ्गुदीक्षोदमृद्धिमान् ॥
  14. 14
    रामेणेङ्गुदिपिण्याकं पितुर्दत्तं मे ।कथं दुःखेन हृदयं न स्फोटति सहस्रधा ॥
  15. 15
    श्रुतिस्तु खल्वियं लौकिकी प्रतिभाति मा ।यदन्नः पुरुषो भवति तदन्नास्तस्य ॥
  16. 16
    एवमार्तां सपत्न्यस्ताः जग्मुराश्वास्य तां तदा ।ददृशुश्चाश्रमे रामं स्वर्गच्युतमिवामरम् ॥
  17. 17
    सर्वभोगैः परित्यक्तं रामं सम्प्रेक्ष्य ।आर्ता मुमुचुरश्रूणि सस्वरं ॥
  18. 18
    तासां रामः समुत्थाय जग्राह शुभान् ।मातॄणां सर्वासां ॥
  19. 19
    ताः सुखस्पर्शैर्मृद्वङ्गुलितलैः शुभैः ।प्रममार्जू रजः पृष्ठाद्रामस्यायतलोचनाः ॥
  20. 20
    सौमित्रिरपि ताः सर्वाः मातॄः सम्प्रेक्ष्य ।अभ्यवादयतासक्तं शनै रामादनन्तरम् ॥
  21. 21
    यथा रामे तथा तस्मिन् सर्वा ववृतिरे स्त्रियः ।वृत्तिं दशरथाज्जाते ॥
  22. 22
    ऽपि चरणांस्तासामुपसङ्गृह्य दुःखिता ।श्वश्रूणामश्रुपूर्णाक्षी सा बभूवाग्रतः स्थिता ॥
  23. 23
    तां दुःखार्तां माता दुहितरं यथा ।वनवासकृशां दीनां कौसल्या वाक्यमब्रवीत् ॥
  24. 24
    सुता दशरथस्य च ।रामपत्नी कथं दुःखं सम्प्राप्ता ॥
  25. 25
    पद्ममातपसन्तप्तं परिक्लिष्टमिवोत्पलम् ।काञ्चनं रजसा ध्वस्तं क्लिष्टं चन्द्रमिवाम्बुदैः ॥
  26. 26
    मुखं ते प्रेक्ष्य मां शोको दहत्यग्निरिवाश्रयंभृशं मनसि ॥
  27. 27
    ब्रुवन्त्यामेवमार्तायां जनन्यां । जग्राह च राघवः ॥
  28. 28
    वै तदाबृहस्पतेरिन्द्र इवामराधिपः ।प्रगृह्य पादौ सुसमृद्धतेजसःसहैव तेनोपविवेश राघवः ॥
  29. 29
    ततो जघन्यं सहितैः पुरप्रधानैश्च सहैव सैनिकैः ।जनेन धर्मज्ञतमेन धर्मवान्उपोपविष्टो भरतस्तदाग्रजम् ॥
  30. 30
    उपोपविष्टस्तु तथा स समीक्ष्य राघवम् ।श्रिया ज्वलन्तं भरतः यथा महेन्द्रः प्रयतः प्रजापतिम् ॥
  31. 31
    किमेष वाक्यं भरतोऽद्य राघवं सत्कृत्य च साधु वक्ष्यति ।इतीव तस्यार्यजनस्य तत्त्वतोबभूव कौतूहलमुत्तमं तदा ॥
  32. 32
    स सत्यधृतिश्च लक्ष्मणो भरतश्च धार्मिकः ।वृताः सुहृद्भिश्च विरेजुरध्वरेयथा सदस्यैः सहितास्त्रयोऽग्नयः ॥