Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Rāma’s Consolation

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततः पुरुषसिंहानां वृतानां तैः ।शोचतामेव रजनी दुःखेन व्यत्यवर्तत ॥
  2. 2
    रजन्यां सुप्रभातायां भ्रातरस्ते सुहृद्वृताः ।मन्दाकिन्यां हुतं जप्यं कृत्वा राममुपागमन् ॥
  3. 3
    तूष्णीं ते समुपासीनाः न कश्चित्किञ्चिदब्रवीत् ।भरतस्तु सुहृन्मध्ये रामं वचनमब्रवीत् ॥
  4. 4
    सान्त्विता मामिका माता दत्तं राज्यमिदं मम ।तद्ददामि तवैवाहं भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥
  5. 5
    महतेवाम्बुवेगेन भिन्नः सेतुर्जलागमे ।दुरावारं त्वदन्येन राज्यखण्डमिदं महत् ॥
  6. 6
    गतिं खर इवाश्वस्य व पतत्रिणः ।अनुगन्तुं न शक्तिर्मे गतिं तव ॥
  7. 7
    सुजीवं नित्यशस्तस्य यः परैरुपजीव्यते ।राम तेन तु दुर्जीवं यः परानुपजीवति ॥
  8. 8
    यथा तु पुरुषेण विवर्धितः ।ह्रस्वकेन दुरारोहो रूढस्कन्धो महाद्रुमः ॥
  9. 9
    स यथा पुष्पितो भूत्वा न विदर्शयेत् ।स तां नानुभवेत्प्रीतिं यस्य हेतोः प्ररोपितः ॥
  10. 10
    एषोपमा महाबाहो तमर्थं वेत्तुमर्हसि ।यदि त्वमस्मान् वृषभो भृत्यान्न शाधि हि ॥
  11. 11
    श्रेणयस्त्वां महाराज पश्यन्त्वग्र्याश्च सर्वशः ।प्रतपन्तमिवादित्यं राज्ये स्थितमरिन्दमम् ॥
  12. 12
    तवानुयाने मत्ता नर्दन्तु ।अन्तःपुरगता नार्यो नन्दन्तु सुसमाहिताः ॥
  13. 13
    तस्य साध्वित्यमन्यन्त नागरा ।भरतस्य वचः श्रुत्वा रामं प्रत्यनुयाचतः ॥
  14. 14
    तमेवं दुःखितं प्रेक्ष्य विलपन्तं यशस्विनम् ।रामः भरतं समाश्वासयदात्मवान् ॥
  15. 15
    नात्मनः कामकारोऽस्ति पुरुषोऽयमनीश्वरः ।इतश्चेतरतश्चैनं परिकर्षति ॥
  16. 16
    सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।सम्योगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं च जीवितम् ॥
  17. 17
    यथा फलानां पक्वानां नान्यत्र पतनाद्भयम् ।एवं नरस्य जातस्य नान्यत्र ॥
  18. 18
    यथाऽगारं दृढस्थूणं जीर्णं भूत्वाऽवसीदति ।तथैव सीदन्ति नराः ॥
  19. 19
    अत्येति या तु सा न प्रतिनिवर्तते ।यात्येव पूर्णा समुद्रमुदकाकुलम् ॥
  20. 20
    गच्छन्ति सर्वेषां प्राणिनामिह । क्षपयन्त्याशु ग्रीष्मे जलमिवांशवः ॥
  21. 21
    आत्मानमनुशोच त्वं किमन्यमनुशोचसि ।आयुस्ते हीयते यस्य स्थितस्य च गतस्य च ॥
  22. 22
    सहैव मृत्युर्व्रजति सह मृत्युर्निषीदति ।गत्वा सुदीर्घमध्वानं सहमृत्युर्निवर्तते ॥
  23. 23
    गात्रेषु प्राप्ताः श्वेताश्चैव शिरोरुहाः । पुरुषो जीर्णः किं हि कृत्वा प्रभावयेत् ॥
  24. 24
    नन्दन्त्युदितादित्ये नन्दन्त्यस्तमिते रवौ ।आत्मनो नावबुध्यन्ते मनुष्या ॥
  25. 25
    हृष्यन्त्यृतुमखं दृष्ट्वा नवं नवमिहागतम् ।ऋतूनां परिवर्तेन प्राणिनां ॥
  26. 26
    यथा काष्ठं च काष्ठं च समेयातां ।समेत्य च व्यपेयातां कालमासाद्य कञ्चन ॥
  27. 27
    एवं भार्याश्च पुत्राश्च ज्ञातयश्च धनानि च ।समेत्य व्यवधावन्ति ध्रुवो ह्येषां ॥
  28. 28
    नात्र कश्चिद्यथाभावं समभिवर्तते ।तेन तस्मिन्न सामर्थ्यं स्त्यनुशोचतः ॥
  29. 29
    यथा हि सार्थं गच्छन्तं ब्रूयात् कश्चित् स्थितः ।अहमप्यागमिष्यामि पृष्ठतो भवतामिति ॥
  30. 30
    एवं पूर्वैर्गतो मार्गः पितृपैतामहो ध्रुवः ।तमापन्नः कथं शोचेद्यस्य नास्ति ॥
  31. 31
    वयसः पतमानस्य स्रोतसो वाऽनिवर्तिनः । सुखे नियोक्तव्यः सुखभाजः प्रजाः स्मृताः ॥
  32. 32
    स शुभैः कृत्स्नैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।धूतपापो गतः स्वर्गं पिता नः पृथिवीपतिः ॥
  33. 33
    भृत्यानां सम्यक् प्रजानां ।अर्थादानाच्च धर्मेण पिता नस्त्रिदिवं गतः ॥
  34. 34
    कर्मभिस्तु शुभैरिष्टैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।स्वर्गं प्राप्तः पिता नः पृथिवीपतिः ॥
  35. 35
    इष्ट्वा बहुविधैर्यज्ञैर्भोगांश्चावाप्य ।उत्तमं चायुरासाद्य स्वर्गतः पृथिवीपतिः ॥
  36. 36
    आयुरुत्तममासाद्य भोगानपि च ।स न शोच्यः पिता तातः स्वर्गतः सताम् ॥
  37. 37
    स जीर्णं मानुषं देहं परित्यज्य पिता हि नः ।दैवीमृद्धिमनुप्राप्तो ॥
  38. 38
    तं तु नैवंविधः कश्चित् शोचितुमर्हति ।तद्विधो यद्विधश्चापि बुद्धिमत्तरः ॥
  39. 39
    एते बहुविधाः शोका तथा ।वर्जनीया हि सर्वावस्थासु धीमता ॥
  40. 40
    स स्वस्थो भव माशोचीर्यात्वा चावस तां पुरीम् ।तथा पित्रा नियुक्तोऽसि वशिना ॥
  41. 41
    यत्राहमपि तेनैव नियुक्तः ।तत्रैवाहं करिष्यामि पितुरार्य्यस्य ॥
  42. 42
    न मया शासनं तस्य त्यक्तुं न्याय्यमरिन्दम ।तत् त्वयाऽपि सदा मान्यं स वै बन्धुस्स नः पिता ॥
  43. 43
    तद्वचः पितुरेवाहं सम्मतं ।कर्मणा पालयिष्यामि राघव ॥
  44. 44
    धार्मिकेणानृशंसेन नरेण गुरुवर्तिना ।भवितव्यं परलोकं जिगीषता ॥
  45. 45
    आत्मानमनुतिष्ठ त्वं ।निशाम्य तु शुभं वृत्तं पितुर्दशरथस्य नः ॥
  46. 46
    इत्येवमुक्त्वा वचनं पितुर्निदेशप्रतिपालनार्थम् ।यवीयसं भ्रातरमर्थवच्चप्रभुर्मुहूर्ता रामः ॥