Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The False Ascetic

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तथा परुषमुक्तस्तु कुपितो ।स विकाङ्क्षन्भृशं रामं प्रतस्थे न चिरादिव ॥
  2. 2
    तदासाद्य क्षिप्रमन्तरमास्थितः ।अभिचक्राम वैदेहीं ॥
  3. 3
    श्लक्ष्ण शिखी छत्री उपानही ।वामे चांसेऽवसज्याथ शुभे यष्टिकमण्डलू ॥
  4. 4
    परिव्राजकरूपेण वैदेहीं समुपागमत् ।तामाससादातिबलो भ्रातृभ्यां रहितां वने ॥
  5. 5
    रहितां चन्द्रसूर्याभ्यां सन्ध्यामिव महत्तमः ।तामपश्यत्ततो बालां रामपत्नीं यशस्विनीम् ॥
  6. 6
    रोहिणीं शशिना हीनां ग्रहवद्भृशदारुणः ।तमुग्रतेजः कर्माणं जनस्थानरुहा द्रुमाः ॥
  7. 7
    समीक्ष्य न प्रकम्पन्ते न प्रवाति च ।शीघ्रस्रोताश्च तं दृष्ट्वा वीक्षन्तं ॥
  8. 8
    स्तिमितं गन्तुमारेभे भया ।रामस्य त्वन्तरप्रेप्सुर्दशग्रीवस्तदन्तरे ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    अभ्यवर्तत वैदेहीं चित्रामिव ।स पापो भव्यरूपेण ॥
  11. 11
    अतिष्ठत्प्रेक्ष्य वैदेहीं रामपत्नीं यशस्विनीम् ।तिष्ठन् सम्प्रेक्ष्य च तदा पत्नीं रामस्य रावण ।शुभां रुचिरदन्तोष्ठीं ॥
  12. 12
    आसीनां पर्णशालायां बाष्पशोकाभिपीडिताम् ।स तां पद्मपलाशाक्षीं पीतकौशेयवासिनीम् ॥
  13. 13
    अभ्यगच्छत वैदेहीं दुष्टचेता ।स मन्मथशराविष्टो ब्रह्मघोषमुदीरयन् ॥
  14. 14
    अब्रवीत्प्रश्रितं वाक्यं रहिते ।तामुत्तमां स्त्रियं लोके पद्महीनामिव श्रियम् ॥
  15. 15
    । ॥
  16. 16
    कमलानां शुभां मालां पद्मिनीव हि बिभ्रती । शुभा लक्ष्मीरप्सरा वा शुभानने ॥
  17. 17
    भूतिर्वा त्वं रतिर्वा स्वैरचारिणी ।समाः शिखरिणः स्निग्धाः पाण्डुरा दशनास्तव ॥
  18. 18
    । ॥
  19. 19
    एतावुपचितौ वृत्तौ संहतौ सम्प्रवल्गितौ ।पीनोन्नतमुखौ कान्तौ स्निग्धौ ॥
  20. 20
    मणिप्रवेकाभरणौ रुचिरौ ते । चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि ॥
  21. 21
    कान्ते नदीकूलमिवाम्भसा ।करान्तमितमध्यासि सुकेशी संहतस्तनी ॥
  22. 22
    नैव देवी न यक्षी न च किन्नरी ।नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा ॥
  23. 23
    रूपमग्र्यं च लोकेषु सौकुमार्यं वयश्च ते ।इह वासश्च कान्तारे ॥
  24. 24
    । ॥
  25. 25
    रम्याणि नगरोपवनानि च ।सम्पन्नानि सुगन्धीनि युक्तान्याचरितुं त्वया ॥
  26. 26
    वरं माल्यं वरं भोज्यं वरं वस्त्रं च शोभने ।भर्तारं च वरं मन्ये त्वद्युक्तमसितेक्षणे ॥
  27. 27
    का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा वरानने ।वसूनां वा वरारोहे प्रतिभासि मे ॥
  28. 28
    नेह गच्छन्ति गन्धर्वा न देवा न च किन्नराः । ॥
  29. 29
    । ॥
  30. 30
    । ॥
  31. 31
    कासि कस्य कुतश्चित्त्वं किं निमित्तं च । कल्याणि घोरान्राक्षससेवितान् ॥
  32. 32
    । ॥
  33. 33
    । । ॥
  34. 34
    द्विजातिवेषेण समीक्ष्य मैथिलीसमागतं ।अशक्यमुद्द्वेष्टुमुपायदर्शनंन्यमन्त्रयदाऽङ्गना ॥
  35. 35
    इयं ब्राह्मण काममास्यतांइदं च पाद्यं प्रतिगृह्यतामिति ।इदं च सिद्धं वनजातमुत्तमंत्वदर्थमव्यग्रमिहोपभुज्यताम् ॥
  36. 36
    निमन्त्र्यमाणः प्रतिपूर्णभाषिणींनरेन्द्रपत्नीं प्रसमीक्ष्य मैथिलीम् ।प्रसह्य तस्या हरणे धृतं मनःसमर्पयस्त्वात्मवधाय रावणः ॥
  37. 37
    ततः सुवेषं मृगयागतं पतिंप्रतीक्षमाणा सहलक्ष्मणं तदा ।विवीक्षमाणा हरितं ददर्श त--न्महद्वनं नैव तु ॥