Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Golden Prison

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    सन्दिश्य घोरान् रावणोऽष्टौ महाबलान् ।आत्मानं कृतकृत्यममन्यत ॥
  2. 2
    । ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभाराभिपीडिताम् ।वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे ॥
  5. 5
    मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम् ।अधोमुखमुखीं सीतामभ्येत्य च ॥
  6. 6
    तां तु शोकपरां दीनामवशां राक्षसाधिपः ।स बलाद्दर्शयामास गृहं ॥
  7. 7
    । ॥
  8. 8
    काञ्चनैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैरपि ।वज्रवैडूर्यचित्रैश्च स्तम्भैर्दृष्टिमनोहरैः ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    राजताश्चैव गवाक्षाः प्रियदर्शनाः ।हेमजालावृताश्चासंस्तत्र प्रासादपङ्क्तयः ॥
  11. 11
    सुधामणिविचित्राणि सर्वशः । स्वभवने प्रादर्शयत मैथिलीम् ॥
  12. 12
    नानावृक्षसमन्विताः ।रावणो दर्शयामास सीतां शोकपरायणाम् ॥
  13. 13
    दर्शयित्वा तु कृत्स्नं तद्भवनोत्तमम् ।उवाच वाक्यं सीतां लोभितुमिच्छया ॥
  14. 14
    दश द्वाविंशतिरथापराः ।तेषां प्रभुरहं सीते सर्वेषां ॥
  15. 15
    । ॥
  16. 16
    यदिदं मे त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।जीवितं च विशालाक्षि त्वं मे ॥
  17. 17
    बहूनां मम योऽसौ ।तासां त्वमीश्वरा सीते मम भार्या भव प्रिये ॥
  18. 18
    साधु किं तेऽन्यथा बुद्ध्या वचो मम ।भजस्व माऽभितप्तस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥
  19. 19
    परिक्षिप्ता सहस्रेण लङ्केयं ।नेयं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥
  20. 20
    न देवेषु न यक्षेषु न गन्धर्वेषु पक्षिषु ।अहं पश्यामि यो मे वीर्यसमो भवेत् ॥
  21. 21
    । ॥
  22. 22
    । ॥
  23. 23
    दर्शने मा कृथा बुद्धिं वरानने ।काऽस्य शक्तिरिहागन्तुमपि सीते ॥
  24. 24
    न शक्यो पाशैर्बद्धुं महाजवः ।दीप्यमानस्य चाप्यग्नेर्ग्रहीतुं विमलां शिखाम् ॥
  25. 25
    । ॥
  26. 26
    लङ्कायां त्वमनुपालय ।त्वत्प्रेष्या मद्विधाश्चैव देवाश्चापि चराचराः ॥
  27. 27
    । ॥
  28. 28
    यश्च ते सुकृतो धर्मस्तस्येह फलमाप्नुहि ।इह माल्यानि सर्वाणि मैथिली ॥
  29. 29
    च मुख्यानि सेवस्व च मया सह । नाम सुश्रोणि भ्रातुर्वैश्रवणस्य मे ॥
  30. 30
    विमानं तरसा निर्जितं मया ।विशालं रमणीयं च तद्विमानमनुत्तमम् ॥
  31. 31
    तत्र सीते मया सार्धं विहरस्व ।वदनं पद्मसङ्काशं विमलं चारुदर्शनम् ॥
  32. 32
    तु वरारोहे न भ्राजति वरानने ।एवं वदति तस्मिन् सा वराङ्गना ॥
  33. 33
    पिधायेन्दुनिभं सीता मुखमश्रूण्यवर्तयत् ।ध्यायन्तीं तामिवास्वस्थां दीनां चिन्ताहतप्रभाम् ॥
  34. 34
    उवाच वचनं पापो रावणो राक्षसेश्वरः ।अलं वैदेहि च ॥
  35. 35
    आर्षोऽयं दैवनिष्यन्दो यस्त्वामभिगमिष्यति ।एतौ मया स्निग्धौ परिपीडितौ ॥
  36. 36
    प्रसादं कुरु मे क्षिप्रं ते ।इमाः शून्या मया वाचः शुष्यमाणेन भाषिताः ।न चापि रावणः काञ्चिन्मूर्ध्ना स्त्रीं ह ॥
  37. 37
    एवमुक्त्वा दशग्रीवो मैथिलीं ।कृतान्तवशमापन्नो ममेयमिति मन्यते ॥