Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Search in the Wilderness

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    दृष्ट्वाऽऽश्रमपदं शून्यं रामो दशरथात्मजः ।रहितां पर्णशालां च विध्वस्तान्यासनानि च ॥
  2. 2
    अदृष्ट्वा तत्र वैदेहीं सन्निरीक्ष्य च सर्वशः ।उवाच रामः प्रगृह्य रुचिरौ भुजौ ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    यैः सह क्रीडसे सीते विश्वस्तै ।एते हीनास्त्वया सौम्ये ध्यायन्त्यास्राविलेक्षणाः ॥
  6. 6
    सीतया रहितोऽहं वै न हि जीवामि लक्ष्मण ।मृतं महता माम् ॥
  7. 7
    महाराजो नूनं द्रक्ष्यति मे पिता ।कथं प्रतिज्ञां संश्रुत्य मया त्वमभियोजितः ॥
  8. 8
    । ॥
  9. 9
    धिक्त्वामिति परे लोके व्यक्तं वक्ष्यति मे पिता ।विवशं शोकसन्तप्तं दीनं ॥
  10. 10
    मामिहोत्सृज्य करुणं कीर्तिर्नरमिवानृजुम् ।क्व गच्छसि मां नोत्सृज सुमध्यमे ॥
  11. 11
    त्वया विरहितश्चाहं जीवितमात्मनः ।इतीव विलपन् रामः ॥
  12. 12
    न ददर्श सुदुःखार्तो राघवो ।अनासादयमानं तं सीतां शोकपरायणम् ॥
  13. 13
    । ॥
  14. 14
    मा विषादं महाबाहो कुरु यत्नं मया सह ।इदं च हि वनं शूर ॥
  15. 15
    प्रियकाननसञ्चारा वनोन्मत्ता च ।सा वनं वा प्रविष्टा स्यान्नलिनीं वा सुपुष्पिताम् ॥
  16. 16
    सरितं वाऽपि सम्प्राप्ताः मीनवञ्जुलसेविताम् । निलीना स्याद्धासकामा वने क्वचित् ॥
  17. 17
    । ॥
  18. 18
    तस्या ह्यन्वेषणे श्रीमन् क्षिप्रमेव यतावहै ।वनं सर्वं विचिनुवो यत्र सा जनकात्मजा ॥
  19. 19
    । ॥
  20. 20
    । ॥
  21. 21
    निखिलेन विचिन्वानौ सीतां दशरथात्मजौ ।तस्य शैलस्य गुहाश्च शिखराणि च ॥
  22. 22
    निखिलेन नैव तामभिजग्मतुः ।विचित्य सर्वतः शैलं रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥
  23. 23
    नेह पश्यामि सौमित्रे वैदेहीं पर्वते शुभाम् ।ततो दुःखाभिसन्तप्तो लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ॥
  24. 24
    । ॥
  25. 25
    यथा विष्णुर्महाबाहुर्बलिं बध्वा महीमिमाम् ।एवमुक्तस्तु सौहार्दाल्लक्ष्मणेन स राघवः ॥
  26. 26
    । ॥
  27. 27
    । ॥
  28. 28
    एवं स विलपन् रामः ।दीनः शोकसमाविष्टो मुहूर्तं विह्वलोऽभवत् ॥
  29. 29
    सन्तप्तो ह्यवसन्नाङ्गो गतबुद्धिर्विचेतनः ।तुरो दीनो निःश्वस्यायतमायतम् ॥
  30. 30
    बहुलं स तु निःश्वस्य रामो ।हा प्रियेति विचुक्रोश बहुलो ॥
  31. 31
    । ॥
  32. 32
    अनादृत्य तु तद्वाक्यं ।अपश्यंस्तां प्रियां सीतां स पुनः पुनः ॥