Vālmīki Rāmāyaṇa · The Hermitage of Śabarī
Tap a verse for its meaning
- 1तौ कबन्धेन तं मार्गं पम्पाया दर्शितं वने ।प्रतस्थतुर्दिशं गृह्य प्रतीचीं ॥
- 2तौ शैलेष्वाचितानेकान् द्रुमान् ।वीक्षन्तौ जग्मतुर्द्रष्टुं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ ॥
- 3कृत्वा च शैलपृष्ठे तु तौ वासं रामलक्ष्मणौ ।पम्पायाः पश्चिमं तीरं ॥
- 4। ॥
- 5। ॥
- 6तौ च दृष्ट्वा तदा समुत्थाय कृताञ्जलिः ।रामस्य पादौ जग्राह लक्ष्मणस्य च धीमतः ॥
- 7पाद्यमाचमनीयं च सर्वं प्रादाद्यथाविधि ।तामुवाच ततो रामः श्रमणीं ॥
- 8कच्चित्ते निर्जिता विघ्नाः कच्चिते वर्धते तपः ।कच्चित्ते नियतः क्रोध आहारश्च ॥
- 9कच्चित्ते नियमाः प्राप्ताः कच्चित्ते मनसः सुखम् ।कच्चिते गुरुशुश्रूषा सफला ॥
- 10रामेण तापसी पृष्टा सा सिद्धा ।शशंस शबरी वृद्धा रामाय प्रत्युपस्थिता ॥
- 11अद्य प्राप्ता तपःसिद्धिस्तव सन्दर्शनान्मया ।अद्य मे सफलं तप्तं गुरवश्च सुपूजिताः ॥
- 12अद्य मे सफलं जन्म स्वर्गश्चैव भविष्यति ।त्वयि देववरे राम पूजिते ॥
- 13चक्षुषा तव सौम्येन पूताऽस्मि ।गमिष्याम्यक्षयान् लोकांस्त्वत्प्रसादादरिन्दम ॥
- 14। ॥
- 15। ॥
- 16स ते प्रतिग्रहीतव्यः सौमित्रिसहितोऽतिथिः ।तं च दृष्ट्वा वरान् लोकानक्षयांस्त्वं गमिष्यसि ॥
- 17मया तु विविधं वन्यं सञ्चितं पुरुषर्षभ ।तवार्थे पम्पायास्तीरसम्भवम् ॥
- 18एवमुक्तः स धर्मात्मा शबर्या शबरीमिदम् ।राघवः प्राह विज्ञाने तां नित्यमबहिष्कृताम् ॥
- 19दनोः सकाशात्तत्त्वेन प्रभावं ते महात्मनः ।श्रुतं प्रत्यक्षमिच्छामि सन्द्रष्टुं यदि मन्यसे ॥
- 20एतत्तु वचनं श्रुत्वा रामवक्त्राद्विनिःसृतम् ।शबरी दर्शयामास तावुभौ तद्वनं महत् ॥
- 21पश्य मेघघनप्रख्यं मृगपक्षिसमाकुलम् ।मतङ्गवनमित्येव विश्रुतं रघुनन्दन ॥
- 22इह ते भावितात्मानो गुरवो मे महावने ।जुहवाञ्चक्रिरे तीर्थं मन्त्रवन्मन्त्रपूजितम् ॥
- 23इयं प्रत्यक्स्थली वेदिर्यत्र ते मे सुसत्कृताः ।पुष्पोपहारं कुर्वन्ति श्रमादुद्वेपिभिः करैः ॥
- 24तेषां पश्याद्यापि रघूद्वह ।द्योतयन्ति दिशः सर्वाः श्रिया वेद्योऽतुलप्रभाः ॥
- 25अशक्नुवद्भिस्तैर्गन्तुमुपवासश्रमालसैः ।चिन्तितेऽभ्यागतान् पश्य सहितान् ॥
- 26कृताभिषेकैस्तैर्न्यस्ता पादपेष्विह ।अद्यापि नावशुष्यन्ति प्रदेशे रघुनन्दन ॥
- 27देवकार्याणि कुर्वद्भिर्यानीमानि कृतानि वै ।पुष्पैः सार्धं म्लानत्वं नोपयान्ति वै ॥
- 28कृत्स्नं वनमिदं दृष्टं श्रोतव्यं च श्रुतं त्वया ।तदिच्छाम्यभ्यनुज्ञाता त्यक्तुमेतत् कलेवरम् ॥
- 29। ॥
- 30धर्मिष्ठं तु वचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः ।प्रहर्षमतुलं लेभे आश्चर्यमिति तत्त्वतः ॥
- 31तामुवाच ततो रामः श्रमणीं संशितव्रताम् ।अर्चितोऽहं त्वया गच्छ कामं यथासुखम् ॥
- 32इत्युक्ता जटिला वृद्धा चीरकृष्णाजिनाम्बरा ।तस्मिन्मुहूर्ते शबरी देहं जीर्णं ॥
- 33अनुज्ञाता तु रामेण हुत्वाऽऽत्मानं ।ज्वलत्पावकसङ्काशा स्वर्गमेव जगाम सा ॥
- 34दिव्याभरणसम्युक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना ।दिव्याम्बरधरा तत्र बभूव ॥
- 35विराजयन्ती तं देशं विद्युत्सौदामिनी यथा ।यत्र ते सुकृतात्मानो विहरन्ति महर्षयः ।तत्पुण्यं शबरीस्थानं जगामात्मसमाधिना ॥