Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Ascent of Mount Mahendra

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तं दृष्ट्वा जृम्भमाणं ते क्रमितुं ।वीर्येणापूर्यमाणं च सहसा ॥
  2. 2
    सहसा समन्विताः ।विनेदुस्तुष्टुवुश्चापि हनुमन्तं महाबलम् ॥
  3. 3
    प्रहृष्टा विस्मिताश्चैव वीक्षन्ते स्म समन्ततः ।त्रिविक्रमकृतोत्साहं नारायणमिव प्रजाः ॥
  4. 4
    संस्तूयमानो हनुमान् महाबलः ।समाविध्य च लाङ्गूलं हर्षाच्च बलमेयिवान् ॥
  5. 5
    तस्य संस्तूयमानस्य ।पूर्यमाणस्य रूपमासीदनुत्तमम् ॥
  6. 6
    यथा वि सिंहो विवृद्धो गिरिगह्वरे ।मारुतस्यौरसः पुत्रस्तथा सम्प्रति जृम्भते ॥
  7. 7
    अशोभत मुखं तस्य जृम्भमाणस्य धीमतः ।अम्बरीषमिवादीप्तं विधूम इव पावकः ॥
  8. 8
    हरीणामुत्थितो मध्या । हरीन्वृद्धान् हनुमानिदमब्रवीत् ॥
  9. 9
    र्वताग्राणि हुताशनसखोऽनिलः ।बलवानप्रमेयश्च वायुराकाशगोचरः ॥
  10. 10
    तस्याहं शीघ्रगस्य महात्मनः ।मारुत नास्ति मत्समः ॥
  11. 11
    उत्सहेयं हि विस्तीर्णमालिखन्तमिवाम्बरम् ।मेरुं गिरिमसङ्गेन परिगन्तुं सहस्रशः ॥
  12. 12
    हमुत्सहे ।समाप्लावयितुं लोकं सपर्वतनदीह्रदम् ॥
  13. 13
    भविष्यति समुत्थितः । समुद्रो वरुणालयः ॥
  14. 14
    पन्नगाशनमाकाशे पतन्तं पक्षिसेविते ।वैनतेयमहं शक्तः परिगन्तुं सहस्रशः ॥
  15. 15
    उदयात्प्रस्थितं वाऽपि ज्वलन्तं ।अनस्तमितमादित्यमभिगन्तुं समुत्सहे ॥
  16. 16
    ततो पुनरागन्तुमुत्सहे ।प्रवेगेनैव महता भीमेन ॥
  17. 17
    उत्सहेयमतिक्रान्तुं सर्वानाकाशगोचरान् ।सागरं मेदिनीम् ॥
  18. 18
    पर्वतां प्लवमानः ।हरिष्याम्यूरुवेगेन प्लवमानो महार्णवम् ॥
  19. 19
    लतानां विविधं पुष्पं पादपानां च सर्वशः ।अनुयास्यन्ति मामद्य प्लवमानं ॥
  20. 20
    भविष्यति हि मे पन्थाः स्वातेः पन्था इवाम्बरे ।चरन्तं घोरमाकाशमुत्पतिष्यन्तमेव वा ॥
  21. 21
    द्रक्ष्यन्ति निपतन्तं च वानराः ।महामेघप्रतीकाशं मां च द्रक्ष्यथ वानराः ॥
  22. 22
    गच्छन्तं ग्रसमानमिवाम्बरम् । जीमूतान् कम्पयिष्यामि पर्वतान् ॥
  23. 23
    सागरं प्लवमानः । सा शक्तिर्मम या मारुतस्य वा ॥
  24. 24
    ऋते सुपर्णराजानं मारुतं वा महाजवम् ।न तद्भूतं यन्मां प्लुतमनुव्रजेत् ॥
  25. 25
    निमेषान्तरमात्रेण ।सहसा निपतिष्यामि घना ॥
  26. 26
    भविष्यति हि मे रूपं प्लवमानस्य सागरे ।विष्णो पुरा त्रीन् विक्रमानिव ॥
  27. 27
    चाहं प्रपश्यामि मनश्चेष्टा च मे तथा ।अहं द्रक्ष्यामि वैदेहीं प्रमोदध्वं प्लवङ्गमाः ॥
  28. 28
    ।अयुतं योजनानां तु गमिष्यामीति मे मतिः ॥
  29. 29
    ब्रह्मणो वा स्वयम्भुवः ।विक्रम्य सहसा हस्तादमृतं तदिहानये ॥
  30. 30
    तेजश्चन्द्रान्निगृह्णीयां तेज उत्तमम् ।लङ्कां वापि समुत्क्षिप्य गच्छेयमिति मे मतिः ॥
  31. 31
    तमेवं वानरश्रेष्ठं गर्जन्तममितौजसम् ।प्रहृष्टा हरयस्तत्र समुदैक्षन्त ॥
  32. 32
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ज्ञातीनां ।उवाच परिसंहृष्टो हरिसत्तमम् ॥
  33. 33
    वीर केसरिणः पुत्र मारुतात्मज ।ज्ञातीनां विपुलः शोकस्त्वया तात विनाशितः ॥
  34. 34
    तव कपिमुख्याः समागताः ।मङ्गलं कार्यसिद्ध्यर्थं करिष्यन्ति समाहिताः ॥
  35. 35
    ऋषीणां च प्रसादेन च ।गुरूणां च प्रसादेन प्लवस्व त्वं ॥
  36. 36
    स्थास्यामश्चैकपादेन यावदागमनं तव । च सर्वेषां जीवितानि वनौकसाम् ॥
  37. 37
    ततस्तु हरिशार्दूलस्तानुवाच ।नेयं मम मही वेगं लङ्घने धारयिष्यति ॥
  38. 38
    एतानीह नगस्यास्य शिलासङ्कटशालिनः । च महान्ति च ॥
  39. 39
    एषु वेगं करिष्यामि महेन्द्रशिखरेष्वहम् ।नानाद्रुमविकीर्णेषु ॥
  40. 40
    एतानि मम निष्पेषं प्लवतां वराः ।प्लवतो धारयिष्यन्ति योजनानामितः शतम् ॥
  41. 41
    ततस्तं स हरि । नगश्रेष्ठं महेन्द्रमरिमर्दनः ॥
  42. 42
    वृतं नानाविधैर्वृक्षै ।लताकुसुमसम्बाधं नित्यपुष्पफलद्रुमम् ॥
  43. 43
    सिंहशार्दूलचरितं ।मत्तद्विजगणोद्घुष्टं ॥
  44. 44
    महद्भिरुच्छ्रितं शृङ्गैर्महेन्द्रं स महाबलः । हरिश्रेष्ठो ॥
  45. 45
    पादाभ्यां पीडितस्तेन महाशैलो महात्मनः । सिंहाभिहतो महा ॥
  46. 46
    ।वित्रस्तमृगमातङ्गः ॥
  47. 47
    ।उत्पतद्भिश्च विहगैर्विद्याधरगणैरपि ॥
  48. 48
    ।चलशृङ्गशिलोद्घातस्तदाभूत्स ॥
  49. 49
    निःश्वसद्भिस्तदार्तैस्तु भुजगैरर्धनिःसृतैः ।सपताक इवाभाति स तदा धरणीधरः ॥
  50. 50
    ऋषिभिस्त्राससम्भ्रान्तैस्त्यज्यमानः शिलोच्चयः ।सीदन्महति कान्तारे सार्थहीन इवाध्वगः ॥
  51. 51
    स वेगसमाहितात्मा परवीरहन्ता ।मनः समाधाय महानुभावोजगाम लङ्कां मनस्वी ॥