Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Hanumān’s Deliberation

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    हनुमानपि सर्वं शुश्राव ।सीतायास्त्रिजटायाश्च राक्षसीनां च तर्जनम् ॥
  2. 2
    अवेक्षमाणस्तां देवीं नन्दने ।ततो बहुविधां चिन्तां वानरः ॥
  3. 3
    यां कपीनां सुबहून्ययुतानि च ।दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते सेयमासादिता मया ॥
  4. 4
    तु सुयुक्तेन शत्रोः शक्तिमवेक्षता । चरता तावदवेक्षितमिदं मया ॥
  5. 5
    राक्षसानां विशेषश्च चेयमवेक्षिता ।राक्षसाधिपतेरस्य प्रभावो रावणस्य च ॥
  6. 6
    युक्तं तस्याप्रमेयस्य ।समाश्वासयितुं भार्यां पतिदर्शनकाङ्क्षिणीम् ॥
  7. 7
    अहमाश्वासयाम्येनां ।अदृष्टदुःखां दुःखार्तां दुःखस्यान्तमगच्छतीम् ॥
  8. 8
    यद्यप्यहमिमां देवीं शोकोपहत ।अनाश्वास्य गमिष्यामि मनं भवेत् ॥
  9. 9
    गते हि मयि तत्रेयं यशस्विनी ।परित्राणमविन्दन्ती जानकी जीवितं त्यजेत् ॥
  10. 10
    मया च स पूर्णचन्द्रनिभाननः ।समाश्वासयितुं न्याय्यः ॥
  11. 11
    निशाचरीणां प्रत्यक्षमनर्हं चापि भाषणम् ।कथं नु खलु कर्तव्यमिदं कृच्छ्रगतो ह्यहम् ॥
  12. 12
    अनेन रात्रिशेषेण यदि नाश्वास्यते मया ।सर्वथा नास्ति सन्देहः जीवितम् ॥
  13. 13
    रामश्च यदि पृच्छेन्मां किं मां सीताऽब्रवीद्वचः ।किमहं तं प्रतिब्रूयामसम्भाष्य ॥
  14. 14
    सीतासन्देशरहितं मामितस्त्वरया गतम् ।निर्दहेदपि क्रुद्धस्तीव्रेण चक्षुषा ॥
  15. 15
    यदि चोद्योजयिष्यामि भर्तारं रामकारणात् ।व्यर्थमागमनं तस्य ससैन्यस्य भविष्यति ॥
  16. 16
    अन्तरं त्वहमासाद्य राक्षसीनामिह स्थितः ।शनैराश्वासयिष्यामि सन्तापबहुलामिमाम् ॥
  17. 17
    अहं त्वतितनुश्चैव वानरश्च विशेषतः ।वाचं चोदाहरिष्यामि मानुषीमिह ॥
  18. 18
    यदि वाचं प्रदास्यामि द्विजातिरिव संस्कृताम् ।रावणं मन्यमाना मां सीता भीता भविष्यति ॥
  19. 19
    विशेषेण कथं स्यादभिभाषणम् ।अवश्यमेव वक्तव्यं मानुषं वाक्यमर्थवत् ॥
  20. 20
    मया सान्त्वयितुं शक्या नान्यथेयमनिन्दिता ।सेयमालोक्य मे रूपं भाषितं तथा ॥
  21. 21
    रक्षोभिस्त्रासिता पूर्वं भूयस्त्रासं गमिष्यति ।ततो जातपरित्रासा शब्दं कुर्या ॥
  22. 22
    जानमाना रावणं ।सीतया च कृते शब्दे सहसा राक्षसीगणः ॥
  23. 23
    नानाप्रहरणो घोरः समेयादन्तकोपमः ।ततो मां सम्परिक्षिप्य सर्वतो ॥
  24. 24
    च ग्रहणे चैव कुर्युर्यत्नं यथाबलम् ।गृह्य प्रशाखाश्च स्कन्धांश्चोत्तमशाखिनाम् ॥
  25. 25
    दृष्ट्वा विपरिधावन्तं भवेयु ।मम रूपं च सम्प्रेक्ष्य वने विचरतो ॥
  26. 26
    राक्षस्यो भयवित्रस्ता भवेयुर्विकृताननाः ।ततः कुर्युः समाह्वानं राक्षस्यो रक्षसामपि ॥
  27. 27
    राक्षसेन्द्रनियुक्तानां ।ते विविधायुधपाणयः ॥
  28. 28
    आपतेयुऽस्मिन्वेगेनोद्विग्नकारिणः ।संरुद्धस्तैः सुपरितो विधमन्रक्षसां बलम् ॥
  29. 29
    शक्नुयां न तु सम्प्राप्तुं परं पारं ।मां वा गृह्णीयुराप्लुत्य बहवः ॥
  30. 30
    स्यादियं चागृहीतार्था मम च ग्रहणं भवेत् ।हिंसाभिरुचयो हिंस्युरिमां वा जनकात्मजाम् ॥
  31. 31
    विपन्नं स्यात्ततः कार्यं ।उद्देशे नष्टमार्गेऽस्मिन्राक्षसैः परिवारिते ॥
  32. 32
    सागरेण परिक्षिप्ते गुप्ते वसति ।विशस्ते वा गृहीते वा रक्षोभिर्मयि ॥
  33. 33
    नान्यं पश्यामि रामस्य साहाय्यं । न पश्यामि यो हते मयि वानरः ॥
  34. 34
    शतयोजनविस्तीर्णं लङ्घयेत ।कामं हन्तुं समर्थोऽस्मि सहस्राण्यपि रक्षसाम् ॥
  35. 35
    न तु शक्ष्यामि सम्प्राप्तुं परं पारं महोदधेः । च युद्धानि संशयो मे न रोचते ॥
  36. 36
    कश्च निःसंशयं कार्यं कुर्या ससंशयम् ।प्राणत्यागश्च वैदेह्या भवेदनभिभाषणे ॥
  37. 37
    एष दोषो महान्हि स्यान्मम सीताभिभाषणे ।भूताश्चार्था विनश्यन्ति ॥
  38. 38
    दूतमासाद्य तमः सूर्योदये यथा ।अर्थानर्थान्तरे बुद्धिर्निश्चिताऽपि न शोभते ॥
  39. 39
    घातयन्ति हि कार्याणि दूताः ।न विनश्येत्कथं कार्यं वैक्लव्यं न कथं भवेत् ॥
  40. 40
    लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न वृथा भवेत् ।कथं नु खलु वाक्यं मे शृणुया वा ॥
  41. 41
    इति सञ्चिन्त्य हनुमांश्चकार तिम् ।राममक्लिष्टकर्माणं स्वबन्धुमनुकीर्तयन् ॥
  42. 42
    नैनामुद्वेजयिष्यामि तद्बन्धुगतमानसाम् ।इक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य ॥
  43. 43
    शुभानि वचनानि समर्पयन् ।श्रावयिष्यामि सर्वाणि मधुरां प्रब्रुवन्गिरम् । यथा हीयं तथा सर्वं समादधे ॥
  44. 44
    इति स बहुविधं महानुभावोजगतिपतेः प्रमदामवेक्षमाणः ।मधुरमवितथं जगाद वाक्यंद्रुमविटपान्तरमास्थितो हनूमान् ॥