Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Sītā’s Wonder and Doubt

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततः लीनं दृष्ट्वा ।वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्सङ्घातपिङ्गलम् ॥
  2. 2
    सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम् ।फुल्लाशोकोत्कराभासं ॥
  3. 3
    साऽथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम् । चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ।अहो भीममिदं रूपं वानरस्य ॥
  4. 4
    दुर्निरीक्ष्यमिति ज्ञात्वा पुनरेव मुमोह सा ।विललाप भृशं सीता करुणं ॥
  5. 5
    रामरामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च ।रुरोद बहुधा सीता मन्दं मन्दस्वरा ॥
  6. 6
    सा तं दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदुपस्थितम् ।मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥
  7. 7
    सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं यथोक्तकारम् ।ददर्श पिङ्गाधिपतेरमात्यंवातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥
  8. 8
    सा तं समीक्ष्यैव भृशं गतासुकल्पेव बभूव सीता ।चिरेण सञ्ज्ञां प्रतिलभ्य भूयोविचिन्तयामास ॥
  9. 9
    स्वप्ने मयाऽयं विकृतोऽद्य दृष्टःशाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः ।स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणायतथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥
  10. 10
    स्वप्नोऽपि नायं न हि मेऽस्ति शोकेन दुःखेन च पीडितायाः ।सुखं हि मे नास्ति यतोऽस्मि हीना ॥
  11. 11
    रामेति रामेति सदैव विचिन्त्य वाचा तमेव ।तस्यानुरूपां च कथां तमर्थ--मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥
  12. 12
    अहं हि तस्याद्य सम्पीडिता ।विचिन्तयन्ती सततं तमेवतथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥
  13. 13
    स्यादिति चिन्तयामितथापि बुद्ध्या च ।किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपंसुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥
  14. 14
    नमोऽस्तु सवज्रिणेस्वयम्भुवे चैव हुताशनाय च ।अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो तच्च तथाऽस्तु नान्यथा ॥