Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Burning of Laṅkā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    वीक्षमाणस्ततो लङ्कां कपिः । कार्यशेषमचिन्तयत् ॥
  2. 2
    किं नु खल्ववशिष्टं मे कर्तव्यमिह ।यदेषां रक्षसां भूयः सन्तापजननं भवेत् ॥
  3. 3
    वनं तावत्प्रमथितं प्रकृष्टा राक्षसा हताः ।बलैकदेशः क्षपितः शेषं ॥
  4. 4
    दुर्गे विनाशिते कर्म भवे ।अल्पयत्नेन कार्येऽस्मिन्मम स्या श्रमः ॥
  5. 5
    यो ह्ययं मम लाङ्गूले दीप्यते ।अस्य सन्तर्पणं न्याय्यं कर्तुमेभिर्गृहोत्तमैः ॥
  6. 6
    ततः सविद्युदिव तोयदः ।भवनाग्रेषु लङ्काया विचचार ॥
  7. 7
    गृहाद्गृहं राक्षसानामुद्यानानि च वानरः ।वीक्षमाणो ह्यसन्त्रस्तः प्रासादांश्च चचार सः ॥
  8. 8
    महावेगः प्रहस्तस्य निवेशनम् ।अग्निं तत्र स निक्षिप्य श्वसनेन समो बली ॥
  9. 9
    ततोऽन्यत्पुप्लुवे वेश्म महापार्श्वस्य ।मुमोच हनुमानग्निं ॥
  10. 10
    वज्रदंष्ट्रस्य च तथा पुप्लुवे स महाकपिः ।शुकस्य च सारणस्य च ॥
  11. 11
    तथा चेन्द्रजितो वेश्म ददाह ।जम्बुमालेः सुमालेश्च भवनं ततः ॥
  12. 12
    रश्मिकेतोश्च भवनं सूर्यशत्रोस्तथैव च ।ह्रस्वकर्णस्य दंष्ट्रस्य रोमशस्य च ॥
  13. 13
    मत्तस्य ध्वजग्रीवस्य रक्षसः ।विद्युज्जिह्वस्य तथा हस्तिमुखस्य च ॥
  14. 14
    करालस्य शोणिताक्षस्य चैव हि । भवनं मकराक्षस्य चैव हि ॥
  15. 15
    यज्ञशत्रोश्च भवनं ब्रह्मशत्रोस्तथैव च ।नरान्तकस्य कुम्भस्य निकुम्भस्य ॥
  16. 16
    महातेजा विभीषणगृहं प्रति ।क्रममाणः क्रमेणैव ददाह ॥
  17. 17
    तेषु तेषु भवनेषु महायशाः ।गृहेष्वृद्धिमतामृद्धिं ददाह स महाकपिः ॥
  18. 18
    सर्वेषां राक्षसेन्द्रस्य वीर्यवान् ।आससादाथ लक्ष्मीवान्रावणस्य निवेशनम् ॥
  19. 19
    ततस्तस्मिन्गृहे मुख्ये नानारत्नविभूषिते । सर्वमङ्गलशोभिते ॥
  20. 20
    प्रदीप्तमग्निमुत्सृज्य लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितम् ।ननाद हनुमान्वीरो युगान्तजलदो यथा ॥
  21. 21
    श्वसनेन च सम्योगादतिवेगो महाबलः ।कालाग्निरिव जज्वाल प्रावर्धत ॥
  22. 22
    प्रवृद्धमग्निं पवनस्तेषु वेश्मस्वचारयत् ।अभूच्छ्वसनसम्योगादतिवेगो हुताशनः ॥
  23. 23
    तानि मुक्तामणिमयानि च ।भवनान्यवशीर्यन्त रत्नवन्ति महान्ति च ॥
  24. 24
    तानि निपेतुर्वसुधातले ।भवनानीव सिद्धानामम्बरा ॥
  25. 25
    सञ्जज्ञे तुमुलः शब्दो राक्षसानां प्रधावताम् ।स्वगृहस्य परित्राणे र्जितश्रियाम् ॥
  26. 26
    नूनमेषोऽग्निरायातः हा इति ।क्रन्दन्त्यः सहसा पेतु स्त्रियः ॥
  27. 27
    काश्चिदग्निपरीतेभ्यो हर्म्येभ्यो ।पतन्त्यो रेजिरेऽभ्रेभ्यः सौदामिन्य इवाम्बरात् ॥
  28. 28
    वज्रविद्रुममुक्तारजतसंहितान् ।विचित्रान्भवनान्धातून्स्यन्दमानान्ददर्श सः ॥
  29. 29
    नाग्नि काष्ठानां तृणानां हरियूथपः ।नाग्नेर्नापि विशस्तानां राक्षसानां वसुन्धरा ॥
  30. 30
    क्वचित्किंशुकसङ्काशाः क्वचिच्छाल्मलिसन्निभाः ।क्वचित्कुङ्कुमसङ्काशाः वह्नेश्चकाशिरे ॥
  31. 31
    हनूमता वेगवता वानरेण महात्मना ।लङ्कापुरं प्रदग्धं तद्रुद्रेण त्रिपुरं यथा ॥
  32. 32
    ततस्तु लङ्कापुरपर्वताग्रेसमुत्थितो भीमपराक्रमोऽग्निः ।प्रसार्य चूडावलयं प्रदीप्तोहनूमता वेगवता विसृष्टः ॥
  33. 33
    समारुतोऽग्निर्ववृधे दिविस्पृक् ।विधूमरश्मिर्भवनेषु सक्तो ॥
  34. 34
    सुतेजालङ्कां समस्तां परिवार्य तिष्ठन् ।शब्दैरनेकैरशनिप्ररूढै--र्भिन्दन्निवाण्डं प्रबभौ महाग्निः ॥
  35. 35
    तत्राम्बरादग्निरतिप्रवृद्धो किंशुकपुष्पचूडः ।निर्वाणधूमाकुलराजयश्च प्रचकाशिरेऽभ्राः ॥
  36. 36
    वज्री महेन्द्रस्त्रिदशेश्वरो वासाक्षाद्यमो वा वरुणोऽनिलो वा ।रुद्रोऽग्निरर्को धनदश्च सोमोन वानरोऽयं ॥
  37. 37
    किं ब्रह्मणः सर्वस्य धातुश्चतुराननस्य ।इहागतो वानररूपधारी प्रकोपः ॥
  38. 38
    किं वैष्णवं वा कपिरूपमेत्यरक्षोविनाशाय परं सुतेजः ।अनन्तमव्यक्तमचिन्त्यमेकं साम्प्रतमागतं वा ॥
  39. 39
    इत्येवमूचुर्बहवो विशिष्टारक्षोगणास्तत्र समेत्य सर्वे ।सप्राणिसङ्घां सगृहां सवृक्षांदग्धां पुरीं तां सहसा समीक्ष्य ॥
  40. 40
    ततस्तु लङ्का सहसा सराक्षसा साश्वरथा सनागा ।सपक्षिसङ्घा समृगा सवृक्षा तुमुलं सशब्दम् ॥
  41. 41
    हा हा कान्त मित्रहा जीवितं भोगयुतं सुपुण्यम् ।रक्षोभिरेवं बहुधा ब्रुवद्भिःशब्दः कृतो घोरतरः सुभीमः ॥
  42. 42
    हुताशनज्वालसमावृता सा परिवृत्तयोधा ।हनूमतः क्रोधबलाभिभूताबभूव शापोपहतेव लङ्का ॥
  43. 43
    स सम्भ्रमत्रस्तविषण्णराक्षसांसमुज्ज्वलज्वालहुताशनाङ्किताम् ।ददर्श लङ्कां हनुमान्महामानाःस्वयम्भुकोपोपहतामिवावनिम् ॥
  44. 44
    भङ्क्त्वा वनं पादपरत्नसङ्कुलंहत्वा तु रक्षांसि महान्ति सम्युगे ।दग्ध्वा पुरीं तां गृहरत्नमालिनींतस्थौ हनूमा कपिः ॥
  45. 45
    विचित्रेप्रतिष्ठितो ।प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमालीव्यराजतादित्य इवांशुमाली ॥
  46. 46
    स राक्षसांस्तान्सुबहूंश्च हत्वावनं च भङ्क्त्वा बहुपादपं तत् ।विसृज्य रक्षोभवनेषु चाग्निंजगाम रामं मनसा ॥
  47. 47
    ततो महात्मा हनुमान्मनस्वीनिशाचराणां क्षतकृत्कृतार्थः ।रामस्य नाथस्य जगत्त्रयाणांश्रीपादमूलं मनसा जगाम ॥
  48. 48
    ततस्तु तं वानरवीरमुख्यंमहाबलं मारुततुल्यवेगम् ।महामतिं वायुसुतं वरिष्ठंप्रतुष्टुवुर्देवगणाश्च सर्वे ॥
  49. 49
    भङ्क्त्वा वनं महातेजा हत्वा रक्षांसि सम्युगे ।दग्ध्वा लङ्कापुरीं रम्यां स महाकपिः ॥
  50. 50
    तत्र देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च ।दृष्ट्वा लङ्कां प्रदग्धां तां विस्मयं परमं गताः ॥
  51. 51
    तं दृष्ट्वा वानरश्रेष्ठं हनुमन्तं महाकपिम् ।कालाग्निरिति सञ्चिन्त्य सर्वभूतानि ॥
  52. 52
    देवाश्च सर्वे मुनिपुङ्गवाश्चगन्धर्वविद्याधरकिन्नराश्च ।भूतानि सर्वाणि महान्ति तत्रजग्मुः परां प्रीतिमतुल्यरूपाम् ॥