Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Hanumān's Departure from Ariṣṭa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततस्तु जानकीं पर्यवस्थिताम् ।अभिवाद्याब्रवीद्दिष्ट्या पश्यामि त्वामिहाक्षताम् ॥
  2. 2
    । ॥
  3. 3
    काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने ।पर्याप्तः यशस्यस्ते ॥
  4. 4
    शरैः सुसङ्कुलां कृत्वा लङ्कां ।मां नयेद्यदि काकुत्स्थस्तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥
  5. 5
    तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः ।भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥
  6. 6
    तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं ।निशम्य हनुमांस्तस्या वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥
  7. 7
    क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हर्यृक्षप्रवरैर्वृतः ।यस्ते युधि विजित्यारीन् शोकं ॥
  8. 8
    एवमाश्वास्य वैदेहीं हनुमा ।गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीमभ्यवादयत् ॥
  9. 9
    ततः स स्वामिसन्दर्शनोत्सुकः ।आरुरोह गिरिश्रेष्ठमरिष्टमरिमर्दनः ॥
  10. 10
    तुङ्गपद्मकजुष्टाभिर्नीलाभिर्वनराजिभिः ।सोत्तरीयमिवाम्भोदैः शृङ्गान्तरविलम्बिभिः ॥
  11. 11
    बोध्यमानमिव प्रीत्या शुभैः ।उन्मिषन्तमिवोद्धूतैर्लोचनैरिव ॥
  12. 12
    तोयौघनिःस्वनैर्मन्द्रैः प्राधीतमिव सर्वतः ।प्रगीतमिव विस्पष्टैर्नानाप्रस्रवणस्वनैः ॥
  13. 13
    देवदारुभिरत्युच्चैरूर्ध्वबाहुमिव स्थितम् ।प्रपातजलनिर्घोषैः प्राक्रुष्टमिव सर्वतः ॥
  14. 14
    वेपमानमिव श्यामैः कम्पमानैः ।वेणुभिर्मारुतोद्धूतैः कूजन्तमिव ॥
  15. 15
    निःश्वसन्तमिवामर्षाद्घोरैराशीविषोत्तमैः ।नीहारकृतगम्भीरैर्ध्यायन्तमिव ॥
  16. 16
    पादैः प्रक्रान्तमिव सर्वतः ।जृम्भमाणमिवाकाशे शिखरैरभ्रमालिभिः ॥
  17. 17
    कूटैश्च बहुधाकीर्णैः शोभितं ।सालतालाश्वकर्णैश्च वंशैश्च बहुभिर्वृतम् ॥
  18. 18
    लतावितानैर्विततैः पुष्पवद्भिरलङ्कृतम् ।नानामृगगणाकीर्णं धातुनिष्यन्दभूषितम् ॥
  19. 19
    बहुप्रस्रवणोपेतं शिलासञ्चयसङ्कटम् ।महर्षियक्षगन्धर्वकिन्नरोरगसेवितम् ॥
  20. 20
    लतापादपसम्बाधं ।व्याघ्रसङ्घसमाकीर्णं ॥
  21. 21
    तमारुरोह हनुमान्पर्वतं । प्रहर्षेणाभिचोदितः ॥
  22. 22
    तेन पादतलाक्रान्ता रम्येषु गिरिसानुषु ।सघोषाः समशीर्यन्त शिलाश्चूर्णीकृतास्ततः ॥
  23. 23
    स तमारुह्य शैलेन्द्रं महाकपिः ।दक्षिणादुत्तरं पारं प्रार्थयँल्लवणाम्भसः ॥
  24. 24
    । ॥
  25. 25
    स मारुत इवाकाशं ।प्रपेदे हरिशार्दूलो दक्षिणादुत्तरां दिशम् ॥
  26. 26
    स तदा पीडितस्तेन कपिना ।ररास सह तैर्भूतैः ॥
  27. 27
    कम्पमानैश्च शिखरैः पतद्भिरपि च द्रुमैः ।तस्योरुवेगोन्मथिताः पादपाः ॥
  28. 28
    निपेतुर्भूतले रुग्णाः शक्रायुधहता इव ।कन्दरोदरसंस्थानां पीडितानां ॥
  29. 29
    सिंहानां निनदो भीमो नभो भिन्दन्स शुश्रुवे ।स्रस्तव्याविद्धवसना व्याकुलीकृतभूषणाः ॥
  30. 30
    समुत्पेतुः सहसा धरणीधरात् ।अतिप्रमाणा बलिनो दीप्तजिह्वा ॥
  31. 31
    निपीडितशिरोग्रीवा व्यवेष्टन्त महाहयः ।किन्नरोरगगन्धर्वयक्षविद्याधरास्तदा ॥
  32. 32
    पीडितं तं नगवरं त्यक्त्वा ।स च भूमिधरः श्रीमान्बलिना तेन पीडितः ॥
  33. 33
    सवृक्षशिखरोदग्रः प्रविवेश ।दशयोजनविस्तारस्त्रिंशद्योजनमुच्छ्रितः ॥
  34. 34
    धरण्यां स बभूव धराधरः ।स लिलङ्घयिषुर्भीमं सलीलं ।कल्लोलास्फालवेलान्तमुत्पपात नभो हरिः ॥