Vālmīki Rāmāyaṇa · The Jewel of Sītā
Tap a verse for its meaning
- 1एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मजः ।तं मणिं कृत्वा सलक्ष्मणः ॥
- 2तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघवः ।नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥
- 3यथैव धेनुः स्रवति ।तथा ममापि हृदयं मणिरत्नस्य दर्शनात् ॥
- 4। ॥
- 5अयं हि मणिः सज्जनपूजितः ।यज्ञे परमतुष्टेन दत्तः धीमता ॥
- 6इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं यथा दर्शनम् ।अद्यास्म्यवगतः सौम्य तथा विभोः ॥
- 7अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः ।अस्याद्य दर्शनेनाहं तामिव चिन्तये ॥
- 8किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः ।पिपासुमिव तोयेन सिञ्चन्ती ॥
- 9इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं ।मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतं विना ॥
- 10चिरं जीवति वैदेही यदि मासं ।न जीवेयं क्षणमपि विना तामसितेक्षणाम् ॥
- 11नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया ।न तिष्ठेयं क्षणमपि च ॥
- 12कथं सा मम सुश्रोणि सती सदा ।भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति ॥
- 13शारदस्तिमिरोन्मुक्तो नूनं चन्द्र इवाम्बुदैः ।आवृतं वदनं तस्या न विराजति राक्षसैः ॥
- 14किमाह सीता हनुमं कथयाद्य मे ।एतेन खलु जीविष्ये तुरो यथा ॥
- 15मधुरा किमाह मम भामिनी ।मद्विहीना हनुमन्कथयस्व मे ॥