Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Saramā’s Comfort

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    सीतां तु मोहितां दृष्ट्वा नाम राक्षसी ।आससादाथ वैदेहीं प्रियां सखीम् ॥
  2. 2
    मोहितां सीतां परमदुःखिताम् ।आश्वासयामास तदा सरमा ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    सा ददर्श ततः सीतां सरमा ।उपावृत्योत्थितां ध्वस्तां पांसुलाम् ॥
  5. 5
    तां समाश्वासयामास ।समाश्वसिहि वैदेहि माभूत्ते मनसो व्यथा ॥
  6. 6
    उक्ता यद्रावणेन त्वं प्रत्युक्तं च स्वयं त्वया ।सखीस्नेहेन त मया सर्वं ॥
  7. 7
    लीनया शून्ये भयमुत्सृज्य रावणात् ।तव हेतो न हि मे जीवितं प्रियम् ॥
  8. 8
    स सम्भ्रान्तश्च निष्क्रान्तो यत्कृते राक्षसाधिपः ।तच्च मे विदितं सर्वमभिनिष्क्रम्य ॥
  9. 9
    न शक्यं सौप्तिकं कर्तुं रामस्य ।वधश्च पुरुषव्याघ्रे तस्मिन्नैवोपपद्यते ॥
  10. 10
    न त्वेव वानरा हन्तुं शक्याः ।सुरा देवर्षभेणेव रामेण हि सुरक्षिताः ॥
  11. 11
    । ॥
  12. 12
    । ॥
  13. 13
    । ॥
  14. 14
    । ॥
  15. 15
    । ॥
  16. 16
    उत्तीर्य सागरं रामः सह ।सन्निविष्टः समुद्रस्य तीरमासाद्य दक्षिणम् ॥
  17. 17
    दृष्टो मे सहलक्ष्मणः ।स हि तैः सागरान्तस्थैर्बलैस्तिष्ठति रक्षितः ॥
  18. 18
    अनेन प्रेषिता ये च राक्षसा ।राघवस्तीर्ण इत्येव प्रवृत्तिस्तैरिहाहृता ॥
  19. 19
    स तां श्रुत्वा विशालाक्षि प्रवृत्तिं राक्षसाधिपः ।एष मन्त्रयते सर्वैः सह रावणः ॥
  20. 20
    । ॥
  21. 21
    । ॥
  22. 22
    ह्येषा भैरवा भीरु भेरिका ।भेरीनादं च गम्भीरं शृणु ॥
  23. 23
    कल्प्यन्ते मत्तमातङ्गा युज्यन्ते ।हृष्यन्ते तुरगारूढाः प्रासहस्ताः सहस्रशः ॥
  24. 24
    तत्र तत्र च सम्पतन्ति पदातयः ।आपूर्यन्ते सैन्यैरद्भुतदर्शनैः ॥
  25. 25
    वेगवद्भिर्नदद्भिश्च तोयौघैरिव सागरः ।शस्त्राणां च प्रसन्नानां चर्मणां वर्मणां तथा ॥
  26. 26
    । ॥
  27. 27
    वनं निर्दहतो घर्मे यथा रूपं ।घण्टानां शृणु निर्घोषं रथानां शृणु निःस्वनम् ॥
  28. 28
    । ॥
  29. 29
    सम्भ्रमो रक्षसामेष तुमुलो ।श्रीस्त्वां भजति रक्षसां भयमागतम् ॥
  30. 30
    रामः कमलपत्राक्षोऽदैत्यानामिव ।विनिर्जित्य जितक्रोधस्त्वामचिन्त्यपराक्रमः ॥
  31. 31
    रावणं समरे हत्वा त्वाधिगमिष्यति ।विक्रमिष्यति रक्षःसु भर्ता ते सहलक्ष्मणः ॥
  32. 32
    । ॥
  33. 33
    अहं द्रक्ष्यामि सिद्धार्थां त्वां शत्रौ विनिपातिते ।अश्रूण्यानन्दजानि त्वं वर्तयिष्यसि शोभने ॥
  34. 34
    समागम्य तस्योरसि ।अचिरान्मोक्ष्यते सीते देवि ते जघनं गताम् ॥
  35. 35
    धृतामेतां बहून्मासान्वेणीं रामो महाबलः ।तस्य दृष्ट्वा मुखं देवि पूर्णचन्द्रमिवोदितम् ॥
  36. 36
    मोक्ष्यसे शोकजं वारि ।रावणं समरे हत्वा न चिरादेव मैथिलि ॥
  37. 37
    त्वया समग्रः प्रियया सुखार्हो लप्स्यते सुखम् ।समागता त्वं वीर्येण मोदिष्यसि महात्मना ।सुवर्षेण समायुक्ता यथा सस्येन ॥
  38. 38
    गिरिवरमभितोऽनुवर्तमानोहय इव मण्डलमाशु यः करोति ।तमिह शरणमभ्युपेहि देवंदिवसकरं प्रभवो ह्ययं प्रजानाम् ॥