Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Saramā’s Report

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अथ तां जातसन्तापां तेन वाक्येन मोहिताम् । ह्लादयामास पृथिवीं द्यौरिवाम्भसा ॥
  2. 2
    ततस्तस्या हितं सख्याश्चिकीर्षन्ती सखीवचः ।उवाच काले स्मितपूर्वाभिभाषिणी ॥
  3. 3
    उत्सहेयमहं गत्वा त्वद्वाक्यमसितेक्षणे ।निवेद्य कुशलं रामे निवर्तितुम् ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    एवं ब्रुवाणां तां सीता सरमां पुनरब्रवीत् ।मधुरं वाचा पूर्वं ॥
  6. 6
    समर्था गगनं गन्तुमपि वा त्वं ।अवगच्छाम्यकर्तव्यं कर्तव्यं ते ॥
  7. 7
    । ॥
  8. 8
    स हि क्रूरो रावणः शत्रुरावणः ।मां मोहयति दुष्टात्मा पीतमात्रेव ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    शङ्किता चास्मि न स्वस्थं च मनो मम ।तद्भयाच्चाहमुद्विग्ना अशोकवनिकां गता ॥
  11. 11
    । ॥
  12. 12
    सा त्वेवं ब्रुवतीं सीतां सरमा ।उवाच वदनं तस्याः स्पृशन्ती ॥
  13. 13
    एष ते यद्यभिप्रायस्तदा गच्छामि ।गृह्य शत्रोरभिप्रायमुपावृत्तां च पश्य माम् ॥
  14. 14
    । ॥
  15. 15
    सा श्रुत्वा निश्चयं तस्य दुरात्मनः ।पुनरेवागमत् क्षिप्रमशोकवनिकां तदा ॥
  16. 16
    । ॥
  17. 17
    तां तु सीता पुनः प्राप्तां सरमां वल्गुभाषिणीम् । च सुस्निग्धं ददौ च स्वयमासनम् ॥
  18. 18
    इहासीना सुखं सर्वमाख्याहि मम ।क्रूरस्य निश्चयं तस्य रावणस्य ॥
  19. 19
    । ॥
  20. 20
    । ॥
  21. 21
    दीयतामभिसत्कृत्य मनुजेन्द्राय ।निदर्शनं ते पर्याप्तं यदद्भुतम् ॥
  22. 22
    । ॥
  23. 23
    एवं स मन्त्रिवृद्धैश्चाविद्धेन बहु भाषितः ।न त्वामुत्सहते मोक्तुमर्थमर्थपरो यथा ॥
  24. 24
    नोत्सहत्यमृतो मोक्तुं युद्धे त्वामिति ।सामात्यस्य निश्चयो ह्येष वर्तते ॥
  25. 25
    तदेषा निश्चिता बुद्धिर्मृत्युलोभादुपस्थिता ।भयान्न शक्तस्त्वां मोक्तुमनिरस्तस्तु ॥
  26. 26
    राक्षसानां च सर्वेषामात्मनश्च वधेन हि । रावणं सङ्ख्ये सर्वथा निशितैः शरैः ॥
  27. 27
    प्रतिनेष्यति रामस्त्वामयोध्यामसितेक्षणे ।एतस्मिन्नन्तरे शब्दो भेरीशङ्खसमाकुलः ।श्रुतो वानरसैन्यानां कम्पयन्धरणीतलम् ॥
  28. 28
    श्रुत्वा तु तद्वानरसैन्यशब्दंलङ्कागता राक्षसराजभृत्याः ।नष्टौजसो दैन्यपरीतचेष्टाःश्रेयो न पश्यन्ति दोषैः ॥