Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Single Combats

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    युद्ध्यतां तु ततस्तेषां वानराणां महात्मनाम् ।रक्षसां सम्बभूवाथ सुदारुणः ॥
  2. 2
    ते हयैः काञ्चनापीडैर्ध्वजैश्चाग्निशिखोपमैः ।रथैश्चादित्यसङ्काशैः कवचैश्च मनोरमैः ॥
  3. 3
    निर्ययू राक्षसव्याघ्रा नादयन्तो दिशो दश ।राक्षसा भीमकर्माणो रावणस्य जयैषिणः ॥
  4. 4
    वानराणामपि चमूर्बृहती जयमिच्छताम् ।अभ्यधावत तां सेनां रक्षसां ॥
  5. 5
    एतस्मिन्नन्तरे तेषामन्योन्यमभिधावताम् ।रक्षसां वानराणां च द्वन्द्वयुद्धमवर्तत ॥
  6. 6
    अङ्गदेनेन्द्रजित्सार्धं राक्षसः ।अयुध्यत महातेजास्त्र्यम्बकेण यथान्तकः ॥
  7. 7
    प्रजङ्घेन च सम्पातिर्नित्यं दुर्मर्षणो रणे ।जम्बुमालिनमारब्धो हनुमानपि वानरः ॥
  8. 8
    सङ्गतः सुमहाक्रोधो राक्षसो ।समरे तीक्ष्णवेगेन मित्रघ्नेन ॥
  9. 9
    तपनेन गजः सार्धं राक्षसेन ।निकुम्भेन महातेजा समयुध्यत ॥
  10. 10
    वानरेन्द्रस्तु सुग्रीवः प्रघसेन समागतः ।सङ्गतः समरे रूपाक्षेण लक्ष्मणः ॥
  11. 11
    अग्निकेतुश्च दुर्धर्षो रश्मिकेतुश्च राक्षसः ।सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च सह सङ्गताः ॥
  12. 12
    । ॥
  13. 13
    वीरः प्रतपनो घोरो राक्षसो रणदुर्धरः ।समरे तीक्ष्णवेगेन ॥
  14. 14
    धर्मस्य पुत्रो बलवान्सुषेण इति विश्रुतः ।स विद्युन्मालिना सार्धमयुध्यत महाकपिः ॥
  15. 15
    वानराश्चापरे भीमा राक्षसैरपरैः सह ।द्वन्द्वं समीयुर्बहुधा युद्धाय बहुभिः सह ॥
  16. 16
    तत्रासीत्सुमहद्युद्धं तुमुलं ।रक्षसां वानराणां च वीराणां ॥
  17. 17
    हरिराक्षसदेहेभ्यः प्रभूताः ।शरीरसङ्घाटवहाः प्रसुस्रुः ॥
  18. 18
    । ॥
  19. 19
    तस्य काञ्चनचित्राङ्गं रथं साश्वं ससारथिम् ।जघान समरे श्रीमानङ्गदो पिः ॥
  20. 20
    सम्पातिस्तु त्रिभिर्बाणैः समाहतः ।निजघानाश्वकर्णेन प्रजङ्घं रणमूर्धनि ॥
  21. 21
    रथस्थस्तु रथशक्त्या महाबलः ।बिभेद समरे क्रुद्धो हनूमन्तं ॥
  22. 22
    तस्य तं रथमास्थाय हनूमा । तलेनाशु सह तेनैव रक्षसा ॥
  23. 23
    नदन्प्रतपनो घोरो नलं सोऽप्यन्वधावत ।नलः प्रतपनस्याशु पातयामास ॥
  24. 24
    शरैस्तीक्ष्णैः रक्षसा ।ग्रसन्तमिव सैन्यानि प्रघसं वानराधिपः ॥
  25. 25
    सुग्रीवः निर्बिभेद जघान च ।प्रपीड्य शरवर्षेण राक्षसं भीमदर्शनम् ।निजघान विरूपाक्षं लक्ष्मणः ।अग्निकेतुश्च दुर्धर्षो रश्मिकेतुश्च राक्षसः ॥
  26. 26
    सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च रामं निर्बिभिदुः शरैः ।तेषां चतुर्णां रामस्तु शिरांसि निशितैः शरैः ॥
  27. 27
    क्रुद्धश्चतुर्भिश्चिच्छेद घोरैरग्निशिखोपमैः ।वज्रमुष्टिस्तु मैन्देन निहतो रणे ॥
  28. 28
    पपात सरथः साश्वः सुराट्ट इव भूतले ।मित्रघ्नमरिदर्पघ्न आपतन्तं ।आसाद्य गदया गुर्व्या जघान रणमूर्धनि ।निकुम्भस्तु रणे नीलं ।निर्बिभेद शरैस्तीक्ष्णैः करैर्मेघमिवांशुमान् ॥
  29. 29
    पुनः शरशतेनाथ क्षिप्रहस्तो ।बिभेद समरे नीलं निकुम्भः च ॥
  30. 30
    तस्यैव नीलो ।शिरश्चिच्छेद समरे निकुम्भस्य च सारथेः ॥
  31. 31
    वज्राशनिसमस्पर्शो द्विविदोऽप्यशनिप्रभम् ।जघान मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥
  32. 32
    द्विविदं वानरेन्द्रं तु नगयोधिनमाहवे ।शरैरशनिसङ्काशैः स विव्याधाशनिप्रभः ॥
  33. 33
    स शरैरतिविद्धाङ्गो द्विविदः । सरथं साश्वं निजघानाशनिप्रभम् ॥
  34. 34
    । ॥
  35. 35
    तं रथस्थमथो दृष्ट्वा सुषेणो । महता रथमाशु न्यपातयत् ॥
  36. 36
    तु सम्युक्तो विद्युन्माली निशाचरः ।अपक्रम्य रथात्तूर्णं क्षितौ स्थितः ॥
  37. 37
    ततः क्रोधसमाविष्टः सुषेणो ।शिलां सुमहतीं गृह्य निशाचरमभिद्रवत् ॥
  38. 38
    । ॥
  39. 39
    गदाप्रहारं तं घोरमचिन्त्य ।तां शिलां पातयामास तस्योरसि ॥
  40. 40
    । ॥
  41. 41
    एवं तैर्वानरैः शूरैः शूरास्ते ।द्वन्द्वे विमृदितास्तत्र दैत्या इव ॥
  42. 42
    भग्नैः खड्गैर्गदाभिश्च ।अपविद्धैश्च भिन्नैश्च रथैः साङ्ग्रामिकैर्हयैः ॥
  43. 43
    । ॥
  44. 44
    बभूवायोधनं घोरं । समुत्पेतुर्दिक्षु वानररक्षसाम् ।विमर्दे तुमुले तस्मिन्देवासुररणोपमे ॥
  45. 45
    विदार्यमाणा हरिपुङ्गवैस्तदानिशाचराः ।पुनः सुयुद्धं तरसा समास्थितादिवाकरस्यास्तमयाभिकाङ्क्षिणः ॥