Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Coming of Garuḍa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अथोवाच महातेजा हरिराजो महाबलः ।किमियं व्यथिता मूढवातेव नौर्जले ॥
  2. 2
    सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा वालिपुत्रोङ्गदोऽब्रवीत् ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    विषण्णवदना ह्येते त्यक्तप्रहरणा दिशः ।प्रपलायन्ति हरयस्त्रासादुत्फुल्ललोचनाः ॥
  6. 6
    । ॥
  7. 7
    एतस्मिन्नन्तरे वीरो गदापाणि ।सुग्रीवं वर्धयामास राघवं च जयाशिषा ॥
  8. 8
    । ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    शीघ्रमेतान् बहुधा विप्रधावितान् ।पर्यवस्थापयाख्याहि विभीषणमुपस्थितम् ॥
  11. 11
    सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु जाम्बवानृक्षपार्थिवः ।वानरा सन्निरुध्य प्रधावतः ॥
  12. 12
    ते निवृत्ताः पुनः सर्वे वानरा ।ऋक्षराजवचः श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा विभीषणम् ॥
  13. 13
    विभीषणस्तु रामस्य दृष्ट्वा गात्रं शरैश्चितम् ।लक्ष्मणस्य च धर्मात्मा बभूव ॥
  14. 14
    हस्तेन तयोर्नेत्रे प्रमृज्य च ।शोकसम्पीडितमना विललाप च ॥
  15. 15
    इमौ तौ विक्रान्तौ प्रियसम्युगौ ।इमामवस्थां गमितौ राक्षसैः ॥
  16. 16
    भ्रातुः पुत्रेण मे तेन दुरात्मना ।राक्षस्या जिह्मया बुद्ध्या वञ्चितावृजुविक्रमौ ॥
  17. 17
    शरैरिमावलं विद्धौ रुधिरेण समुक्षितौ ।वसुधायामिमौ सुप्तौ दृश्येते ॥
  18. 18
    ययोर्वीर्यमुपाश्रित्य प्रतिष्ठा काङ्क्षिता मया ।तावुभौ देहनाशाय प्रसुप्तौ ॥
  19. 19
    जीवन्नद्य विपन्नोऽस्मि ।प्राप्तप्रतिज्ञश्च रिपुः सकामो कृतः ॥
  20. 20
    एवं विलपमानं तं विभीषणम् ।सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नो हरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥
  21. 21
    राज्यं प्राप्स्यसि धर्मज्ञ नात्र संशयः ।रावणः सह पुत्रेण स कामं नेह लप्स्यते ॥
  22. 22
    न रुजा पीडितावेतावुभौ ।त्यक्त्वा मोहं वधिष्येते सगणं रावणं ॥
  23. 23
    तमेनं सान्त्वयित्वा तु समाश्वास्य च राक्षसम् ।सुषेणं श्वशुरं पार्श्वे सुग्रीवस्तमुवाच ह ॥
  24. 24
    सह शूरैर्हरिगणैर्लब्धसञ्ज्ञावरिन्दमौ ।गच्छ त्वं भ्रातरौ गृह्य किष्किन्धां रामलक्ष्मणौ ॥
  25. 25
    । ॥
  26. 26
    श्रुत्वैत सुषेणो वाक्यमब्रवीत् ।दैवासुरं महद्युद्धमनुभूतं सुदारुणम् ॥
  27. 27
    तदा स्म दानवा देवान् शरसंस्पर्शकोविदाः ।निजघ्नुः शस्त्रविदुषश्छादयन्तो मुहुर्मुहुः ॥
  28. 28
    तानार्तान्नष्टसञ्ज्ञांश्च परासूंश्च ।विद्याभिर्मन्त्रयुक्ताभिरोषधीभिश्चिकित्सति ॥
  29. 29
    तान्यौषधान्यानयितुं क्षीरोदं यान्तु सागरम् ।जवेन वानराः शीघ्रं ॥
  30. 30
    हरयस्तु विजानन्ति पार्वतीस्ता ।सञ्जीवकरणीं दिव्यां विशल्यां देवनिर्मिताम् ॥
  31. 31
    चन्द्रश्च नाम द्रोणश्च सागरोत्तमे ।अमृतं यत्र मथितं तत्र ते परमौषधी ॥
  32. 32
    ते तत्र निहिते देवैः पर्वते परमौषधी ।अयं वायुसुतो राज गच्छतु ॥
  33. 33
    एतस्मिन्नन्तरे वायुर्मेघांश्चापि सविद्युतः ।पर्यस्यन् तोयं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥
  34. 34
    महता सर्वद्वीपमहाद्रुमाः ।निपेतुर्भग्नविटपाः समूला ॥
  35. 35
    अभवन्पन्नगास्त्रस्ता भोगिनस्तत्रवासिनः ।शीघ्रं सर्वाणि यादांसि जग्मुश्च ॥
  36. 36
    । ॥
  37. 37
    । ॥
  38. 38
    ततः दृष्ट्वा प्रत्यभिनन्दितः ।विममर्श च पाणिभ्यां मुखे चन्द्रसमप्रभे ॥
  39. 39
    संस्पृष्टास्तयोः संरुरुहु ।सुवर्णे च तनू स्निग्धे तयोराशु बभूवतुः ॥
  40. 40
    तेजो वीर्यं बलं चौज उत्साहश्च महागुणः ।प्रदर्शनं च बुद्धिश्च स्मृतिश्च द्विगुणं तयोः ॥
  41. 41
    तावुत्थाप्य महावीर्यौ गरुडो वासवोपमौ ।उभौ तौ सस्वजे हृष्टौ रामश्चैनमुवाच ह ॥
  42. 42
    भवत्प्रसादाद्व्यसनं रावणिप्रभवं महत् ।आवामिह व्यतिक्रान्तौ पूर्ववद्बलिनौ कृतौ ॥
  43. 43
    । ॥
  44. 44
    । ॥
  45. 45
    तामुवाच महातेजा वैनतेयो महाबलः । प्रीतात्मा हर्षपर्याकुलेक्षणः ॥
  46. 46
    अहं ते काकुत्स्थ प्रियः प्राणो बहिश्चरः ।गरुत्मानिह सम्प्राप्तो युवाभ्यां साह्यकारणात् ॥
  47. 47
    असुरा वा महावीर्या दानवा वा महाबलाः ।सुराश्चापि सगन्धर्वाः पुरस्कृत्य ॥
  48. 48
    नेमं मोक्षयितुं शक्ताः शरबन्धं सुदारुणम् ।मायाबलादिन्द्रजिता निर्मितं क्रूरकर्मणा ॥
  49. 49
    एते काद्रवेयास्तीक्ष्णदंष्ट्रा विषोल्बणाः ।रक्षोमायाप्रभावेन शरा भूत्वा त्वदाश्रिताः ॥
  50. 50
    सभाग्यश्चासि धर्मज्ञ राम ।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा समरे रिपुघातिना ॥
  51. 51
    । ॥
  52. 52
    च महाघोरादस्मा ।अप्रमादश्च कर्तव्यो युवाभ्यां नित्यमेव हि ॥
  53. 53
    प्रकृत्या राक्षसाः सर्वे सङ्ग्रामे ।शूराणां शुद्धभावानां भवतामार्जवं बलम् ॥
  54. 54
    तन्न विश्वसितव्यं वो राक्षसानां ।एतेनैवोपमानेन नित्यं जिह्मा हि राक्षसाः ॥
  55. 55
    एवमुक्त्वा ततो रामं सुमहाबलः । सुहृत्स्निग्धमाप्रष्टुमुपचक्रमे ॥
  56. 56
    । ॥
  57. 57
    न च कौतूहलं कार्यं सखित्वं प्रति राघव । रणे वीर सखित्वमनुवेत्स्यसि ॥
  58. 58
    बालवृद्धावशेषां तु लङ्कां कृत्वा ।रावणं च रिपुं हत्वा सीतां ॥
  59. 59
    इत्येवमुक्त्वा वचनं सुपर्णः ।रामं च विरुजं कृत्वा मध्ये तेषां ॥
  60. 60
    प्रदक्षिणं ततः कृत्वा परिष्वज्य च ।जगामाकाशमाविश्य सुपर्णः पवनो यथा ॥
  61. 61
    राघवौ दृष्ट्वा ततो ।सिंहनादांस्तदा नेदुर्लाङ्गूलान्दुधुवुस्तदा ॥
  62. 62
    ततो समाजघ्नुर्मृदङ्गांश्चाप्यनादयन् ।दध्मुः शङ्खान् क्ष्वेलन्त्यपि यथापुरम् ॥
  63. 63
    । ॥
  64. 64
    विसृजन्तो महानादांस्त्रासयन्तो ।लङ्काद्वाराण्युपाजग्मु प्लवङ्गमाः ॥
  65. 65
    । ॥