Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The March of Prahasta

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अकम्पनवधं श्रुत्वा क्रुद्धो वै ।किञ्चिद्दीनमुखश्चापि सचिवांस्तानुदैक्षतः ॥
  2. 2
    स तु ध्यात्वा मुहूर्तं तु मन्त्रिभिः च ।ततस्तु रावणः पूर्वदिवसे राक्षसाधिपः ॥
  3. 3
    पुरीं परिययौ लङ्कां सर्वान्गुल्मानवेक्षितुम् ।तां राक्षसगणैर्गुप्तां गुल्मैर्बहुभिरावृताम् ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    उवाचामर्षतः काले प्रहस्तं ।पुरस्योपनिविष्टस्य सहसा पीडितस्य वा ॥
  6. 6
    । ॥
  7. 7
    इन्द्रजिद्वा निकुम्भो वा वहेयुर्भारमीदृशम् ।स त्वं बलमतः शीघ्रमादाय परिगृह्य च ॥
  8. 8
    विजयायाभिनिर्याहि यत्र सर्वे ।निर्याणादेव ते नूनं चपला ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    । ॥
  11. 11
    अवशस्ते प्रहस्त वशमेष्यति ।आपत्संशयिता श्रेयो न तु निःसंशयीकृता ॥
  12. 12
    प्रतिलोमानुलोमं वा यद्वा नो मन्यसे ।रावणेनैवमुक्तस्तु प्रहस्तो ॥
  13. 13
    राक्षसेन्द्रमुवाचेदमसुरेन्द्रमिवोशना ।राजन्मन्त्रितपूर्वं नः कुशलैः सह ॥
  14. 14
    विवादश्चापि नो वृत्तः समवेक्ष्य परस्परम् ।प्रदानेन तु श्रेयो व्यवसितं मया ॥
  15. 15
    अप्रदाने पुनर्युद्धं दृष्टमेतत्तथैव नः ।सोऽहं दानैश्च मानैश्च सततं पूजितस्त्वया ॥
  16. 16
    सान्त्वैश्च विविधैः काले किं न कुर्यां प्रियं तव ।न हि मे जीवितं रक्ष्यं पुत्रदारधनानि वा ॥
  17. 17
    त्वं पश्य मां जुहूषन्तं त्वदर्थं जीवितं युधि ।एवमुक्त्वा तु भर्तारं रावणं वाहिनीपतिः ॥
  18. 18
    उवाचेदं हस्तः पुरतः स्थितान् ।समानयत मे शीघ्रं राक्षसानां ॥
  19. 19
    मद्बाणाशनिवेगेन हतानां च रणाजिरे ।अद्य तृप्यन्तु पक्षिणः काननौकसाम् ॥
  20. 20
    । ॥
  21. 21
    सा बभूव मुहूर्तेन तिग्मनानाविधायुधैः ।लङ्का राक्षसवीरैस्तैर्गजैरिव समाकुला ॥
  22. 22
    हुताशनं तर्पयतां ब्राह्मणांश्च नमस्यताम् । सुरभिर्मारुतो ववौ ॥
  23. 23
    स्रजश्च विविधाकारा जगृहुस्त्वभिमन्त्रिताः । संहृष्टा धारयन्राक्षसास्तदा ॥
  24. 24
    सधनुष्काः कवचिनो वेगादाप्लुत्य राक्षसाः ।रावणं प्रेक्ष्य राजानं प्रहस्तं ॥
  25. 25
    । ॥
  26. 26
    हयैर्महाजवैर्युक्तं सम्यक्सूतसुसम्यतम् ।महाजलदनिर्घोषं साक्षा ॥
  27. 27
    उरगध्वजदुर्धर्षं सुवरूथं स्ववस्करम् ।सुवर्णजालसम्युक्तं प्रहसन्तमिव श्रिया ॥
  28. 28
    । ॥
  29. 29
    ततो पर्जन्यनिनदोपमः ।वादित्राणां च निनदः पूरयन्निव ॥
  30. 30
    शुश्रुवे शङ्खशब्दश्च प्रयाते ।निनदन्तः स्वरान्घोरान्राक्षसा जग्मुरग्रतः ॥
  31. 31
    भीमरूपा प्रहस्तस्य पुरःसराः ।नरान्तकः कुम्भहनुर्महानादः समुन्नतः ॥
  32. 32
    प्रहस्तसचिवा ह्येते निर्ययुः परिवार्य तम् ।व्यूढेनैव सुघोरेण निर्ययौ ॥
  33. 33
    । ॥
  34. 34
    । ॥
  35. 35
    । ॥
  36. 36
    मण्डलान्यपसव्यानि खगाश्चक्रू रथं प्रति ।वमन्त्यः पावकज्वालाः शिवा घोरं ववाशिरे ॥
  37. 37
    । ॥
  38. 38
    मेघाश्च खरनिर्घोषा रथस्योपरि रक्षसः ।ववृषू रुधिरं चास्य सिषिचुश्च पुरःसरान् ॥
  39. 39
    केतुमूर्धनि गृध्रोऽस्य निलीनो ।तुदन्नुभयतः पार्श्वं समग्रामहरत्प्रभाम् ॥
  40. 40
    सारथेर्बहुशश्चास्य सङ्ग्राममवगाहतः ।प्रतोदो न्यपतद्धस्तात्सूतस्य हयसादिनः ॥
  41. 41
    निर्याणश्रीश्च यास्यासीद्भास्वरा वसुदुर्लभा ।सा ननाश मुहूर्तेन समे च हयाः ॥
  42. 42
    प्रहस्तं त्वभिनिर्यान्तं ।युधि नानाप्रहरणा कपिसेनाऽभ्यवर्तत ॥
  43. 43
    अथ घोषः सुतुमुलो हरीणां समजायत ।वृक्षानारुजतां चैव गुर्वीरागृह्णतां शिलाः ॥
  44. 44
    नदतां राक्षसानां च वानराणां च गर्जताम् ।उभे रक्षोगण ॥
  45. 45
    वेगितानां समर्थानामन्योन्यवधकाङ्क्षिणाम् ।परस्परं चाह्वयतां श्रूयते महान् ॥
  46. 46
    ततः प्रहस्तः कपिराजवाहिनींअभिप्रतस्थे विजयाय दुर्मतिः ।विवृद्धवेगां च विवेश तां चमूंयथा मुमूर्षुः शलभो विभावसुम् ॥