Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Fall of Kumbha

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    प्रवृत्ते सङ्कुले तस्मिन्घोरे वीरजनक्षये । कम्पनं वीरमाससाद ॥
  2. 2
    आहूय सोऽङ्गदं डयामास वेगितः । कम्पनः पूर्वं स चचाल भृशाहतः ॥
  3. 3
    स सञ्ज्ञां प्राप्य चिक्षेप शिखरं गिरेः ।अर्दितश्च प्रहारेण कम्पनः पतितो भुवि ॥
  4. 4
    ततस्तु कम्पनं दृष्ट्वा शोणिताक्षो हतं रणे ।रथेनाभ्यपतत् क्षिप्रं तत्राङ्गदमभीतवत् ॥
  5. 5
    सोऽङ्गदं निशितैर्बाणैस्तदा वेगितः ।शरीरदारणैस्तीक्ष्णैः समविग्रहैः ॥
  6. 6
    क्षुरक्षुरप्रैर्नाराचैर्वत्सदन्तैः शिलीमुखैः ।कर्णिशल्यविपाठैश्च बहुभि ॥
  7. 7
    अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो ।धनुरग्र्यं रथं बाणान्ममर्द तरसा बली ॥
  8. 8
    शोणिताक्षस्ततः क्षिप्रमसिचर्म समाददे । दिवं क्रुद्धो वेगवानविचारयन् ॥
  9. 9
    तं क्षिप्रतरमाप्लुत्य परामृश्याङ्गदो बली ।करेण तस्य तं खड्गं च ॥
  10. 10
    तस्यांसफलके खड्गं निजघान ततोऽङ्गदः ।यज्ञोपवीतवच्चैनं चिच्छेद कपिकुञ्जरः ॥
  11. 11
    तं प्रगृह्य महाखड्गं विनद्य च पुनः पुनः ।वालिपुत्रोऽभिदुद्राव परानरीन् ॥
  12. 12
    आयसीं तु गदां वीरः प्रगृह्य ।शोणिताक्षः समाविध्य तमेवानुपपात ह ॥
  13. 13
    प्रजङ्घसहितो वीरो यूपाक्षस्तु ततो बली ।रथेनाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम् ॥
  14. 14
    तयोर्मध्ये शोणिताक्षप्रजङ्घयोः ।विशाखयोर्मध्यगतः पूर्णचन्द्र इवाभवत् ॥
  15. 15
    अङ्गदं परिरक्षान्तौ एव च ।तस्य तस्थतुरभ्याशे परस्परदिदृक्षया ॥
  16. 16
    अभिपेतु प्रतियत्ता महाबलाः ।राक्षसा वानरान्रोषादसिचर्मगदाधराः ॥
  17. 17
    त्रयाणां वानरेन्द्राणां त्रिभी राक्षसपुङ्गवैः ।संसक्तानां महद्युद्धमभव ॥
  18. 18
    ते तु मादाय सम्प्रचिक्षिपुराहवे ।खड्गेन प्रतिचिच्छेद तान्प्रजङ्घो महाबलः ॥
  19. 19
    रथानश्वान्द्रुमैः शैलैस्ते प्रचिक्षिपुराहवे । प्रतिचिच्छेद तान्यूपाक्षो ॥
  20. 20
    सृष्टान्द्विविदमैन्दाभ्यां द्रुमानुत्पाट्य वीर्यवान् ।बभञ्ज मध्ये शोणिताक्षः प्रतापवान् ॥
  21. 21
    उद्यम्य विपुलं खड्गं ।प्रजङ्घो वालिपुत्राय अभिदुद्राव वेगितः ॥
  22. 22
    तमभ्याशगतं दृष्ट्वा वानरेन्द्रो महाबलः ।आजघानाश्वकर्णेन द्रुमेणातिबलस्तदा ॥
  23. 23
    बाहुं चास्य सनिस्त्रिंशमाजघान स ।वालिपुत्रस्य घातेन स पपात क्षितावसिः ॥
  24. 24
    तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ खड्गमुत्पलसन्निभम् ।मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः ॥
  25. 25
    स महावीर्यमङ्गदं ।आजघान महातेजाः स मुहूर्तं चचाल ह ॥
  26. 26
    स सञ्ज्ञां प्राप्य तेजस्वी वालिपुत्रः प्रतापवान् ।प्रजङ्घस्य कायापातयत् क्षितौ ॥
  27. 27
    स यूपाक्षोऽश्रुपूर्णाक्षः निहते रणे ।अवरुह्य रथात् क्षिप्रं क्षीणेषुः खड्गमाददे ॥
  28. 28
    तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य यूपाक्षं द्विविदस्त्वरन् ।आजघानोरसि क्रुद्धो जग्राह च बलाद्बली ॥
  29. 29
    गृहीतं भ्रातरं दृष्ट्वा शोणिताक्षो महाबलः ।आजघान वक्षसि द्विविदं ततः ॥
  30. 30
    स गदाभिहतस्तेन चचाल च महाबलः ।उद्यतां च पुनस्तस्य द्विविदो गदाम् ॥
  31. 31
    एतस्मिन्नन्तरे वीरो मैन्दो वानरयूथपः ।यूपाक्षं ताडयामास रसि वीर्यवान् ॥
  32. 32
    तौ शोणिताक्षयूपाक्षौ प्लवङ्गाभ्यां ।चक्रुतुः समरे तीव्रमाकर्षोत्पाटनं भृशम् ॥
  33. 33
    द्विविदः शोणिताक्षं तु विददार नखैर्मुखे । च वेगेन क्षितावाविध्य वीर्यवान् ॥
  34. 34
    यूपाक्षमपि सङ्क्रुद्धो मैन्दो वानरयूथपः । बाहुभ्यां स पपात क्षितौ ॥
  35. 35
    व्यथिता राक्षसेन्द्रचमूस्तदा ।जगामाभिमुखी सा तु कुम्भकर्णसुतो यतः ॥
  36. 36
    आपतन्तीं च वेगेन कुम्भस्तां सान्त्वयच्चमूम् ।अथोत्कृष्टं महावीर्यैर्लब्धलक्षैः प्लवङ्गमैः ॥
  37. 37
    निपातितमहावीरां दृष्ट्वा रक्षश्चमूं ततः ।कुम्भः प्रचक्रे तेजस्वी रणे कर्म ॥
  38. 38
    स धनु प्रगृह्य सुसमाहितः ।मुमोचाशीविषप्रख्यान् शरान्देहविदारणान् ॥
  39. 39
    तस्य तच्छुशुभे भूयः सशरं ।विद्युदैरावतार्चिष्माद्द्वितीयेन्द्रधनुर्यथा ॥
  40. 40
    जघान द्विविदं तदा ।तेन पत्रिणा पत्रवाससा ॥
  41. 41
    । ॥
  42. 42
    । ॥
  43. 43
    । ॥
  44. 44
    सन्धाय चान्यं सुमुखं शरमासीविषोपमम् ।आजघान महातेजा वक्षसि ॥
  45. 45
    । ॥
  46. 46
    अङ्गदो दृष्ट्वा पतितौ तु महाबलौ ।अभिदुद्राव वेगेन कुम्भमुद्यतकार्मुकम् ॥
  47. 47
    तमापतन्तं विव्याध कुम्भः पञ्चभिरायसैः ।त्रिभिश्चान्यैः शितैर्बाणै तोमरैः ॥
  48. 48
    । ॥
  49. 49
    । ॥
  50. 50
    स प्रचिच्छेद तान्सर्वान्बिभेद च पुनः शिलाः । श्रीमान्वालिपुत्रसमीरितान् ॥
  51. 51
    । ॥
  52. 52
    तस्य सुस्राव रुधिरं पिहिते चास्य लोचने । पाणिना नेत्रे पिधाय रुधिरोक्षिते ॥
  53. 53
    सालमासन्नमेकेन परिजग्राह ।सम्पीड्य चोरसि स्कन्धं करेणाभिनिवेश्य च ॥
  54. 54
    किञ्चिदभ्यवनम्यैनमुन्ममाथ यथा ।तमिन्द्रकेतुप्रतिमं वृक्षं ॥
  55. 55
    समुत्सृजन्तं पश्यतां सर्वरक्षसाम् ।स बिभेद शितै सप्तभिः कायभेदनैः ॥
  56. 56
    अङ्गदो विव्यथेऽभीक्ष्णं ससाद च मुमोह च ।अङ्गदं व्यथितं दृष्ट्वा सीदन्तमिव ॥
  57. 57
    दुरासदं हरिश्रेष्ठं न्ये न्यवेदयन् ।रामस्तु व्यथितं श्रुत्वा वालिपुत्रं रणाजिरे ॥
  58. 58
    व्यादिदेश हरिश्रेष्ठान् ।ते तु वानरशार्दूलाः श्रुत्वा रामस्य ॥
  59. 59
    अभिपेतुः सुसङ्क्रुद्धाः कुम्भमुद्यतकार्मुकम् ।ततो द्रुमशिलाहस्ताः ॥
  60. 60
    रिरक्षिषन्तोऽभ्यपतन्नङ्गदं वानरर्षभाः । वेगदर्शी च वानरः ॥
  61. 61
    कुम्भकर्णात्मजं वीरं क्रुद्धाः समभिदुद्रुवुः ।समीक्ष्यापततस्तांस्तु वानरेन्द्रा ॥
  62. 62
    आववार जलाशयम् ।तस्य बाणपथं प्राप्य न शेकुरतिवर्तितुम् ॥
  63. 63
    वानरेन्द्रा महात्मानो वेलामिव ।तांस्तु दृष्ट्वा हरिगणान् ॥
  64. 64
    । ॥
  65. 65
    शैलसानुचरं नागं वेगवानिव ।उत्पाट्य च महाशैलानश्वकर्णान्धवान्बहून् ॥
  66. 66
    अन्यांश्च विविधान्वृक्षांश्चिक्षेप च महाबलः ।तां छादयन्तीमाकाशं वृक्षवृष्टिं दुरासदाम् ॥
  67. 67
    शीघ्रं चिच्छेद ।अभिलक्षेण तीव्रेण कुम्भेन निशितैः शरैः ॥
  68. 68
    आचितास्ते द्रुमा रेजुर्यथा घोराः ।द्रुमवर्षं तु तच्छिन्नं दृष्ट्वा कुम्भेन ॥
  69. 69
    श्रीमान्महासत्त्वो न विव्यथे ।निर्भिद्यमानः सहसा सहमानश्च तान् शरान् ॥
  70. 70
    कुम्भस्य धनुराक्षिप्य बभञ्जेन्द्रधनुष्प्रभम् ।अवप्लुत्य ततः शीघ्रं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥
  71. 71
    अब्रवी कुम्भं भग्नशृङ्गमिव द्विपम् । वीर्यं ते बाणवेगवदद्भुतम् ॥
  72. 72
    सन्नतिश्च प्रभावश्च तव वा रावणस्य वा ।प्रह्लादबलिवृत्रघ्न ॥
  73. 73
    एकस्त्वमनुजातोऽसि पितरं बलवृत्ततः ।त्वामेवैकं महाबाहुं चापहस्तमरिन्दमम् ॥
  74. 74
    त्रिदशा नातिवर्तन्ते जितेन्द्रियमिवाधयः ।विक्रमस्व कर्माणि मम पश्यतः ॥
  75. 75
    । ॥
  76. 76
    । ॥
  77. 77
    महाविमर्दं मया सह तवाद्भुतम् ।अद्य भूतानि पश्यन्तु शक्रशम्बरयोरिव ॥
  78. 78
    । ॥
  79. 79
    उपालम्भभयाच्चापि नासि मया हतः ।कृतकर्मा परिश्रान्तो विश्रान्तः पश्य मे बलम् ॥
  80. 80
    तेन सावमानेन मानितः ।अग्नेराज्याहुतस्येव तेजस्तस्याभ्यवर्धत ॥
  81. 81
    ततः कुम्भस्तु सुग्रीवं बाहुभ्यां जगृहे तदा ।गजाविवाहितमदौ निश्वसन्तौ मुहुर्मुहुः ॥
  82. 82
    कर्षन्तावितरेतरम् ।सधूमां मुखतो ज्वालां विसृजन्तौ ॥
  83. 83
    तयोः निमग्ना चाभवन्मही ।व्याघूर्णिततरङ्गश्च चुक्षुभे ॥
  84. 84
    ततः कुम्भं समुत्क्षिप्य सुग्रीवो ।पातयामास वेगेन दर्शयन्नुदधेस्तलम् ॥
  85. 85
    ततः कुम्भनिपातेन समुत्थितः ।विन्ध्यमन्दरसङ्काशो विससर्प समन्ततः ॥
  86. 86
    ततः समुत्पत्य सुग्रीवमभिपत्य च ।आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रवेगेन ॥
  87. 87
    तस्य च पुस्फोट बहु सुस्राव ।स च मुष्टिर्महावेगः प्रतिजघ्नेऽस्थिमण्डले ॥
  88. 88
    तदा वेगेन तत्रासी प्रज्वलितं मुहुः ।वज्रनिष्पेषसञ्जाता ज्वाला यथा गिरौ ॥
  89. 89
    । ॥
  90. 90
    अर्चिः सहस्रविकचं रविमण्डलसप्रभम् ।स पातयामास कुम्भस्योरसि वीर्यवान् ॥
  91. 91
    स तु तेन प्रहारेण विह्वलो भृशताडितः ।निपपात तदा कुम्भो गतार्चिरिव ॥
  92. 92
    । ॥
  93. 93
    पततो रूपं भग्नस्योरसि ।बभौ रुद्राभिपन्नस्य यथा रूपं गवां पतेः ॥
  94. 94
    तस्मिन्हते भीमपराक्रमेणप्लवङ्गमानामृषभेण युद्धे ।मही सशैला सवना चचालभयं च रक्षांस्यधिकं विवेश ॥