Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Lament of the Rākṣasa Women

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तानि तानि सारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानां त्वग्निवर्णानां सध्वजानां सहस्रशः ॥
  2. 2
    । ॥
  3. 3
    निहतानि शरैस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेन प्रयुक्तानि रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥
  4. 4
    दृष्ट्वा श्रुत्वा च सम्भ्रान्ता हतशेषा ।राक्षसीश्च समागम्य दीना ॥
  5. 5
    हतपुत्राश्च क्रोशन्त्यो हतबान्धवाः ।राक्षस्यः सह सङ्गम्य दुःखार्ताः ॥
  6. 6
    कथं वृद्धा कराला निर्णतोदरी ।आससाद वने रामं कन्दर्पमिव रूपिणम् ॥
  7. 7
    सुकुमारं महासत्त्वं ।तं दृष्ट्वा लोकनिन्द्या सा हीनरूपा ॥
  8. 8
    कथं सर्वगुणैर्हीना गुणवन्तं महौजसम् ।सुमुखं रामं कामयामास राक्षसी ॥
  9. 9
    जनस्यास्याल्पभाग्यत्वा ।अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ॥
  10. 10
    राक्षसानां विनाशाय दूषणस्य खरस्य च ।चकाराप्रतिरूपा सा राघवस्य ॥
  11. 11
    तन्निमित्तमिदं वैरं रावणेन कृतं महत् ।वधाय सीता सानीता रक्षसा ॥
  12. 12
    न च सीतां दशग्रीवः प्राप्नोति ।बद्धं बलवता वैरमक्षयं राघवेण च ॥
  13. 13
    वैदेहीं प्रार्थयानं तं विराधं प्रेक्ष्य राक्षसम् ।हतमेकेन रामेण पर्याप्तं त ॥
  14. 14
    चतुर्दशसहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ।निहतानि जनस्थाने शरैरग्निशिखोपमैः ॥
  15. 15
    खरश्च निहतः सङ्ख्ये दूषणस्त्रिशिरास्तथा ।शरैरादित्यसङ्काशैः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥
  16. 16
    हतो योजनबाहुश्च ।क्रोधान्नादं नदन्सोऽथ पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥
  17. 17
    जघान बलिनं रामः सहस्रनयनात्मजम् ।वालिनं मेरुसङ्काशं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥
  18. 18
    वसन् शैले दीनो भग्नमनोरथः । स्थापितो राज्ये पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥
  19. 19
    । ॥
  20. 20
    । ॥
  21. 21
    कुम्भकर्णं हतं श्रुत्वा राघवेण महाबलम् ।अतिकायं च दुर्धर्षं लक्ष्मणेन हतं पुनः ॥
  22. 22
    । ॥
  23. 23
    । ॥
  24. 24
    रणे राक्षसाश्च पदातयः ।रुद्रो वा यदि वा विष्णुर्महेन्द्रो वा शतक्रतुः ॥
  25. 25
    हन्ति नो रामरूपेण यदि वा स्वयमन्तकः ।हतप्रवीरा रामेण वयम् ॥
  26. 26
    अपश्यन्तो भयस्यान्तमनाथा विलपामहे ।रामहस्ताद्दशग्रीवः शूरो ॥
  27. 27
    इदं भयं महाघोरमुत्पन्नं नावबुध्यते ।न देवा न च न पिशाचा न राक्षसाः ॥
  28. 28
    उपसृष्टं परित्रातुं शक्ता रामेण ।उत्पाताश्चापि दृश्यन्ते रावणस्य रणे रणे ॥
  29. 29
    कथयिष्यन्ति रामेण रावणस्य । प्रीतेन देवदानवराक्षसैः ॥
  30. 30
    रावणस्याभयं दत्तं मानुषेभ्यो न याचितम् ।तदिदं मानुषं मन्ये प्राप्तं निःसंशयं भयम् ॥
  31. 31
    जीवितान्तकरं घोरं रक्षसां रावणस्य च ।पीड्यमानास्तु बलिना रक्षसा ॥
  32. 32
    दीप्तैस्तपोभिर्विबुधाः पितामहमपूजयन् ।देवतानां हितार्थाय वै पितामहः ॥
  33. 33
    । ॥
  34. 34
    भयेन प्रावृता नित्यं विचरिष्यन्ति शाश्वतम् ।दैवतैस्तु समागम्य सर्वैश्चेन्द्रपुरोगमैः ॥
  35. 35
    वृषध्वज महादेवः प्रसादितः ।प्रसन्नस्तु महादेवो देवानेतद्वचोऽब्रवीत् ॥
  36. 36
    उत्पत्स्यति हितार्थं वो नारी रक्षःक्षयावहा ।एषा देवैः प्रयुक्ता तु ॥
  37. 37
    भक्षयिष्यति नः सीता सरावणान् ।रावणस्यापनीतेन दुर्मतेः ॥
  38. 38
    अयं निष्ठानको घोरः शोकेन समभिप्लुतः ।तं न पश्यामहे लोके यो नः शरणदो भवेत् ॥
  39. 39
    राघवेणोपसृष्टानां कालेनेव ।नास्ति नः शरणं कश्चिद्भये महति तिष्ठताम् ॥
  40. 40
    दवाग्निवेष्टितानां हि करेणूनां यथा वने ।प्राप्तकालं कृतं तेन महात्मना ।यत एव भयं दृष्टं तमेव शरणं गतः ॥
  41. 41
    इतीव सर्वा परस्परं सम्परिरभ्य बाहुभिः । भयभारपीडिताःविनेदुरुच्चैश्च तदा सुदारुणम् ॥