Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Slaying of Rāvaṇa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अथ संस्मारयामास राघवं मातलिस्तदा ।अजानन्निव किं त्वमेनमनुवर्तसे ॥
  2. 2
    विसृजास्मै वधाय त्वमस्त्रं पैतामहं प्रभो । कथितो यः सुरैः सोऽद्य वर्तते ॥
  3. 3
    ततः संस्मारितो रामस्तेन वाक्येन मातलेः ।जग्राह सशरं दीप्तं निःश्वसन्तमिवोरगम् ॥
  4. 4
    यमस्मै प्रथमं प्रादादगस्त्यो भगवानृषिः ।ब्रह्मदत्तं महाबाणममोघं युधि वीर्यवान् ॥
  5. 5
    । ॥
  6. 6
    । ॥
  7. 7
    जाज्वल्यमानं वपुषा सुपुङ्खं ।तेजसा सर्वभूतानां कृतं ॥
  8. 8
    सधूममिव कालाग्निं दीप्तमाशीविषं यथा ।परनागाश्ववृन्दानां भेदनं क्षिप्रकारिणम् ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    वज्रसारं महानादं नानासमितिदारणम् ।सर्ववित्रासनं भीमं श्वसन्तमिव ॥
  11. 11
    कङ्कगृध्रबलानां च गोमायुगण ।नित्यं भक्ष्यप्रदं युद्धे यमरूपं भयावहम् ॥
  12. 12
    नन्दनं वानरेन्द्राणां रक्षसामवसादनम् ।वाजितं विविधैर्वाजैश्चारुचित्रै ॥
  13. 13
    । ॥
  14. 14
    अभिमन्त्र्य ततो रामस्तं महेषुं महाबलः । विधिना सन्दधे बली ॥
  15. 15
    तस्मिन्सन्धीयमाने तु राघवेण ।सर्वभूतानि वित्रेसुश्चचाल च ॥
  16. 16
    स सङ्क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।चिक्षेप परमायत्तस्तं शरं ॥
  17. 17
    स वज्र इव दुर्धर्षो ।कृतान्त इव चावार्यो न्यपत ॥
  18. 18
    । ॥
  19. 19
    स वेगेन जीवितान्तकरः शरः ।रावणस्य हरन्प्राणान्विवेश ॥
  20. 20
    स शरो रावणं हत्वा रुधिरार्द्रीकृतच्छविः । निभृतवत्स्वतूणीं पुनरागमत् ॥
  21. 21
    । ॥
  22. 22
    । ॥
  23. 23
    तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ हतशेषा ।हतनाथा सर्वतः सम्प्रदुद्रुवुः ॥
  24. 24
    । ॥
  25. 25
    अर्दिता वानरैर्हृष्टैर्लङ्कामभ्यपतन्भयात् ।गताश्रयत्वात्करुणैर्बाष्पप्रस्रवणैर्मुखैः ॥
  26. 26
    ततो विनेदुः संहृष्टा वानरा ।वदन्तो राघवजयं रावणस्य च तद्वधम् ॥
  27. 27
    अथान्तरिक्षे व्यनदत्सौम्य ।दिव्यगन्धवहस्तत्र ससुखो ववौ ॥
  28. 28
    निपपातान्तरिक्षाच्च पुष्पवृष्टिस्तदा भुवि ।किरन्ती राघवरथं दुरवापा मनोरमा ॥
  29. 29
    राघवस्तवसम्युक्ता गगनेऽपि च शुश्रुवे ।साधु साध्विति वागग्र्या दैवतानां महात्मनाम् ॥
  30. 30
    आविवेश महाहर्षो देवानां सह ।रावणे निहते रौद्रे ॥
  31. 31
    ततः सकामं सुग्रीवमङ्गदं च महाबलम् ।चकार राघवः प्रीतो हत्वा राक्षसपुङ्गवम् ॥
  32. 32
    ततः प्रजग्मुः प्रशमं मरुद्गणादिशः प्रसेदुर्विमलं नभोऽभवत् ।मही चकम्पे न हि मारुतो ववौस्थिरप्रभश्चाप्यभव ॥
  33. 33
    ततस्तु सुग्रीवसुहृद्विशेषाः सहलक्ष्मणास्तदा ।समेत्य हृष्टा विजयेन राघवंरणेऽभिरामं विधिना ह्यपूजयन् ॥
  34. 34
    स तु स्वजनबलाभिवृतो रणे रराज ।रघुकुलनृपनन्दनो महौजा--स्त्रिदशगणैरभिसंवृतो यथेन्द्रः ॥