Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Tidings in the Aśoka Grove

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    इति प्रतिसमादिष्टो हनुमा ।प्रविवेश पुरीं लङ्कां पूज्यमानो ॥
  2. 2
    प्रविश्य च महातेजा रावणस्य निवेशनम् ।ददर्श हीनां सातङ्कामिव ॥
  3. 3
    निरानन्दां राक्षसीभिः समावृताम् ।निभृतः प्रणतः सोभिगम्याभिवाद्य च ॥
  4. 4
    दृष्ट्वा तमागतं देवी हनुमन्तं ।तूष्णीमास्त तदा दृष्ट्वा स्मृत्वा ऽभवत् ॥
  5. 5
    । ॥
  6. 6
    रामः सहसुग्रीवलक्ष्मणः ।विभीषणसहायश्च हरीणां सहितो बलैः ॥
  7. 7
    कुशलं चाह हतशत्रुररिन्दमः ।विभीषणसहायेन रामेण हरिभिः सह ॥
  8. 8
    निहतो रावणो देवि लक्ष्मणस्य च ।पृष्ट्वा तु कुशलं रामो वीरस्त्वां ॥
  9. 9
    अब्रवी कृतार्थेनान्तरात्मना ।प्रियमाख्यामि ते देवि त्वां तु भूयः सभाजये ॥
  10. 10
    जीवसि धर्मज्ञे जयेन मम सम्युगे ।तव प्रभावाद्धर्मज्ञे महान्रामेण सम्युगे ।लब्धो नो विजयः सीते स्वस्था भव ॥
  11. 11
    रावणश्च हतः शत्रुर्लङ्का चेयं वशे स्थिता ।मया ह्यलब्धनिद्रेण तव निर्जये ॥
  12. 12
    विनिस्तीर्णा बद्ध्वा सेतुं ।सम्भ्रमश्च न गन्तव्यो वर्तन्त्या रावणालये ॥
  13. 13
    विभीषणविधेयं हि लङ्कैश्वर्यमिदं कृतम् ।तदाश्वसिहि स्वगृहे परिवर्तसे ॥
  14. 14
    । ॥
  15. 15
    प्रहर्षेणावरुद्धा सा व्याजहार न किञ्चन ।अब्रवीच्च सीतामप्रतिजल्पतीम् ॥
  16. 16
    किं नु देवि किं नु मां नाभिभाषसे ।एवमुक्ता हनुमता सीता ॥
  17. 17
    । ॥
  18. 18
    प्रहर्षवशमापन्ना क्षणान्तरम् ।न हि पश्यामि सदृशं चिन्तयन्ती ॥
  19. 19
    ह तव प्रत्यभिनन्दनम् ।न हि पश्यामि तत्सौम्य पृथिव्यामपि ॥
  20. 20
    सदृशं मत्प्रियाख्याने तव दातुं भवेत्समम् । विविधानि च ॥
  21. 21
    राज्यं वा त्रिषु लोकेषु नैतदर्हति भाषितुम् ।एवमुक्तस्तु प्रत्युवाच प्लवङ्गमः ॥
  22. 22
    गृहीतप्राञ्जलिर्वाक्यं सीतायाः स्थितः ।भर्तुः प्रियहिते युक्ते भर्तुर्विजयकाङ्क्षिणि ॥
  23. 23
    स्निग्धमेवंविधं वाक्यं त्वमेवार्हसि भाषितुम् ।तवैतद्वचनं सौम्ये ग्धमेव च ॥
  24. 24
    रत्नौघाद्विविधाच्चापि देवराज्याद्विशिष्यते ।अर्थतश्च मया प्राप्ता देवराज्यादयो गुणाः ॥
  25. 25
    हतशत्रुं विजयिनं रामं पश्यामि सुस्थितम् ।तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ॥
  26. 26
    ततः शुभतरं वाक्यमुवाच ।अतिलक्षणसम्पन्नं ॥
  27. 27
    युक्तं त्वमेवार्हसि भाषितुम् ।श्लाघनीयोऽनिलस्य त्वं पुत्रः ॥
  28. 28
    बलं शौर्यं श्रुतं सत्त्वं विक्रमो दाक्ष्यमुत्तमम् ।तेजः क्षमा धृतिर्धैर्यं विनीतत्वं न संशयः ॥
  29. 29
    एते चान्ये च बहवो गुणास्त्वय्येव शोभनाः ।अथोवाच पुनः सीतामसम्भ्रान्तो विनीतवत् ॥
  30. 30
    प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात्सीतायाः प्रमुखे स्थितः ।इमास्तु खलु यदि त्वमनुमन्यसे ॥
  31. 31
    हन्तुमिच्छाम्यहं सर्वा याभिस्त्वं तर्जिता पुरा ।क्लिश्यन्तीं त्वामशोकवनिकां गताम् ॥
  32. 32
    क्रूराः क्रूरतरेक्षणाः ।राक्षस्यो दारुणकथा वरमेतत्प्रयच्छ मे ॥
  33. 33
    सर्वाश्चरणैश्चैव ।इच्छामि विविधैर्घातैर्हन्तुमेताः सुदारुणाः ॥
  34. 34
    घातैर्जानुप्रहारैश्च दशनानां च ।भक्षणैः कर्णनासानां केशानां लुञ्चनैस्तथा ॥
  35. 35
    शुष्कमुखीभिश्च दारणैर्लङ्घनैर्हतैः ।निपात्य हन्तुमिच्छामि तव विप्रियकारिणीः ॥
  36. 36
    एवंप्रकारैर्बहुभिर्विप्रकारै ।हन्तुमिच्छाम्यहं देवि तवेमाः ॥
  37. 37
    एवमुक्ता हनुमता वैदेही जनकात्मजा ।उवाच धर्मसहितं हनुमन्तं ॥
  38. 38
    राजसंश्रयवश्यानां कुर्वन्तीनां पराज्ञया ।विधेयानां च दासीनां कः कुप्ये ॥
  39. 39
    पुरा दुश्चरितेन च ।मयैतत्प्राप्यते सर्वं ह्युपभुज्यते ॥
  40. 40
    । ॥
  41. 41
    रावणेनैता राक्षस्यो माम ।हते तस्मिन्न कुर्युर्हि तर्जनं वानरोत्तम ॥
  42. 42
    अयं व्याघ्रसमीपे तु पुराणो । गीतः श्लोको मे तन्निबोध प्लवङ्गम ॥
  43. 43
    न परः परेषां पापकर्मणाम् ।समयो रक्षितव्यस्तु सन्त ॥
  44. 44
    पापानां वा शुभानां वा वधार्हाणां प्लवङ्गम ।कार्यं करुणमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ॥
  45. 45
    । ॥
  46. 46
    । ॥
  47. 47
    युक्ता रामस्य भवती यशस्विनी ।प्रतिसन्दिश मां देवि गमिष्ये यत्र ॥
  48. 48
    । ॥
  49. 49
    तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हनुमा ।हर्षयन्मैथिलीं वाक्यमुवाचेदं ॥
  50. 50
    पूर्णचन्द्राननं रामं द्रक्ष्यस्यार्ये सलक्ष्मणम् ।स्थिरमित्रं हतामित्रं शचीव ॥
  51. 51
    तामेवमुक्त्वा राजन्तीं सीतां साक्षादिव श्रियम् ।आजगाम हनुमान्यत्र राघवः ॥