Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Consecration of Rāma

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ।बभाषे भरतो ज्येष्ठं रामं सत्यपराक्रमम् ॥
  2. 2
    मामिका माता दत्तं राज्यमिदं मम । पुनस्तुभ्यं यथा त्वमददा मम ॥
  3. 3
    न्यस्ता बलीयसा ।रुं भारं न वोढुमहमुत्सहे ॥
  4. 4
    वारिवेगेन महता भिन्नः क्षरन् । मन्ये ॥
  5. 5
    गतिं इवाश्वस्य हंसस्येव च ।नान्वेतुमुत्सहे राम तव मार्ग ॥
  6. 6
    यथा वृक्षो जात ।महांश्च सुदुरारोहो ॥
  7. 7
    पुष्पितो भूत्वा न फलानि प्रदर्शयन् ।तस्य नानुभवेदर्थं यस्य हेतोः स ॥
  8. 8
    महाबाहो त्वदर्थं वेत्तुमर्हसि ।यद्यस्मान्मनुजेन्द्र त्वं हि ॥
  9. 9
    त्वामनुपश्यतु सर्वतः ।प्रतपन्तमिवादित्यं दीप्ततेजसम् ॥
  10. 10
    ।मधुरैर्गीतशब्दैश्च राघव ॥
  11. 11
    यावदावर्तते यावती च ।तावत्त्वमिह सर्वस्य ॥
  12. 12
    भरतस्य वचः श्रुत्वा रामः । प्रतिजग्राह निषसादासने शुभे ॥
  13. 13
    ततः शत्रुघ्नवचनान्निपुणाः । सुशीघ्राश्च राघवं पर्युपासत ॥
  14. 14
    पूर्वं तु भरते लक्ष्मणे च महाबले ।सुग्रीवे च विभीषणे ॥
  15. 15
    स्नातश्चित्रमाल्यानुलेपनः । रामस्तस्थौ तत्र ज्वलन् ॥
  16. 16
    च रामस्य कारयामास वीर्यवान् ।लक्ष्मणस्य च ॥
  17. 17
    प्रतिकर्म च सीतायाः सर्वा । तदा चक्रु मनोहरम् ॥
  18. 18
    ततो सर्वासामेव शोभनम् ।चकार यत्नात्कौसल्या प्रहृष्टा ॥
  19. 19
    ततः शत्रुघ्नवचनात्सुमन्त्रो नाम ।योजयित्वाऽभिचक्राम रथं ॥
  20. 20
    दिव्यं दृष्ट्वा ।आरुरोह महाबाहू रामः सत्यपराक्रमः ॥
  21. 21
    सुग्रीवो हनुमांश्चैव ।स्नातौ दिव्यनिभैर्वस्त्रैर्जग्मतुः ॥
  22. 22
    ययुस्ताः शुभकुण्डलाः ।सुग्रीवपत्न्यः सीता च द्रष्टुं ॥
  23. 23
    अयोध्यायां तु राज्ञो दशरथस्य ये । पुरस्कृत्य ॥
  24. 24
    अशोको विजयश्चैव सुमन्त्रश्चैव । नगरस्य च ॥
  25. 25
    महात्मनः ।कर्तुमर्हथ रामस्य यद्य ॥
  26. 26
    इति ते मन्त्रिणः सर्वे तु पुरोहितम् ।नगरान्निर्ययुस्तूर्णं ॥
  27. 27
    रथमिन्द्र ।प्रययौ रथमास्थाय रामो नगरमुत्तमम् ॥
  28. 28
    जग्राह भरतो त्रुघ्न ।लक्ष्मणो तस्य मूर्ध्नि सम्पर्यवीजयत् ॥
  29. 29
    श्वेतं च जग्राह पुरतः स्थितः ।अपरं राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥
  30. 30
    ऋषिसङ्घैस्तदाऽऽकाशे देवैश्च । रामस्य शुश्रुवे मधुरध्वनिः ॥
  31. 31
    ततः नाम कुञ्जरं पर्वतोपमम् ।आरुरोह महातेजाः सुग्रीवः ॥
  32. 32
    ययुरास्थाय वानराः । कृत्वा सर्वाभरणभूषिताः ॥
  33. 33
    शङ्खशब्दप्रणादैश्च च निस्वनैः ।प्रययौ पुरीं ॥
  34. 34
    ददृशुस्ते समायान्तं राघवं ।विराजमानं वपुषा तदा ॥
  35. 35
    ते काकुत्स्थं रामेण ।अनुजग्मुर्महात्मानं भ्रातृभिः परिवारितम् ॥
  36. 36
    अमात्यैर्ब्राह्मणैश्चैव तथा तः ।श्रिया रामो नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ॥
  37. 37
    स ।प्रव्याहरद्भिर्मुदितै ययौ वृतः ॥
  38. 38
    च गावः कन्यास्तथा द्विजाः ।नरा रामस्य पुरतो ययुः ॥
  39. 39
    च रामः सुग्रीवे प्रभावं ।वानराणां च तत्कर्म राक्षसानां च तद्बलम् ॥
  40. 40
    विभीषणस्य च मन्त्रिणाम् ।श्रुत्वा तु जग्मुरयोध्यापुरवासिनः ॥
  41. 41
    रामो वानरसंवृतः । प्रविवेश ह ॥
  42. 42
    ततो गृहे गृहे । रम्यमाससाद पितुर्गृहम् ॥
  43. 43
    अथाब्रवीद्राजपुत्रो भरतं । वाचा मधुरं ॥
  44. 44
    प्रविश्य च महात्मनः ।कौसल्यां च सुमित्रां च ॥
  45. 45
    यच्च श्रेष्ठं महत् । सुग्रीवाय निवेदय ॥
  46. 46
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भरतः । सुग्रीवं प्रविवेश तमालयम् ॥
  47. 47
    तत च ।गृहीत्वा विविशुः क्षिप्रं शत्रुघ्नेन ॥
  48. 48
    उवाच च महातेजाः सुग्रीवं ।अभिषेकाय रामस्य प्रभो ॥
  49. 49
    नरेन्द्राणां चतुर्णां चतुरो ।ददौ क्षिप्रं स सुग्रीवः ॥
  50. 50
    यथा चतुर्णां ।पूर्णैर्घटैः प्रतीक्षध्वं तथा कुरुत वानराः ॥
  51. 51
    एवमुक्ता महात्मानो वानरा ।उत्पेतुर्गगनं शीघ्रं ॥
  52. 52
    जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानराः ।ऋषभश्चैव लपूर्णानथानयन् ॥
  53. 53
    जलं कुम्भेषु चाहरन् ।लशं जलपूर्णमथानयत् ॥
  54. 54
    सुषेणः सर्वरत्नविभूषितम् ।ऋषभो र्णं समुद्राज्जलमाहरत् ॥
  55. 55
    संवृतं काञ्चनं घटम् ।गवयः यमाजहार ॥
  56. 56
    महता शीतं । जलं शीघ्रं गरुडानिलविक्रमः ॥
  57. 57
    आजहार स धर्मात्मा ।ततस्तैर्वानरश्रेष्ठैरानीतं प्रेक्ष्य तज्जलम् ॥
  58. 58
    अभिषेकाय रामस्य शत्रुघ्नः सचिवैः सह । सुहृद्भ्यश्च ॥
  59. 59
    ततः स वृद्धो वसिष्ठो ब्राह्मणैः सह ।रामं न्यवेशयत् ॥
  60. 60
    वसिष्ठो काश्यपः ।कात्यायनः सुयज्ञश्च गौतमो विजयस्तथा ॥
  61. 61
    रव्याघ्रं प्रसन्नेन सुगन्धिना ।सलिलेन सहस्राक्षं यथा ॥
  62. 62
    ह्मणैः पूर्वं कन्याभिर्मन्त्रिभिस्तथा ।योधैश्चैवाभ्यषिञ्चंस्ते सम्प्रहृष्टाः ॥
  63. 63
    वतैर्नभसि स्थितैः ।चतुर्भि सर्वैर्देवैश्च सङ्गतैः ॥
  64. 64
    ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वं रत्नशोभितम् ।अभिषिक्तः पुरा येन दीप्ततेजसम् ॥
  65. 65
    राजानः क्रमाद्येनाभिषेचिताः ।सभायां शोभितायां ॥
  66. 66
    रत्नैर्नानाविधैश्चैव चित्रितायां सुशोभनैः । कल्पयित्वा ॥
  67. 67
    किरीटेन ततः पश्चाद्वसिष्ठेन महात्मना ।ऋत्विग्भिर्भूषणैश्चैव राघवः ॥
  68. 68
    तु तस्य जग्राह शत्रुघ्नः पाण्डुरं शुभम् ।श्वेतं च सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥
  69. 69
    अपरं राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।मालां ज्वलन्तीं वपुषा काञ्चनीं ॥
  70. 70
    राघवाय ददौ ।सर्वरत्नसमायुक्तं मणिरत्नविभूषितम् ॥
  71. 71
    नरेन्द्राय ददौ ।प्रजगुर्देवगन्धर्वा ॥
  72. 72
    तदा रामस्य धीमतः ।भूमिः चैव फलवन्तश्च पादपाः ॥
  73. 73
    गन्धवन्ति च पुष्पाणि बभूवू । धेनूनां च गवां तथा ॥
  74. 74
    ददौ शतं वृषान्पूर्वं । ब्राह्मणेभ्यो ददौ पुनः ॥
  75. 75
    नानाभरणवस्त्राणि च राघवः । काञ्चनीं ॥
  76. 76
    सुग्रीवाय दिव्यां प्रायच्छन्मनुजर्षभः । च ॥
  77. 77
    वालिपुत्राय ददौ ।मणिप्रवरजुष्टं च ॥
  78. 78
    सीतायै प्रददौ राम । दिव्ये शुभान्याभरणानि च ॥
  79. 79
    वैदेही प्रददौ ।अवमुच्यात्मनः कण्ठाद्धारं ॥
  80. 80
    अवैक्षत हरीन्सर्वान्भर्तारं च । सम्प्रेक्ष्य बभाषे जनकात्मजाम् ॥
  81. 81
    प्रदेहि हारं यस्य तुष्टासि ।पौरुषं विक्रमो बुद्धिर्यस्मिन्नेतानि ॥
  82. 82
    ददौ सा वायुपुत्राय तं ।हनुमांस्तेन हारेण वानरर्षभः ॥
  83. 83
    यथाऽचलः ।ततो द्विविदमैन्दाभ्यां नीलाय च ॥
  84. 84
    सर्वा प्रददौ ।सर्वे वानरवृद्धाश्च ये चान्ये वानरेश्वराः ॥
  85. 85
    वासोभिर्भूषणैश्चैव ।विभीषणोऽथ सुग्रीवो हनुमान् जाम्बवांस्तथा ॥
  86. 86
    सर्ववानरमुख्याश्च ।यथार्हं पूजिताः सर्वैः कामै रत्नैश्च ॥
  87. 87
    सर्वे जग्मुरेव ।नत्वा सर्वे महात्मानं ततस्ते ॥
  88. 88
    किष्किन्धामभ्युपागमन् ।सुग्रीवो वानरश्रेष्ठो दृष्ट्वा ॥
  89. 89
    पूजितश्चैव रामेण किष्किन्धां रीम् ।रामेण यथार्हं प्रतिपूजितः ॥
  90. 90
    लब्ध्वा राजा लङ्कां प्राया ।स राज्यमखिलं ॥
  91. 91
    राघवः शशास परया मुदा ।उवाच लक्ष्मणं रामो धर्मज्ञं ॥
  92. 92
    धर्मज्ञ मया सहेमांगां पूर्वराजाध्युषितां बलेन ।तुल्यं मया त्वं पितृभिर्धृता यातां ॥
  93. 93
    सर्वात्मना यदा न योगम् ।नियुज्यमानोऽपि च यौवराज्ये महात्मा ॥
  94. 94
    ।अन्यैश्च विविधैर्यज्ञैरयजत्पार्थिवात्मजः ॥
  95. 95
    राज्यं दशसहस्राणि प्राप्य वर्षाणि राघवः । सदश्वा ॥
  96. 96
    स महास्कन्धः प्रतापवान् । रामः ॥
  97. 97
    राघवश्चापि धर्मात्मा प्राप्य राज्यमनुत्तमम् । बहुविधैर्यज्ञैः ॥
  98. 98
    न पर्यदेव न च भयम् ।न व्याधिजं भयं चासी ॥
  99. 99
    कंचिदस्पृशत् ।न च स्म वृद्धा बालानां कुर्वते ॥
  100. 100
    सर्वं मुदितमेवासीत्सर्वो । रस्परम् ॥
  101. 101
    आसन्वर्षसहस्राणि तथा । रामे राज्यं प्रशासति ॥
  102. 102
    । जगदभूद्रामे राज्यं प्रशासति ॥
  103. 103
    नित्यफलास्तरवः स्कन्धविस्तृताः । च सुखस्पर्शश्च मारुतः ॥
  104. 104
    ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा । प्रवर्तन्ते तुष्टाः स्वैरेव कर्मभिः ॥
  105. 105
    आसन्प्रजा रामे शासति ।सर्वे सर्वे धर्मपरायणाः ॥
  106. 106
    च ।भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्रामो ॥
  107. 107
    धन्यं राज्ञां च विजयावहम् । पुरा वाल्मीकिना कृतम् ॥
  108. 108
    यः नरः । पुत्रान्वै धनकामो धनानि च ॥
  109. 109
    लभते मनुजो लोके श्रुत्वा ।महीं विजयते राजा ॥
  110. 110
    राघवेण यथा सुमित्रा लक्ष्मणेन च ।भरतेन च कैकेयी स्त्रियः ॥
  111. 111
    भविष्यन्ति ।श्रुत्वा दीर्घमायुश्च विन्दति ॥
  112. 112
    रामस्य चैव सर्वमक्लिष्टकर्मणः ।शृणोति य इदं वाल्मीकिना कृतम् ॥
  113. 113
    जितक्रोधो ।समागमं लभते चापि बान्धवैः ॥
  114. 114
    प्नुयादिह राघवात् ।श्रवणेन सुराः सर्वे प्रीयन्ते ॥
  115. 115
    गृहे तिष्ठन्ति यस्य वै ।विजयेत महीं राजा प्रवासी जेत् ॥
  116. 116
    स्त्रियो श्रुत्वा पुत्रान्सूयुरनुत्तमान् ।पूजयंश्च ॥
  117. 117
    मुच्येत दीर्घमायुरवाप्नुयात् । नित्यं श्रोतव्यं क्षत्रियै ॥
  118. 118
    भविष्यति न संशयः ।रामायणमिदं शृण्वतः पठतः सदा ॥
  119. 119
    प्रीयते सततं रामः स हि ।आदिदेवो महाबाहुर्हरिर्नारायणः प्रभुः । रघुश्रेष्ठः लक्ष्मण उच्यते ॥
  120. 120
    धनधान्यवृद्धिंस्त्रियश्च मुख्याः सुखमुत्तमं च ।शृत्वा शुभं काव्यमिदं प्राप्नोति सर्वां भुवि ॥
  121. 121
    आयुष्यमारोग्यकरं यशस्यं बुद्धिकरं शुभं च ।श्रोतव्यमेत सद्भि--राख्यानमोजस्करमृद्धिकामैः ॥
  122. 122
    ।प्रव्याहरत बलं विष्णोः प्रवर्धताम् ॥
  123. 123
    देवाश्च सर्वे तुष्यन्ति ।रामायणस्य श्रवणात्तुष्यन्ति ॥
  124. 124
    भक्त्या रामस्य ये चेमां कृताम् । च नरास्तेषां वास ॥