Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Pulastya and the Birth of Viśravas

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा महात्मनः ।कुम्भयोनिर्मिहातेजा राममेतदुवाच ह ॥
  2. 2
    शृणु राम कथावृत्तं तस्य तेजोबलं महत् ।जघान शत्रून्येनासौ न च वध्यः स शत्रुभिः ॥
  3. 3
    तावत्ते रावणस्येदं कुलं जन्म च राघव ।वरप्रदानं च तथा तस्मै दत्तं ब्रवीमि ते ॥
  4. 4
    पुरा राम प्रजापतिसुतः प्रभुः ।पुलस्त्यो नाम साक्षादिव पितामहः ॥
  5. 5
    नानुकीर्त्या गुणास्तस्य शीलतस्तथा ।प्रजापतेः पुत्र इति वक्तुं शक्यं हि नामतः ॥
  6. 6
    प्रजापतिसुतत्वेन हि सः ।हृष्टः सर्वस्य लोकस्य गुणैः शुभ्रैर्महामतिः ॥
  7. 7
    स तु मेरोः पार्श्वे महागिरेः ।तृणविन्द्वाश्रमं गत्वा न्यवस ॥
  8. 8
    तपस्तेपे स धर्मात्मा ।गत्वाश्रमपदं तस्य विघ्नं कुर्वन्ति कन्यकाः ॥
  9. 9
    देवपन्नगकन्याश्च राजर्षितनयाश्च याः ।क्रीडन्त्यो ऽप्सरसश्चैव तं देशमुपपेदिरे ॥
  10. 10
    सर्वर्तुषृपभोग्यत्वाननस्य च ।नित्यशस्तास्तु तं देशं गत्वा क्रीडन्ति कन्यकाः ॥
  11. 11
    देशस्य रमणीयत्वात्पुलस्त्यो यत्र स द्विजः ।गायन्त्यो वादयन्त्यश्च लासयन्त्यस्तथैव च ।मुनेस्तपस्विनस्तस्य विघ्नं चक्रुरनिन्दिताः ॥
  12. 12
    अथ क्रुद्धो महातेजा व्याजहार महामुनिः ।या मे दर्शनमागच्छेत्सा गर्भं धारयिष्यति ॥
  13. 13
    तास्तु सर्वाः तस्य वाक्यं महात्मनः ।ब्रह्मशापभयाद्भीतास्तं देशं नोपचक्रमुः ॥
  14. 14
    तृणबिन्दोस्तु राजर्षेस्तनया तत् ॥
  15. 15
    गत्वाश्रमपदं तत्र विचचार ।न सापश्यत्स्थिता तत्र काञ्चिदभ्यागतां सखीम् ॥
  16. 16
    तस्मिन्काले महातेजाः प्राजापत्यो महानृषिः ।स्वाध्यायमकरोत्तत्र तपसा भावितः स्वयम् ॥
  17. 17
    सा तु वेदश्रुतिं श्रुत्वा दृष्ट्वा वै तपसो निधिम् ।अभव सा सुव्यञ्जितशरीरजा ॥
  18. 18
    वभूव च दृष्ट्वा तद्दोषमात्मनः ।इदं मे किन्त्विति ज्ञात्वा पितुर्गत्वा ऽऽश्रमे स्थिता ॥
  19. 19
    तां तु दृष्ट्वा तथाभूतां ।किं त्वमेतत्त्वसदृशं धारयस्यात्मनो वपुः ॥
  20. 20
    सा तु कृत्वाञ्जलिं दीना कन्योवाच ।न जाने कारणं तात येन मे रूपमीदृशम् ॥
  21. 21
    किं तु पूर्वं गतास्म्येका महर्षेर्भावितात्मनः ।पुलस्त्यस्याश्रमं दिव्यमन्वेष्टुं ॥
  22. 22
    न च पश्याम्यहं तत्र काञ्चिदभ्यागतां सखीम् ।रूपस्य तु दृष्ट्वा त्रासादिहागता ॥
  23. 23
    तृणबिन्दुस्तु राजर्षिस्तपसा द्योतितप्रभः ।ध्यानं विवेश तच्चापि ह्यपश्यदृषिकर्मजम् ॥
  24. 24
    स तु विज्ञाय तं शापं महर्षेर्भावितात्मनः ।गृहीत्वा तनयां गत्वा पुलस्त्यमिदमब्रवीत् ॥
  25. 25
    भगवंस्तनयां मे त्वं गुणैः स्वैरेव भूषिताम् ।भिक्षां प्रतिगृहाणेमां स्वयमुद्यताम् ॥
  26. 26
    तपश्चरणयुक्तस्य ते । नित्यं भविष्यति न संशयः ॥
  27. 27
    तं ब्रुवाणं तु तद्वाक्यं राजर्षिं धार्मिकं तदा ।जिघृक्षुरब्रवीत्कन्यां बाढमित्येव स द्विजः ॥
  28. 28
    दत्त्वा स तु यथान्यायं स्वमाश्रमपदं गतः ।सापि तत्रावसत्कन्या पतिं गुणैः ॥
  29. 29
    तस्यास्तु शीलवृत्ताभ्यां तुतोष ।प्रीतः स तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥
  30. 30
    परितुष्टो ऽस्मि गुणानां सम्पदा भृशम् ।तस्माद्देवि ददाम्यद्य पुत्रमात्मसमं तव ॥
  31. 31
    उभयोर्वंशकर्तारं पौलस्त्य इति विश्रुतम् ।यस्मात्तु विश्रुतो वेदस्त्वयैषो ऽध्ययतो मम ॥
  32. 32
    तस्मात्स विश्रवा नाम भविष्यति न संशयः ।एवमुक्ता तु सा देवी न्तरात्मना ॥
  33. 33
    अचिरेणैव कालेनासूत विश्रवसं सुतम् । विख्यातं यशोधर्मसमन्वितम् ॥
  34. 34
    च व्रताचाररतस्तथा ।पितेव तपसा युक्तो ह्यभवद्विश्रवा मुनिः ॥