Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The War with the Gods

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    कैलासं लङ्घयित्वाथ स रावणः ।आससाद महातेजा इन्द्रलोकं ॥
  2. 2
    तस्य समन्तादुपयास्यतः ।देवलोकं ययौ शब्दो ॥
  3. 3
    श्रुत्वा तु रावणं प्राप्तमिन्द्रश्चलित ।अब्रवीत्तत्र तान् देवान् सर्वानेव ॥
  4. 4
    वसून्रुद्रान्विश्वान्साध्यान्मरुद्गणान् । युद्धार्थं रावणस्य दुरात्मनः ॥
  5. 5
    एवमुक्तास्तु शक्रेण देवाः शक्रसमा युधि । सुमहासत्त्वा युद्धश्रद्धासमन्विताः ॥
  6. 6
    स तु परित्रस्तो महेन्द्रो रावणं प्रति ।विष्णोः समीपमागत्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥
  7. 7
    विष्णो कथं करिष्यामि ।असौ हि बलवद्रक्षो युद्धार्थमभिवर्तते ॥
  8. 8
    वरप्रदानाद्बलवान्न खल्वन्येन हेतुना ।तत्तु सत्यवचः कार्यं यदुक्तं ॥
  9. 9
    तद्यथा बलिर्नरकशम्बरौ ।त्वद्बलं समवष्टभ्य मया दग्धास्तथा कुरु ॥
  10. 10
    नह्यन्यो देवदेवेश त्वामृते ।गतिः परायणं नास्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ॥
  11. 11
    त्वं हि श्रीमा सनातनः ।त्वयेमे स्थापिता लोकाः शक्रश्चाहं सुरेश्वरः ॥
  12. 12
    त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।त्वामेव भगवन्सर्वे प्रविशन्ति ॥
  13. 13
    तदाचक्ष्व यथा तत्त्वं मम स्वयम् ।अपि चक्रसहायस्त्वं योत्स्यसे रावणं प्रभो ॥
  14. 14
    एवमुक्तः स शक्रेण देवो प्रभुः ।अब्रवीन्न कर्तव्यः श्रूयतां च मे ॥
  15. 15
    न तावदेष शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।हन्तुं चापि समासाद्य दुर्जयः ॥
  16. 16
    सर्वथा तु महत्कर्म करिष्यति ।राक्षसः पुत्रसहितो दृष्टमेतन्निसर्गतः ॥
  17. 17
    यत्तु मां त्वमभाषिष्ठ युद्ध्यस्वेति ।नाहं तं प्रतियोत्स्यामि रावणं राक्षसं युधि ॥
  18. 18
    नाहत्वा समरे शत्रुं प्रतिनिवर्तते ।दुर्लभश्चैव कामो ऽद्य वरगुप्ताद्धि रावणात् ॥
  19. 19
    च देवेन्द्र त्वत्समीपे शतक्रतो ।भविता ऽस्मि यथा ऽस्याहं रक्षसो ॥
  20. 20
    अहमेव ऽस्मि रावणं सपुरःसरम् ।देवता नन्दयिष्यामि ज्ञात्वा ।एतत्ते कथितं तत्त्वं देवराज शचीपते ॥
  21. 21
    युद्ध्यस्व सर्वैः सार्धं ॥
  22. 22
    ततो सहादित्या वसवो मरुतो ऽश्विनौ ।सन्नद्धा निर्ययुस्तूर्णं राक्षसानभितः पुरात् ॥
  23. 23
    एतस्मिन्नन्तरे नादः शुश्रुवे ।तस्य रावणसैन्यस्य प्रयुद्धस्य समन्ततः ॥
  24. 24
    ते प्रयुद्धा महावीर्या ह्यन्योन्यमभिवीक्ष्य वै ।सङ्ग्राममेवाभिमुखा ह्यभवर्तन्त ॥
  25. 25
    ततो दैवतसैन्यानां समजायत ।तदक्षयं महासैन्यं दृष्ट्वा ॥
  26. 26
    ततो युद्धं समभवद्देवदानवरक्षसाम् ।घोरं तुमुलनिर्ह्रादं नानाप्रहरणोद्यतम् ॥
  27. 27
    एतस्मिन्नन्तरे शूरा राक्षसा घोरदर्शनाः ।युद्धार्थं समवर्तन्त सचिवा ते ॥
  28. 28
    मारीचश्च प्रहस्तश्च महापार्श्वमहोदरौ ।अकम्पनो निकुम्भश्च शुकः सारण एव च ॥
  29. 29
    संह्लादो धूमकेतुश्च महादंष्ट्रो घटोदरः । महाह्रादो विरूपाक्षश्च राक्षसः ॥
  30. 30
    सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च दुर्मुखो ।त्रिशिराः करवीराक्षः सूर्यशत्रुश्च राक्षसः ॥
  31. 31
    महाकायो ऽतिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ ।एतैः सर्वैः परिवृतो महावीर्यो ॥
  32. 32
    रावणस्यार्यकः सैन्यं प्रविवेश ह ।स दैवतगणान्सर्वान्नानाप्रहरणैः शितैः ।व्यध्वंसयत्सुसङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरानिव ॥
  33. 33
    तद्दैवतबलं राम हन्यमानं ।प्रणुन्नं सर्वतो दिग्भ्यः सिंहनुन्ना ॥
  34. 34
    एतस्मिन्नन्तरे शूरो वसूनामष्टमो ।सावित्र इति विख्यातः प्रविवेश रणाजिरम् ॥
  35. 35
    तथा ऽऽदित्यौ त्वष्टा पूषा च । सह सैन्येन तदा प्राविशतां रणे ॥
  36. 36
    ततो युद्धं समभवत्सुराणां सह राक्षसैः ।क्रुद्धानां रक्षसां कीर्तिं समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥
  37. 37
    ततस्ते राक्षसाः सर्वे मरे स्थितान् ।नानाप्रहरणैर्घोरैर्जघ्नुः ॥
  38. 38
    देवाश्च राक्षसान्घोरान्महाबलपराक्रमान् ।समरे विमलैः शस्त्रैरुपनिन्यु ॥
  39. 39
    एतस्मिन्नन्तरे राम नाम राक्षसः ।नानाप्रहरणैः क्रुद्धस्तत्सैन्यं सो ऽभ्यवर्तत ॥
  40. 40
    स दैवतबलं सर्वं नानाप्रहरणैः शितैः ।व्यध्वंसयत सङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरं यथा ॥
  41. 41
    ते महाबाणवर्षैश्च सुदारुणैः ।हन्यमानाः सुराः सर्वे न व्यतिष्ठन्त संहताः ॥
  42. 42
    ततो दैवतेषु सुमालिना ।वसूनामष्टमः क्रुद्धः सावित्रो वै व्यवस्थितः ॥
  43. 43
    संवृतः स्वै प्रहरन्तं निशाचरम् । महातेजा वारयामास संयुगे ॥
  44. 44
    ततस्तयोर्महायुद्धमभव ॥
  45. 45
    सुमालिनो वसोश्चैव समरेष्वनिवर्तिनोः ।ततस्तस्य महाबाणैर्वसुना सुमहात्मना ।निहतः क्षणेन ॥
  46. 46
    हत्वा तु संयुगे तस्य रथं बाणशतैश्चितम् ।गदां तस्य वधार्थाय वसुर्जग्राह पाणिना ॥
  47. 47
    ततः प्रगृह्य दीप्ताग्रां कालदण्डोपमां गदाम् ।तां पातयामास सावित्रो वै सुमालिनः ॥
  48. 48
    सा तस्योपरि चोल्काभा पतन्तीव बभौ गदा ।इन्द्रप्रमुक्ता गर्जन्ती गिराविव ॥
  49. 49
    तस्य नैवास्थि न शिरो न मांसं ददृशे तदा ।गदया भस्मतां नीतं निहतस्य ॥
  50. 50
    तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये राक्षसास्ते समन्ततः ।हिताः सर्वे क्रोशमानाः परस्परम् ।विद्राव्यमाणा वसुना राक्षसा नावतस्थिरे ॥