Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Boons and Curse of Hanūmat

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततः पितामहं दृष्ट्वा वायुः पुत्रवधार्दितः ।शिशुकं तं समादाय उत्तस्थौ धातुरग्रतः ॥
  2. 2
    चलकुण्डलमौलिस्रक्तपनीयविभूषणः ।पादयोर्न्यपतद्वायुस्तिस्रोपस्थाय ॥
  3. 3
    तं तु तेन लम्बाभरणशोभिना ।वायुमुत्थाप्य हस्तेन शिशुं तं ॥
  4. 4
    स्पृष्टमात्रस्ततः सो ऽथ सलीलं ।जलसिक्तं यथा सस्यं पुनर्जीवितमाप्तवान् ॥
  5. 5
    दृष्ट्वा प्राणो मुदा ।चचार सर्वभूतेषु सन्निरुद्धं यथा पुरा ॥
  6. 6
    मरुद्रोधाद्विनिर्मुक्तास्ताः प्रजा मुदिता ऽभवन् ।शीतदाहविनिर्मुक्ताः पद्मिन्य इव साम्बुजाः ॥
  7. 7
    ततस्त्रियुग्मस्त्रिककुत् त्रिधामा त्रिदशार्चितः ।उवाच देवता ॥
  8. 8
    भो महेन्द्रेशवरुणप्रजेश्वरधनेश्वराः ।जानतामपि वः सर्वं वक्ष्यामि श्रूयतां हितम् ॥
  9. 9
    अनेन शिशुना कार्यं कर्तव्यं वो भविष्यति ।तद्वदध्वं र्वे मारुतस्यास्य तुष्टये ॥
  10. 10
    ततः प्रीतियुक्तः शुभाननः ।कुशेशयमयीं मालामुत्क्षिप्येदं वचो ऽब्रवीत् ॥
  11. 11
    मत्करोत्सृष्टवज्रेण हनुरस्य यथा हतः ।नाम्ना वै कपिशार्दूलो भविता ॥
  12. 12
    अहमस्य प्रदास्यामि परमं वरमद्भुतम् ।इतः प्रभृति ममावध्यो भविष्यति ॥
  13. 13
    मार्तण्डस्त्वब्रवीत्तत्र भगवां ।तेजसो ऽस्य मदीयस्य ददामि ॥
  14. 14
    यदा तु शास्त्राण्यध्येतुं शक्तिरस्य भविष्यति ।तदास्य शास्त्रं दास्यामि येन भविष्यति ॥
  15. 15
    नचास्य भविता कश्चित्सदृशः ।वरुणश्च वरं प्रादान्नास्य मृत्युर्भविष्यति ।वर्षायुतशतेनापि मत्पाशादुदकादपि ॥
  16. 16
    यमो दण्डादवध्यत्वमरोगत्वं च नित्यशः ।वरं ददामि सन्तुष्ट अविषादं च संयुगे ॥
  17. 17
    गदेयं मामिका नैनं संयुगेषु वधिष्यति ।इत्येवं वरदः प्राह तदा ह्येकाक्षिपिङ्गलः ॥
  18. 18
    मत्तो मदायुधानां च न वध्यो ऽयं भविष्यति ।इत्येवं दत्तो ऽस्य ॥
  19. 19
    सर्वेषां ब्रह्मदण्डानामवध्यो ऽयं भविष्यति ।दीर्घायुश्च महात्मा च इति ब्रह्माब्रवीद्वचः ॥
  20. 20
    च दृष्ट्वैनं बालसूर्योपमं शिशुम् ।शिल्पिनां प्रवरः प्रादाद्वरमस्य महामतिः ॥
  21. 21
    मत्कृतानि च यानि दिव्यानि संयुगे ।तैरवध्यत्वमापन्न भविष्यति ॥
  22. 22
    ततः सुराणां तु वरैर्दृष्ट्वा ह्येनमलङ्कृतम् ।चतुर्मुखस्तुष्टमना वायुमाह ॥
  23. 23
    अमित्राणां भयकरो मित्राणामभयङ्करः ।अजेयो भविता पुत्रस्तव मारुत ॥
  24. 24
    कामचारी कामगः ।भवत्यव्याहतगतिः कीर्तिमांश्च भविष्यति ॥
  25. 25
    च ।रोमहर्षकराण्येष कर्ता कर्माणि संयुगे ॥
  26. 26
    एवमुक्त्वा तमामन्त्र्य मारुतं त्वमरैः सह ।यथागतं ययुः सर्वे ॥
  27. 27
    सो ऽपि पुत्रं प्रगृह्य गृहमानयत् ।अञ्जनायास्तमाचख्यौ वरदत्तं विनिर्गतः ॥
  28. 28
    प्राप्य राम वरानेष ।बलेनात्मनि संस्थेन सो ऽपूर्यत यथा ऽर्णवः ॥
  29. 29
    तरसा पूर्यमाणो ऽपि तदा । महर्षीणामपराध्यति निर्भयः ॥
  30. 30
    स्रुग्भाण्डान्यग्निहोत्रं च वल्कलाजिनसञ्चयान् ।भग्नविच्छिन्नविध्वस्तान्संशान्तानां करोत्ययम् ॥
  31. 31
    एवंविधानि कर्माणि प्रावर्तत ।सर्वेषां ब्रह्मदण्डानामवध्यः कृतः ॥
  32. 32
    जानन्त ऋषयस्तं वै तस्य शक्तितः ॥
  33. 33
    यथा त्वेष वायुना सो ऽञ्जनासुतः ।प्रतिषिद्धो ऽपि मर्यादां लङ्घयत्येव वानरः ॥
  34. 34
    ततो क्रुद्धा ।शेपुरेनं रघुश्रेष्ठ नातिक्रुद्धातिमन्यवः ॥
  35. 35
    बाधसे यत्समाश्रित्य बलमस्मा ।तद्दीर्घकालं वेत्तासि नास्माकं ।यदा ते स्मार्यते कीर्तिस्तदा ते वर्धते बलम् ॥
  36. 36
    ततस्स महर्षिवचनौजसा ।एषो ऽऽश्रमाणि तान्येव मृदुभावं गतो ऽचरत् ॥
  37. 37
    अथर्क्षरजसो नाम वालिसुग्रीवयोः पिता ।सर्ववानरराजा ऽऽसीत्तेजसा ॥
  38. 38
    स तु राज्यं चिरं कृत्वा वानराणां ।स च ऋक्षरजा नाम सङ्गतः ॥
  39. 39
    तस्मिन्नस्तमिते चाथ मन्त्रिभिर्मन्त्रकोविदैः । कृतो वाली सुग्रीवो वालिनः पदे ॥
  40. 40
    सुग्रीवेण समं त्वस्य अद्वैधं छिद्रवर्जितम् ।आबाल्यं सख्यमभवदनिलस्याग्निना यथा ॥
  41. 41
    एष न वेद ।वालिसुग्रीवयोर्वैरं यदा राम समुत्थितम् ॥
  42. 42
    न ह्येष राम सुग्रीवो भ्राम्यमाणो ऽपि वालिना ॥
  43. 43
    देव जानाति न ह्येष बलमात्मनि मारुतिः ।ऋषिशापाहृतबलस्तदैष कपिसत्तमः ॥
  44. 44
    कुञ्जररुद्धो वा आस्थितः सहितो रणे ॥
  45. 45
    त्साहमतिप्रतापमाधुर्यनयानयैश्च ।गाम्भीर्यचातुर्यसुवीर्यधैर्यैर्हनूमतः को ऽभ्यधिको ऽस्ति लोके ॥
  46. 46
    असौ पुनर्व्याकरणं ग्रहीष्य प्रष्टुमना कपीन्द्रः ।उद्यद्गिरेरस्तगिरिं जगाम ग्रन्थं महद्धारयनप्रमेयः ॥
  47. 47
    ससूत्रवृत्त्यर्थपदं महार्थं ससङ्ग्रहं सिद्ध्यति वै कपीन्द्रः ।नह्यस्य कश्चित्सदृशो ऽस्ति शास्त्रे वैशारदे तथैव ॥
  48. 48
    सर्वासु विद्यासु प्रस्पर्धते ऽयं हि गुरुं सुराणाम् ।सो ऽयं ब्रह्मा भविष्यत्यपि ते प्रसादात् ॥
  49. 49
    प्रवीविवक्षोरिव सागरस्य लोकान्दिधक्षोरिव पावकस्य ह्येव यथान्तकस्य हनूमतः स्थास्यति कः पुरस्तात् ॥
  50. 50
    एषेव चान्ये च सुग्रीवमैन्दद्विविदाः सनीलाः ।सतारतारेयनलाः सरम्भास्त्वत्कारणाद्राम सुरैर्हि सृष्टाः ॥
  51. 51
    तदेतत्कथितं सर्वं यन्मां त्वं ।हनूमतो कर्मैतत्कथितं मया ॥
  52. 52
    श्रुत्वा ऽगस्त्यस्य कथितं रामः च । परमं जग्मुर्वानरा राक्षसैः सह ॥
  53. 53
    मं सर्वमेतच्छ्रुतं त्वया ।दृष्टः राम गच्छामहे वयम् ॥
  54. 54
    श्रुत्वैतद्राघवो वाक्यमगस्त्यस्योग्रतेजसः । प्रणतश्चापि महर्षिमिदमब्रवीत् ॥
  55. 55
    अद्य मे देवता हृष्टाः पितरः ।युष्माकं नित्यं तुष्टाः सबान्धवाः ॥
  56. 56
    विज्ञाप्यं तु ममैतद्धि यद्वदाम्यागतस्पृहः ।तद्भवद्भिर्मम कृते कर्तव्यमनुकम्पया ॥
  57. 57
    प्य स्वकार्येष्वहमागतः ।क्रतूनेव करिष्यामि प्रभावाद्भवतां सताम् ॥
  58. 58
    मम यज्ञेषु भवन्तो नित्यमेव तत् ।भविष्यथ महावीर्या ममानुग्रहकाङ्क्षिणः ॥
  59. 59
    अहं युष्मान्समाश्रित्य ।अनुग्रहीतः पितृभिर्भविष्यामि ॥
  60. 60
    तदागन्तव्यमनिशं भवद्भिरिह सङ्गतैः ।अगस्त्याद्यास्तु तच्छ्रुत्वा ऋषयः ॥
  61. 61
    तं चोक्त्वा प्रयातुमुपचक्रमुः ॥
  62. 62
    एवमुक्त्वा गताः सर्वे ऋषयस्ते ।राघवश्च तमेवार्थं चिन्तयामास ॥
  63. 63
    ततो ऽस्तं याते विसृज्य नृपवानरान् । विधिवत्तदा नरवरोत्तमः ।प्रवृत्तायां रजन्यां तु सो ऽन्तःपुरचरो ऽभवत् ॥