Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Union of Ilā and Budha

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    श्रुत्वा किम्पुरुषोत्पत्तिं लक्ष्मणो भरतस्तदा ।आश्चर्यमिति चाब्रूतामुभौ रामं ॥
  2. 2
    अथ रामः कथामेतां भूय एव ।कथयामास प्रजापतिसुतस्य वै ॥
  3. 3
    सर्वास्ता विद्रुता दृष्ट्वा किन्नरी ।उवाच रूपसम्पन्नां तां स्त्रियं ॥
  4. 4
    सोमस्याहं सुतः सुरुचिरानने ।भजस्व मां भक्त्या स्निग्धेन चक्षुषा ॥
  5. 5
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शून्ये ।इला सुरुचिरप्रख्यं प्रत्युवाच ॥
  6. 6
    अहं सौम्य तवास्मि ।प्रशाधि मां सोमसुत यथेच्छसि तथा कुरु ॥
  7. 7
    तस्यास्तदद्भुतप्रख्यं श्रुत्वा हर्षमुपागतः ।स वै कामी सह तया रेमे ॥
  8. 8
    बुधस्य माधवो मासस्तामिलां रुचिराननाम् ।गतो रमयतो ऽत्यर्थं स्य कामिनः ॥
  9. 9
    अथ मासे तु सम्पूर्णे ।प्रजापतिसुतः श्रीमाञ्छयने ॥
  10. 10
    सो ऽपश्यत्सोमजं तत्र तपन्तं ।ऊर्ध्वबाहुं निरालम्बं तं राजा प्रत्यभाषत ॥
  11. 11
    भगवन्पर्वतं दुर्गं प्रविष्टो ऽस्मि सहानुगः ।न च पश्यामि तत्सैन्यं क्व नु ते मामका गताः ॥
  12. 12
    तच्छ्रुत्वा तस्य राजर्षे भाषितम् ।प्रत्युवाच शुभं वाक्यं रया गिरा ॥
  13. 13
    महता भृत्यास्ते ।त्वं चाश्रमपदे सुप्तो वातवर्षभयार्दितः ॥
  14. 14
    भद्रं ते निर्भयो ।फलमूलाशनो वीर निवसेह यथासुखम् ॥
  15. 15
    स राजा तेन वाक्येन प्रत्याश्वस्तो महामतिः ।प्रत्युवाच ततो वाक्यं दीनो भृशम् ॥
  16. 16
    त्यक्ष्याम्यहं स्वकं राज्यं नाहं ।वर्तयेयं क्षणं ब्रह्मन्समनुज्ञातुमर्हसि ॥
  17. 17
    सुतो धर्मपरो ब्रह्मञ्ज्येष्ठो मम महायशाः ।शशबिन्दुरिति ख्यातः स मे राज्यं प्रपत्स्यते ॥
  18. 18
    न हि शक्ष्याम्यहं हित्वा खान्वितान् ।प्रतिवक्तुं किञ्चिदप्यशुभं वचः ॥
  19. 19
    तथा ब्रुवति राजेन्द्रे बुधः परममद्भुतम् ।सान्त्वपूर्वमथोवाच वासस्त इह रोचताम् ॥
  20. 20
    न सन्तापस्त्वया कार्यः महाबल ।ह कारयिष्यामि ते हितम् ॥
  21. 21
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बुधस्याक्लिष्टकर्मणः ।वासाय विदधे बुद्धिं यदुक्तं ॥
  22. 22
    मासं स स्त्री तदा भूत्वा रमयत्यनिशं सदा ।मासं धर्मबुद्धिं चकार सः ॥
  23. 23
    ततः सा नवमे मासि इला तम् ।जनयामास सुश्रोणी पुरूरवसमूर्जितम् ॥
  24. 24
    जातमात्रं तु सुश्रोणी पितुर्हस्ते न्यवेशयत् ।बुधस्य च इला पुत्रं महाबलम् ॥
  25. 25
    बुधस्तु पुरुषीभूतं स वै संवत्सरान्तरम् ।कथाभी रमयामास धर्मयुक्ताभिरात्मवान् ॥