Bhashya
तस्य सवितुः मध्वाश्रयस्य मधुनो ये प्राञ्चः प्राच्यां दिशि गता रश्मयः, ता एव अस्य प्राच्यः प्रागञ्चनात् मधुनो नाड्यः मधुनाड्य इव मध्वाधारच्छिद्राणीत्यर्थः ।तत्र ऋच एव मधुकृतः लोहितरूपं सवित्राश्रयं मधु कुर्वन्तीति मधुकृतः भ्रमरा इव, यतो रसानादाय मधु कुर्वन्ति, तत्पुष्पमिव पुष्पम् ऋग्वेद एव ।तत्र ऋग्ब्राह्मणसमुदायस्यऋग्वेदाख्यत्वात् शब्दमात्राच्च भोग्यरूपरसनिस्त्रावासम्भवात् ऋग्वेदशब्देन अत्र ऋग्वेदविहितं कर्म, ततो हि कर्मफलभूतं मधुरसनिस्त्रावासम्भवात् ।मधुकर्तेरिव पुष्पस्थानीयादृग्वेदविहितात्कर्मण अप आदाय ऋग्भिर्मधु निर्वर्त्यते ।कास्ता आप इति, आह— ता कर्माणि प्रयुक्ता सोमाज्यपयोरूपा अग्नौ प्रक्षिप्ता तत्पाकाभिनिर्वृत्ता अमृता अमृतार्थत्वादत्यन्तरसवत्य आपो भवन्ति ।तद्रसानादाय ता वा एता ऋच पुष्पेभ्यो रसमाददाना इव भ्रमरा ऋच ॥
In plain words
Of that sun which holds the divine honey, the eastern rays are its eastern honey-channels. The Rig verses act as bees, making the red honey supported by the sun. The ritual action prescribed by the Rigveda serves as the flower. The oblations of soma, butter, and milk offered into the fire become transformed into immortal, nectar-like waters. Gathering the essence from these floral actions, the Rig verses behave just like bees.
Close to the Sanskrit
Of that sun which is the support of honey, those eastern rays... [the commentary explains how the Rig verses are the bees making honey, the Rigveda-prescribed ritual action is the flower, and the oblations offered in fire become the immortal waters].