p. 242
लज्जापदसमाराध्या ।लज्जानाम अन्त करणधर्म जुगुसाहेतु गूहनसाधनम् , उपलक्षण मनोधर्माणाम् , तस्य पदम्आश्रय'काम सकल्पा विचिकित्सा श्रद्धाश्रद्धा वृतिरधृतिह्रीर्धीर्भीरित्येतत्सर्वं मन एव' इति श्रुत ।तस्मिन समाराध्या चिन्तनीयेत्यर्थ ‘य आत्मनि तिष्ठन्नन्तरो यमयति''गुहाहित गह्वरेष्ठ पुराणम्' 'तमात्मस्थ येऽनुपश्यन्तिधीरा' इत्यादिश्रुतिभ्य ।अथवा, लज्जापद जीवचक्रम् ,तस्मिन् तदधिष्वानानन्दाभिव्यक्तिहेतुतया बहियोगक्रमेण पूजनीयेत्यर्थ ॥ॐ लज्जापदसमाराध्यायै नमः ॥लपटा ।लमिति पृथ्वीवाचकबीजेन तदुपलक्षित जगल्लक्ष्यते , पटशब्दन आवारकत्वधर्मवत्तया अविद्या लक्ष्यते ,लम जगत पट कारणीभूता अविद्या यस्या सा तथा'मायिन तु महेश्वरम्' 'य एको जालवान्' इति श्रुते ।'अज्ञानेनावृत ज्ञानम्' इति स्मृतेश्च ।अथवा, लम्पटो नामतन्द्री आलस्यम् , कर्मोपासनाबाहुल्येऽपि प्रतिबन्धकभूयस्त्वेशीघ्रतया परमेश्वरस्य फलदानोन्मुखताया राजादिवश्चिर-विलम्बितसेवाफलदानवैमुख्ये तद्वत्तोपचारात् , लम्पटो यस्यासा तथा ।अथवा, लम्पटादीनामन्त करणधर्माणामध्यास-वशेन तदवच्छिन्ने चैतन्ये सत्त्वरजस्तम कार्याणामुपलब्धे
In plain words
She is adored through the seat of modesty—that quiet inner space where every wave of mind, from doubt to devotion, finds its resting place. She is also Lapaṭā, the great veil of nescience woven by the seed-sound 'lam', who playfully obscures the radiant Self, yet grants the fruit of devotion to the sincere seeker.
Close to the Sanskrit
She who is worshipped via the place of modesty, whose name denotes inner-organ attributes like hesitation and modesty... alternatively, she is Lapaṭā, because she brings about the cosmic veiling through the seed syllable 'lam', or because she embodies the swift bestowal of grace, or through superimposition of inner mental attributes onto pure consciousness.