Viṣṇusahasranāmastotram · Śloka 62

Name 456

सुमुखः

sumukhah

suvratah sumukhah sūkshmah sughoshah sukhadah suhrit | manoharo jitakrodho vīrabāhurvidāranah || 62 ||

Śaṅkara

Meaning

शोभनं मुखमस्येति सुमुखः । 'प्रसन्नवदनं चारु पद्मपत्रायतेक्षणम्' इति श्रीविष्णुपुराणे । वनवाससुमुखत्वाद्वा दाशरथी रामः सुमुखः ॥ स्वपितुर्वचनं श्रीमानभिषेकात्परं प्रियम् । मनसा पूर्वमासाद्य वाचा प्रतिगृहीतवान् ॥ इमानि तु महारण्ये विहृत्य नव पञ्च च ॥ वर्षाणि परमप्रीतः स्थास्यामि वचने तव ॥ न वनं गन्तुकामस्य त्यजतश्च वसुंधराम् । सर्वलोकातिगस्यैव मनो रामस्य विव्यथे ॥ इति रामायणे । सर्वविद्योपदेशेन वा सुमुखः, 'यो ब्रह्माणम्' इत्यादिश्रुतेः ।

śobhanaṃ mukhamasyeti sumukhaḥ | 'prasannavadanaṃ cāru padmapatrāyatekṣaṇam' iti śrīviṣṇupurāṇe | vanavāsasumukhatvādvā dāśarathī rāmaḥ sumukhaḥ || svapiturvacanaṃ śrīmānabhiṣekātparaṃ priyam | manasā pūrvamāsādya vācā pratigṛhītavān || imāni tu mahāraṇye vihṛtya nava pañca ca || varṣāṇi paramaprītaḥ sthāsyāmi vacane tava || na vanaṃ gantukāmasya tyajataśca vasuṃdharām | sarvalokātigasyaiva mano rāmasya vivyathe || iti rāmāyaṇe | sarvavidyopadeśena vā sumukhaḥ, 'yo brahmāṇam' ityādiśruteḥ |

Read it in place, with the English