Paragraph 12
மனத்தின்கண் எதுவரையில் விஷய வாசனைகளிருக்கின்றனவோ, அதுவரையில் நானாரென்னும் விசாரணையும் வேண்டும். நினைவுகள் தோன்றத் தோன்ற அப்போதைக்கப்போதே அவைகளையெல்லாம் உற்பத்திஸ்தானத்திலேயே விசாரணையால் நசிப்பிக்கவேண்டும். அன்னியத்தை நாடாதிருத்தல் வைராக்கியம் அல்லது நிராசை. தன்னை விடாதிருத்தல் ஞானம். உண்மையி லிரண்டு மொன்றே. முத்துக்குளிப்போர் தம்மிடையிற் கல்லைக் கட்டிக்கொண்டு மூழ்கிக் கடலடியிற் கிடக்கும் முத்தை எப்படி யெடுக்கிறார்களோ, அப்படியே ஒவ்வொருவனும் வைராக்கியத்துடன் தன்னுள்ளாழ்ந்து மூழ்கி ஆத்மமுத்தை யடையலாம். ஒருவன் தான் சொரூபத்தை யடையும் வரையில், நிரந்தர சொரூப ஸ்மரணையைக் கைப்பற்றுவானாயின் அதுவொன்றே போதும். கோட்டைக்குள் எதிரிகளுள்ளவரையில் அதிலிருந்து வெளியே வந்துகொண்டேயிருப்பார்கள். வர வர அவர்களையெல்லாம் வெட்டிக்கொண்டேயிருந்தால் கோட்டை கைவசப்படும்.
In plain words
As long as vāsanās for objects remain in the mind, the enquiry "Who am I?" is needed. As thoughts rise one after another, each must be destroyed then and there, by enquiry, at the very place it comes from. Not reaching after anything other than yourself is dispassion, or freedom from desire. Not letting go of yourself is knowledge. In truth the two are one. Pearl-divers tie a stone to their waist, sink down, and bring up the pearl lying on the sea floor. In the same way each of us, sinking deep into ourselves with dispassion, can reach the pearl of the Self. Until you reach your true nature, if you hold fast to unbroken remembrance of that nature, that alone is enough. As long as enemies are inside a fort, they will keep coming out. Keep cutting them down as they come, and the fort will be yours.
Word for word
As long as vāsanās for objects remain in the mind, the enquiry "Who am I?" is also needed. As thoughts arise, one after another, all of them must be destroyed then and there, by enquiry, at their very place of origin. Not seeking after what is other [than oneself] is dispassion (vairāgya), or desirelessness. Not letting go of oneself is knowledge (jñāna). In truth, the two are one. Just as pearl-divers tie a stone to their waist, sink down, and take up the pearl lying at the bottom of the sea, so too each person, sinking deep within himself with dispassion, may obtain the pearl of the Self. If, until he attains his true nature, a person holds fast to unbroken remembrance of that nature, that alone is enough. As long as there are enemies inside a fort, they will keep coming out of it. If one keeps cutting them all down as they come, the fort will fall into one's hands.