ईदृग्ज्ञानरूपस्य अस्य योगिनः -वितर्क आत्मज्ञानम् ॥ १७ ॥विश्वात्मा शिव एवास्मि इति यो वितर्को विचारः एतदेव अस्य आत्मज्ञानम् ।तदुक्तं श्रीविज्ञानभैरवेसर्वज्ञः सर्वकर्ता च व्यापकः परमेश्वरः ।स एवाहं शैवधर्मा इति दार्ढ्याच्छिवो भवेत् ॥इति ।स्पन्देऽपि… अयमेवात्मनो ग्रहः ।इत्यनेन एतदुक्तम् ।तत्र हि आत्मनो ग्रहणं ग्रहो ज्ञानम् एतदेव यद्विश्वात्मकशिवाभिन्नत्वम् एषोऽपि अर्थो विवक्षितः ॥ १७ ॥
In plain words
Reflection is knowledge of the Self. For this yogin whose knowledge is of this kind: The reflection, the inquiry, "I am Śiva alone, whose Self is the universe": that alone is his knowledge of the Self. As the Vijñānabhairava says: "The Supreme Lord, all-knowing, all-doing, all-pervading: 'I am that very one, of the nature of Śiva.' By firmness in this one becomes Śiva." The Spanda too states it in the line: "… this alone is the grasping of the Self." For there, the grasping of the Self, the knowledge of it, is just this: oneness with Śiva, whose Self is the universe. This meaning too is intended.