In plain words
In whatever way people approach Me, in that very way I respond to them. In every way, Partha, people follow My path.
Word for word
In whatever way they approach Me, in that very way I favour them; men follow My path in every way, O Pārtha.
The commentators
Bhagavadgītābhāṣyam
तव तर्हि रागद्वेषौ स्तः, येन केभ्यश्चिदेव आत्मभावं प्रयच्छसि न सर्वेभ्यः इत्युच्यते —
ये यथा येन प्रकारेण येन प्रयोजनेन यत्फलार्थितया मां प्रपद्यन्ते तान् तथैव तत्फलदानेन भजामि अनुगृह्णामि अहम् इत्येतत् । तेषां मोक्षं प्रति अनर्थित्वात् । न हि एकस्य मुमुक्षुत्वं फलार्थित्वं च युगपत् सम्भवति । अतः ये फलार्थिनः तान् फलप्रदानेन, ये यथोक्तकारिणस्तु अफलार्थिनः मुमुक्षवश्च तान् ज्ञानप्रदानेन, ये ज्ञानिनः संन्यासिनः मुमुक्षवश्च तान् मोक्षप्रदानेन, तथा आर्तान् आर्तिहरणेन इत्येवं यथा प्रपद्यन्ते ये तान् तथैव भजामि इत्यर्थः । न पुनः रागद्वेषनिमित्तं मोहनिमित्तं वा कञ्चित् भजामि । सर्वथापि सर्वावस्थस्य मम ईश्वरस्य वर्त्म मार्गम् अनुवर्तन्ते मनुष्याः — यत्फलार्थितया यस्मिन् कर्मणि अधिकृताः ये प्रयतन्ते ते मनुष्या अत्र उच्यन्ते — हे पार्थ सर्वशः सर्वप्रकारैः ॥ ११ ॥
In plain words
"Then you have rāga and dveṣa yourself — attachment and aversion — since you give some people a place in you and not everyone." To this the answer comes —
'However people approach me, whatever their manner, whatever their purpose, whatever fruit they're after — in that very same way I favor them, I show them grace' — that is the meaning. Because no one can want liberation and want a fruit at the same time; those two simply can't coexist in one person. So: those who want a fruit, I favor by giving them the fruit. Those who do what is prescribed but want no fruit, and want liberation instead, I favor by giving them knowledge. Those who already know, who have renounced and want only liberation, I favor by giving them liberation itself. And the suffering, I favor by lifting their suffering. However anyone approaches me, that is exactly how I meet them. Never out of attachment, aversion, or delusion do I favor one person over another. In every way, people are simply walking my own road — mine, the Lord who holds every condition there is. Whoever, wanting some fruit, takes up whatever rite they are fit for, and strives at it — that is who is meant here, Arjuna — wholly, in every possible way.
Close to the Sanskrit
"Then attachment and aversion are yours, since you bestow the state of being your own self only on some, not on all" — to this it is said —
'Whoever, in whatever manner, for whatever purpose, with desire for whatever fruit, approach me — them, in just that way, by giving that fruit, I favor — show grace to, I' — this is the meaning. Because they have no desire with regard to liberation. For desire for liberation and desire for fruit cannot be possible for one person at the same time. Therefore, those who desire fruit, them I favor by giving fruit; those who act as prescribed but do not desire fruit and desire liberation, them I favor by giving knowledge; those who are knowers, renunciates, and desire liberation, them I favor by giving liberation; and likewise the afflicted, by removing their affliction — in this way, whoever approaches, them, in just that way, I favor. This is the meaning. Never on account of attachment, aversion, or delusion do I favor anyone. In every way, people follow the path — the road — of me, the Lord of every condition. Those who, with the desire for whatever fruit, are entitled to whatever rite, and strive [in it] — those people are meant here. O Pārtha, wholly, by every means. || 11 ||
Gītā Vāhini
“మొదటి వాడయిన ‘ఆర్తభక్తుడు’ లౌకిక విషయములందు దుఃఖము, అశాంతి, సంకటము, బాధలు, కష్టములు కలిగినప్పుడు మాత్రమే నన్ను భజించును, స్మరించును. నేను వాని స్మరణను విని వానికి ఆ విషయమునందు మాత్రమే తృప్తిపరతును. ఆ బాధలు నివారణ చేతును. అటులనే రెండవ వాడయిన ‘అర్థార్థ భక్తుడు’ ఆశించిన వస్తువాహనములు, పదవీ ప్రతిష్ఠలు, కీర్తి మర్యాదలు, పుత్రపౌత్రులను ప్రసాదించి వానిని అంతమాత్రముననే ఆనందింపజేతును; తరువాత మూడవవాడైన ‘జిజ్ఞాసువును’ నిష్కామకర్మలు చేయించుచూ సరియైన గురువుని అనుగ్రహించి, తాను జేయు ఆత్మ విచారణలకు తగిన బుద్ధికుశలతను ప్రసాదించి వాని సాధనలకు తగిన శక్తి సామర్థ్యమును అనుగ్రహించి, ఆత్మ ప్రాప్తి చేకూర్తును; అన్య ఆశలు అతనియందు చేరనివ్వక నిరంతర మోక్షాపేక్షనే తన దీక్షగా ఉండునట్లు కటాక్షింతును. బావా! కల్ప వృక్షము వంటివాడను! ఎవరు దేనిని కోరిన అది అందించుటే నా కర్తవ్యము. వ్యక్తుల భావనానుకూలము ననుసరించుచూ, దానికి తగిన ఫలమును ప్రసాదించుచుందును. ద్వేషము కాని, భేదము గాని, పక్షపాతముగాని నాకు ఏనాడునూ లేదు; రాదు. నిర్దయ నా నీడ కూడా తాకలేదు; నాలో ఎట్టి వైషమ్యమునూ ఆరోపించుటకు వీలులేదు. ప్రకాశించు సూర్యుని కిరణములు తనకు ఎదురైన వాటిపైనంతా వ్యాపించును. తనకు మరుగైనవాటిని తానెట్లు ఆక్రమించును? అటులనే నేనూ, ఏ విధమయిన అభీష్టములను కోరుదురో ఆ యభీష్టములను తీర్తును. కనుక ఉత్తమ భావముల వృద్ధి చేసుకొన్న ఉత్తమ స్థానమును, అల్ప భావములు వృద్ధి చేసుకున్న అధమస్థానమును అందింతును. దీనికి భక్తుల భావదోషములు తప్ప భగవంతుని అనుగ్రహలోప మేనాడునూ లేదు.”
In plain words
“The first, the ‘ārta bhakta’, worships Me and remembers Me only when sorrow, unrest, trouble, pains and hardships come upon him in worldly matters. Hearing his remembrance, I satisfy him in that matter alone. I remove those pains. Likewise the second, the ‘arthārtha bhakta’: I bestow the possessions and vehicles, positions and status, fame and honour, sons and grandsons that he hoped for, and make him happy with just that much. Then the third, the ‘jijñāsu’: I have him do niṣkāma karmas, grant him the right guru, bestow the keenness of intellect fit for the Ātma inquiry he makes, and grant him the strength and capacity fit for his sādhanas, and so bring about his attainment of the Ātma; and, not letting other desires gather in him, I graciously see to it that a constant longing for Mokṣa alone remains his vow. Brother-in-law! I am like the kalpa vṛkṣa! Whatever anyone asks for, to give it is My duty. Following what accords with each person's feeling, I keep bestowing the fruit that fits it. Hatred, distinction, partiality: I have none, at any time, nor will I ever. Pitilessness has not touched even My shadow; there is no room to attribute any unevenness to Me. The rays of the shining sun spread over everything that faces it. How could it reach what is hidden from it? In the same way I too fulfil whatever kind of wishes people ask for. So if one has grown noble feelings, I give the highest place; if one has grown petty feelings, the lowest place. In this there are only the faults in the devotees' own feelings; there is never any lack of grace on God's part.”