“Whoever remembers Me constantly, ever united, with a citta given to no other, let his prāṇa leave through the upper door or let it leave through any other door, he surely attains Me. Such a one has a place in Me. As near as he is to Me, just so near am I to him. Would I, for My part, forget the one who does not forget Me, brother-in-law? In truth, forgetting belongs to human nature alone, not to the Divine.”
“అనన్య చిత్తముతో నిత్యయుక్తుడై, సతతము నన్ను ఎవరు స్మరింతురో అట్టివాడు, ప్రాణము ఊర్ధ్వ ద్వారము నుండి వదలనీ, మరే ద్వారము నుండి వదలనీ, వాడు నన్ను తప్పక పొందుచున్నాడు.