Poem 220
చదువుల్ నేర్చితినంచు గర్వము వహించన్రాదు నీకున్న యాచదువేపాటిది, విద్యకున్ వినయమే సద్రూపమౌ, నేర్వదగ్గది యెంతో కలదంచు గర్వదురహంకారమ్ములన్ బాయుడీహృది దానన్ తలపోయుచుండు సుగతీ! ఓయీ అవిద్యాపతీ!
In plain words
You must not swell with pride, saying, ‘I have mastered my studies’; that learning of yours, what is it worth? Humility alone is the true form of learning; what is still to be learned is so very much: knowing this, give up pride and wicked Ahaṅkāra; keep pondering this in your heart, O you of good fortune! O you, master of Avidyā!