Adhyātma Rāmāyaṇa · The Departure with Viśvāmitra
Tap a verse for its meaning
- 1कदाचित्कौशिकोऽभ्यागादयोध्यां ज्वलनप्रभः ।द्रष्टुं रामं परात्मानं जातं ज्ञात्वा ॥
- 2दृष्ट्वा दशरथो राजा चिरेण तु ।वसिष्ठेन समागम्य पूजयित्वा ॥
- 3अभिवाद्य मुनिं राजा प्राञ्जलि ।कृतार्थोऽस्मि मुनीन्द्राहं त्वदागमनकारणात् ॥
- 4त्वद्विधा यद्गृहम् यान्ति तत्रैवायान्ति ।यदर्थमागतोऽसि त्वं ब्रूहि सत्यं करोमि तत् ॥
- 5विश्वामित्रोऽपि तं प्रीतः प्रत्युवाच महीपतिम् ।अहं सम्प्राप्ते दृष्ट्वा यष्टुं सुरान् ॥
- 6यदारभे तदा दैत्या विघ्नं कुर्वन्ति नित्यशः ।मारीचश्च सुबाहुश्चापरे चानुचरास्तयोः ॥
- 7अतस्तयो ज्येष्ठं रामं प्रयच्छ मे ।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा तव श्रेयो भविष्यति ॥
- 8वसिष्ठेन सहामन्त्र्य दीयतां यदि रोचते ।पप्रच्छ गुरुमेकान्ते राजा ॥
- 9किं करोमि गुरो रामं त्यक्तुं मनः ।बहुवर्षसहस्रान्ते त्पादिताः सुताः ॥
- 10चत्वारोऽमरतुल्यास्ते तेषां रामोऽतिवल्लभः ।रामस्त्वितो गच्छति चेन्न जीवामि कथञ्चन ॥
- 11प्रत्याख्यातो यदि मुनिः शापं दास्यत्यसंशयः ।कथं श्रेयो भवेन्मह्यमसत्यं चापि न स्पृशेत् ॥
- 12शृणु राजन् देवगुह्यं गोपनीयं प्रयत्नतः ।रामो न मानुषो जातः ॥
- 13भूमे ब्रह्मणा प्रार्थितः पुरा ।स एव जातो भवने कौसल्यायां तवानघ ॥
- 14त्वं तु पूर्वं कश्यपो ब्रह्मणः सुतः ।कौसल्या चादिति पूर्वं यशस्विनी ॥
- 15भवन्तौ तप उग्रं वै तेपाथे बहुवत्सरम् ।अग्राम्यविषयौ विष्णुपूजाध्यानैकतत्परौ ।तदा प्रसन्नो भगवान् वरदो ॥
- 16वृणीष्व वरमित्युक्ते त्वं मे पुत्रो भवामल ।इति त्वया याचितोऽसौ भगवान् ॥
- 17द्य पुत्रस्ते जातो रामः स एव हि ।शेषस्तु लक्ष्मणो राजन् राममेवान्वपद्यत ॥
- 18जातौ भरतशत्रुघ्नौ शङ्खचक्रे ।पि सीतेति जाता जनकनन्दिनी ॥
- 19विश्वामित्रोऽपि रामाय तां योजयितुमागतः ।एतद्गुह्यतमं राजन्न वक्तव्यं कदाचन ॥
- 20अतः प्रीतेन मनसा पूजयित्वाथ कौशिकम् । रमानाथं राघवं सहलक्ष्मणम् ॥
- 21वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु राजा दशरथस्तदा ।कृतकृत्यमिवात्मानं मेने ॥
- 22आहूय रामरामेति लक्ष्मणेति च ।आलिङ्ग्य मूर्ध्न्यवघ्राय कौशिकाय ॥
- 23ततोऽतिहृष्टो भगवान् विश्वामित्रः ।आशीर्भिरभिनन्द्याथ आगतौ रामलक्ष्मणौ ।गृहीत्वा ययौ ॥
- 24किञ्चिद्देशमतिक्रम्य राममाहूय भक्तितः ।ददौ बलां चातिबलां विद्ये द्वे ॥
- 25ययो न जायते ॥
- 26तत उत्तीर्य गङ्गां ते ताटकावनमागमन् ।विश्वामित्रस्तदा प्राह रामं ॥
- 27अत्रास्ति ताटका नाम राक्षसी ।बाधते लोकमखिलं जहि तामविचारयन् ॥
- 28तथेति धनुरादाय सगुणं रघुनन्दनः ।टङ्कारमकरोत्तेन शब्देनापूरयद्वनम् ॥
- 29तच्छ्रुत्वासहमाना सा ताटका । राममभिदुद्राव मेघवत् ॥
- 30तामेकेन शरेणाशु ताडयामास ।पपात विपिने घोरा वमन्ती रुधिरं बहु ॥
- 31ततोऽतिसुन्दरी यक्षी सर्वाभरणभूषिता ।शापात्पिशाचतां प्राप्ता मुक्ता ॥
- 32नत्वा रामं गता दिवम् ॥
- 33ततोऽतिहृष्टः परिरभ्य रामंमूर्धन्यवघ्राय विचिन्त्य किञ्चित् ।सर्वास्त्रजालं सरहस्यमन्त्रंप्रीत्याभिरामाय ददौ मुनीन्द्रः ॥