Leave

Adhyātma Rāmāyaṇa · The Liberation of Ahalyā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तत्र रम्ये कानने ।उषित्वा रजनीमेकां प्रस्थिताः शनैः ॥
  2. 2
    सिद्धाश्रमं गताः सर्वे सिद्धचारणसेवितम् ।विश्वामित्रेण सन्दिष्टा मुनयस्तन्निवासिनः ॥
  3. 3
    पूजां च महतीं चक्रू रामलक्ष्मणयोर्द्रुतम् ।श्रीरामः कौशिकं प्राह मुने दीक्षां प्रविश्यताम् ॥
  4. 4
    दर्शयस्व कुतस्तौ ।तथेत्युक्त्वा मुनिर्यष्टुमारेभे मुनिभिः सह ॥
  5. 5
    मध्याह्ने ददृशाते तौ राक्षसौ ।मारीचश्च सुबाहुश्च वर्षन्तौ ॥
  6. 6
    रामोऽपि धनुरादाय द्वौ बाणौ सन्दधे ।आकर्णान्तं समाकृष्य विससर्ज तयोः पृथक् ॥
  7. 7
    तयोरेकस्तु मारीचं भ्रामयञ्छतयोजनम् ।पातयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥
  8. 8
    द्वितीयोऽग्निमयो बाणः सुबाहुमजयत्क्षणात् ।अपरे लक्षमणेनाशु हता ॥
  9. 9
    पुष्पौघैराकिरन् देवा राघवं सहलक्ष्मणम् ।देवदुन्दुभयो नेदुस्तुष्टुवुः सिद्धचारणाः ॥
  10. 10
    विश्वामित्रस्तु सम्पूज्य पूजार्हं रघुनन्दनम् ।अङ्के निवेश्य चालिङ्ग्य भक्त्या ॥
  11. 11
    भोजयित्वा सह भ्रात्रा रामं ।पुराणवाक्यैर्मधुरैर्निनाय दिवसत्रयम् ॥
  12. 12
    सम्प्राप्ते कौशिको राममब्रवीत् ।राम राम महायज्ञं द्रष्टुं गच्छामहे वयम् ॥
  13. 13
    जनकस्य महात्मनः ।तत्र माहेश्वरं चापमस्ति न्यस्तं ॥
  14. 14
    द्रक्ष्यसि त्वं महासत्त्वं पूज्यसे च ।इत्युक्त्वा मुनिभिस्ताभ्यां ययौ ॥
  15. 15
    गौतमस्याश्रमं पुण्यं यत्राहल्याऽऽस्थिता तपः ।दिव्यपुष्पफलोपेतपादपैः परिवेष्टितम् ॥
  16. 16
    मृगपक्षिगणैर्हीनं नानाजन्तुविवर्जितम् ।दृष्ट्वोवाच मुनिं श्रीमान् ॥
  17. 17
    कस्यैतदाश्रमपदं भाति भास्वच्छुभं महत् ।पत्रपुष्पफलैर्युक्तं जन्तुभिः ॥
  18. 18
    मे चेतो भगवन् ब्रूहि ॥
  19. 19
    शृणु राम पुरा वृत्तं गौतमो ।सर्वधर्मभृतां श्रेष्ठस्तपसाराधयन् ॥
  20. 20
    तस्मै ब्रह्मा ददौ कन्यामहल्यां लोकसुन्दरीम् । सन्तुष्टः ॥
  21. 21
    तया सार्धमिहावात्सीद्गौतम ।शक्रस्तु तां धर्षयितुमन्तरं प्रेप्सुरन्वहम् ॥
  22. 22
    कदाचि गौतमे निर्गते गृहात् ।थ निरगात्त्वरितं मुनिरप्यगात् ॥
  23. 23
    दृष्ट्वा यान्तं स्वरूपेण मुनिः ।पप्रच्छ कस्त्वं मम रूपधरोऽधमः ॥
  24. 24
    सत्यं ब्रूहि न चे करिष्यामि न संशयः ।सोऽब्रवीद्देवराजोऽहं पाहि मां ॥
  25. 25
    कृतं जुगुप्सितं कर्म मया कुत्सितचेतसा ।गौतमः शशाप दिविजाधिपम् ॥
  26. 26
    दुष्टात्मन् सहस्रभगवान् भव ।शप्त्वा तं देवराजानं प्रविश्य स्वाश्रमं द्रुतम् ॥
  27. 27
    दृष्ट्वाहल्यां वेपमानां प्राञ्जलिं गौतमोऽब्रवीत् ।दुष्टे त्वं तिष्ठ दुर्वृत्ते शिलायामाश्रमे मम ॥
  28. 28
    दिवारात्रं तपः परममास्थिता ।आतपानिलवर्षादि परमेश्वरम् ॥
  29. 29
    ध्यायन्ती राममेकाग्रमनसा संस्थितम् ।नानाजन्तुविहीनोऽयमाश्रमो मे भविष्यति ॥
  30. 30
    एवं ह्यनेकेषु गतेषु च ।रामो श्रीमानागमिष्यति सानुजः ॥
  31. 31
    यदा त्वदाश्रयशिलां पादाभ्यामाक्रमिष्यति ।तदैव त्वं रामं सम्पूज्य ॥
  32. 32
    परिक्रम्य नमस्कृत्य स्तुत्वा ।पूर्ववन्मम शुश्रूषां करिष्यसि यथासुखम् ॥
  33. 33
    इत्युक्त्वा गौतमः प्रागाद्धिमवन्तं नगोत्तमम् ।तदाद्यहल्या भूतानामदृश्या स्वाश्रमे शुभे ॥
  34. 34
    तव पादरजःस्पर्शं काङ्क्षते ।आस्तेऽद्यापि रघुश्रेष्ठ तपो दुष्करमास्थिता ॥
  35. 35
    मुनेर्भार्यामहल्यां ब्रह्मणः सुताम् ।इत्युक्त्वा राघवं हस्ते गृहीत्वा ॥
  36. 36
    दर्शयामास चाहल्यामुग्रेण तपसा स्थिताम् ।रामः शिलां पदा स्पृष्ट्वा तां चापश्य ॥
  37. 37
    राघवोऽहल्यां रामोऽहमिति चाब्रवीत् ।ततो दृष्ट्वा रघुश्रेष्ठं ॥
  38. 38
    चतुर्भुजं ।धनुर्बाणधरं रामं लक्ष्मणेन समन्वितम् ॥
  39. 39
    स्मितवक्त्रं पद्मनेत्रं ।नीलमाणिक्यसङ्काशं द्योतयन्तं दिशो दश ॥
  40. 40
    दृष्ट्वा रामं रमानाथं हर्षविस्फारितेक्षणा ।गौतमस्य वचः स्मृत्वा ज्ञात्वा नारायणं वरम् ॥
  41. 41
    सम्पूज्य विधिवद्राममर्घ्यादिभिरनिन्दिता ।हर्षाश्रुजलनेत्रान्ता णिपत्य सा ॥
  42. 42
    उत्थाय च पुनर्दृष्ट्वा रामं राजीवलोचनम् । गिरा ॥
  43. 43
    अहल्योवाचअहो तेपादाब्जसंलग्नरजःकणादहम् ।स्पृशामि यत्पद्मजशङ्करादिभि-र्विमृग्यते रन्धितमानसैः सदा ॥
  44. 44
    अहो विचित्रं तव राम चेष्टितं विमोहितं जगत् ।चलस्यजस्रं चरणादिवर्जितःसम्पूर्ण आनन्दमयोऽतिमायिकः ॥
  45. 45
    यत्पादपङ्कजपरागपवित्रगात्रा भवविरिञ्चिमुखान् पुनाति ।साक्षात्स एव मम दृग्विषयो यदास्तेकिं वर्ण्यते मम ॥
  46. 46
    मनुजाकृतिं हरिंरामाभिधेयं रमणीयदेहिनम् ।धनुर्धरं पद्मविशाललोचनं नित्यं न परान् भजिष्ये ॥
  47. 47
    यत्पादपङ्कजरजः श्रुतिभिर्विमृग्यंयन्नाभिपङ्कजभवः कमलासनश्च ।यन्नामसाररसिको भगवान् पुरारिस्तंरामचन्द्रमनिशं हृदि भावयामि ॥
  48. 48
    यस्यावतारचरितानि विरिञ्चिलोकेगायन्ति नारदमुखा भवपद्मजाद्याः ।आनन्दजाश्रुपरिषिक्तकुचाग्रसीमावागीश्वरी च तमहं ॥
  49. 49
    सोऽयं पुरुषः पुराणएकः स्वयञ्ज्योतिरनन्त आद्यः ।मायातनुं लोकविमोहनीयांधत्ते परानुग्रह एष रामः ॥
  50. 50
    अयं हि विश्वोद्भवसंयमानामेकःस्वमायागुणबिम्बितो यः ।विरिञ्चिविष्ण्वीश्वरनामभेदान्धत्ते स्वतन्त्रः ॥
  51. 51
    नमोऽस्तु ते तवाङ्घ्रिपङ्कजंश्रिया धृतं वक्षसि लालितं प्रियात् ।आक्रान्तमेकेन जगत्त्रयं पुराध्येयं मुनीन्द्रैरभिमानवर्जितैः ॥
  52. 52
    जगतामादिभूतस्त्वं जगत्त्वं जगदाश्रयः ।सर्वभूतेष्वसंयुक्त एको भाति भवान् ॥
  53. 53
    ओङ्कारवाच्यस्त्वं राम पुमान् ।वाच्यवाचकभेदेन भवानेव ॥
  54. 54
    कर्तृत्वफलसाधनभेदतः ।एको विभासि राम त्वं ॥
  55. 55
    त्वन्मायामोहितधियस्त्वां न जानन्ति तत्त्वतः ।मानुषं त्वाभिमन्यन्ते मायिनं ॥
  56. 56
    सर्वत्र बहिरन्तर्गतोऽमलः ।असङ्गो ह्यचलो नित्यः शुद्धो बुद्धः ॥
  57. 57
    हमज्ञा ते तत्त्वं जाने कथं विभो ।तस्मात्ते शतशो राम नमस्कुर्यामनन्यधीः ॥
  58. 58
    मे यत्र कुत्रापि स्थिताया अपि सर्वदा ।त्व सक्ता भक्तिरेव सदास्तु मे ॥
  59. 59
    नमस्ते पुरुषाध्यक्ष नमस्ते ।नमस्तेऽस्तु हृषीकेश नमोऽस्तुते ॥
  60. 60
    भवभयहरमेकं भानुकोटिप्रकाशंकरधृतशरचापं कालमेघावभासम् ।कनकरुचिरवस्त्रं रत्नवत्कुण्डलाढ्यंकमलविशदनेत्रं सानुजं राममीडे ॥
  61. 61
    स्तुत्वैवं पुरुषं साक्षा पुरतः स्थितम् । प्रणम्याशु साऽनुज्ञाता ययौ ॥
  62. 62
    कृतं स्तोत्रं यः पठेद्भक्तिसंयुतः ।स मुच्यतेऽखिलैः पापैः धिगच्छति ॥
  63. 63
    पठेद्भक्त्या रामं हृदि निधाय च ।संवत्सरेण लभते अपि ॥
  64. 64
    सर्वान् कामानवाप्नोति ॥
  65. 65
    ब्रह्मघ्नो गुरुतल्पगोऽपि पुरुषः स्तेयी सुरापोऽपि वामातृभ्रातृविहिंसकोऽपि सततं भोगैकबद्धातुरः ।नित्यं स्तोत्रमिदं जपन् रघुपतिं भक्त्या हृदिस्थं स्मरन्ध्यायन्मुक्तिमुपैति किं पुनरसौ स्वाचारयुक्तो नरः ॥