Leave

Adhyātma Rāmāyaṇa · The Descent of the Supreme Self

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अथ राजा दशरथः श्रीमान् ।अयोध्याधिपतिर्वीरः सर्वलोकेषु विश्रुतः ॥
  2. 2
    सोऽनपत्यत्वदुःखेन पीडितो गुरुमेकदा । स्वकुलाचार्यमभिवाद्येदमब्रवीत् ॥
  3. 3
    स्वामिन् पुत्राः कथं मे स्युः सर्वलक्षणलक्षिताः । मे राज्यं सर्वं ॥
  4. 4
    ततोऽब्रवीद्वसिष्ठस्तं भविष्यन्ति सुतास्तव ।चत्वारः सत्त्वसम्पन्ना लोकपाला इवापराः ॥
  5. 5
    शान्ताभर्तारमानीय ऋष्यशृङ्गं ।अस्माभिः सहितः पुत्रकामेष्टिं शीघ्रमाचर ॥
  6. 6
    तथेति मुनिमानीय मन्त्रिभिः सहितः शुचिः । समारेभे मुनिभि ॥
  7. 7
    श्रद्धया हूयमानेऽग्नौ तप्तजाम्बूनदप्रभः ।पायसं स्वर्णपात्रस्थं गृहीत्वोवाच ॥
  8. 8
    गृहाण पायसं दिव्यं पुत्रीयं देवनिर्मितम् ।लप्स्यसे परमात्मानं न संशयः ॥
  9. 9
    इत्युक्त्वा पायसं दत्त्वा राज्ञे सोऽन्तर्दधेऽनलः ।ववन्दे मुनिशार्दूलौ राजा ॥
  10. 10
    वसिष्ठऋष्यशृङ्गाभ्यामनुज्ञातो ददौ ।कौसल्यायै सकैकेय्यै अर्धमर्धं ॥
  11. 11
    ततः सुमित्रा सम्प्राप्ता जगृध्नुः पौत्रिकं ।कौसल्या तु स्वभागार्धं ददौ तस्यै ॥
  12. 12
    कैकेयी च स्वभागार्धं ददौ प्रीतिसमन्विता । चरुं सर्वाः स्त्रियो ॥
  13. 13
    देवता इव रेजुस्ताः राजमन्दिरे ।दशमे मासि कौसल्या सुषुवे ॥
  14. 14
    सिते पक्षे नवम्यां कर्कटे शुभे ।पुनर्वस्वृक्षसहिते उच्चस्थे ॥
  15. 15
    मेषं पूषणि सम्प्राप्ते पुष्पवृष्टिसमाकुले ।आविरासीज्जगन्नाथः ॥
  16. 16
    पीतवासाश्चतुर्भुजः ।जलजारुणनेत्रान्तः स्फुरत्कुण्डलमण्डितः ॥
  17. 17
    सहस्रार्कप्रतीकाशः कुञ्चितालकः ।शङ्खचक्रगदापद्मविराजितः ॥
  18. 18
    अनुग्रहाख्यहृत्स्थेन्दुसूचकस्मितचन्द्रिकः ।सम्पूर्णविशालोत्पललोचनः ।हारकेयूरनूपुरादिविभूषणः ॥
  19. 19
    दृष्ट्वा तं परमात्मानं कौसल्या ।हर्षाश्रुपूर्णनयना नत्वा प्राञ्जलिरब्रवीत् ॥
  20. 20
    कौसल्योवाच नमस्तेऽस्तु शङ्खचक्रगदाधर ।परमात्माच्युतोऽनन्तः पूर्णस्त्वं ॥
  21. 21
    वदन्त्यगोचरं वाचां बुद्ध्यादीनामतीन्द्रियम् ।त्वां वेदवादिनः ॥
  22. 22
    त्वमेव विश्वं सृजस्यवसि हन्सि च ।सत्त्वादिगुणसंयुक्तस्तुर्य एवामलः सदा ॥
  23. 23
    न कर्ता त्वं गच्छसीव न गच्छसि ।शृणोषि न शृणोषीव पश्यसीव न पश्यसि ॥
  24. 24
    अप्राणो ह्यमनाः शुद्ध इत्यादि श्रुतिरब्रवीत् ।समः सर्वेषु भूतेषु तिष्ठन्नपि ॥
  25. 25
    अज्ञानध्वान्तचित्तानां व्यक्त एव ।जठरे तव दृश्यन्ते ब्रह्माण्डाः ॥
  26. 26
    त्वं ममोदरसम्भूत इति लोकान् विडम्बसे ।भक्तेषु पारवश्यं ते दृष्टं मेऽद्य ॥
  27. 27
    मग्ना पतिपुत्रधनादिषु ।भ्रमामि मायया तेऽद्य पादमूलमुपागता ॥
  28. 28
    देव त्वद्रूपमेतन्मे सदा तिष्ठतु ।आवृणोतु न मां तव विश्वविमोहिनी ॥
  29. 29
    उपसंहर विश्वात्मन्नदो रूपमलौकिकम् ।दर्शयस्व महानन्दबालभावं सुकोमलम् ।ललितालिङ्गनालापैस्तरिष्याम्युत्कटं तमः ॥
  30. 30
    यद्यदिष्टं तवास्त्यम्ब तत्तद्भवतु नान्यथा ॥
  31. 31
    अहं तु ब्रह्मणा पूर्वं भूमेर्भारापनुत्तये ।प्रार्थितो हन्तुं मानुषत्वमुपागतः ॥
  32. 32
    त्वया दशरथेनाहं राधितः पुरा ।मत्पुत्रत्वाभिकाङ्क्षिण्या तथा कृतमनिन्दिते ॥
  33. 33
    रूपमेतत्त्वया दृष्टं प्राक्तनं तपसः फलम् ।मद्दर्शनं कल्पते ह्यन्यदुर्लभम् ॥
  34. 34
    संवादमावयोर्यस्तु पठेद्वा शृणुयादपि ।स याति मम सारूप्यं मरणे मत्स्मृतिं लभेत् ॥
  35. 35
    इत्युक्त्वा मातरं रामो बालो भूत्वा ।बालत्वेऽपीन्द्रनीलाभो विशालाक्षोऽतिसुन्दरः ॥
  36. 36
    बालारुणप्रतीकाशो लालिताखिललोकपः ।अथ राजा दशरथः श्रुत्वा पुत्रोद्भवोत्सवम् ।आनन्दार्णवमग्नोऽसावाययौ ॥
  37. 37
    रामं दृष्ट्वा हर्षाश्रुसम्प्लुतः ।गुरुणा कर्तव्यानि चकार सः ॥
  38. 38
    कैकेयी चाथ भरतमसूत ।सुमित्रायां जातौ पूर्णेन्दुसदृशाननौ ॥
  39. 39
    तदा ब्राह्मणेभ्यो मुदा ददौ ।सुवर्णानि च रत्नानि वासांसि शुभाः ॥
  40. 40
    यस्मिन् रमन्ते मुनयो विद्यया ज्ञानविप्लवे ।तं गुरुः प्राह रमणाद्राम इत्यपि ॥
  41. 41
    भरणाद्भरतो नाम लक्ष्मणं ।शत्रुघ्नं शत्रुहन्तारमेवं गुरुरभाषत ॥
  42. 42
    लक्ष्मणो रामचन्द्रेण शत्रुघ्नो भरतेन च । चरन्तौ तौ ॥
  43. 43
    रामस्तु लक्ष्मणेनाथ विचरन् ।रमयामास पितरौ चेष्टितै ॥
  44. 44
    भाले मुक्ताफलप्रभम् ।कण्ठे रत्नमणिव्रातमध्य ॥
  45. 45
    कर्णयोः स्वर्णसम्पन्नरत्नार्जुनसटालुकम् ।ङ्गदैर्वृतम् ॥
  46. 46
    स्मितवक्त्राल्पदशनमिन्द्रनीलमणिप्रभम् ।अङ्गणे रिङ्गमाणं तं सर्वतः ।दृष्ट्वा दशरथो राजा कौसल्या मुमुदे तदा ॥
  47. 47
    भोक्ष्यमाणो दशरथो राममेहीति चासकृत् ।आह्वयत्यतिहर्षेण प्रेम्णा नायाति ॥
  48. 48
    आनयेति च कौसल्यामाह सा सुतम् ।धावत्यपि न शक्नोति स्प्रष्टुं ॥
  49. 49
    प्रहसन् स्वयमायाति ।किञ्चिद्गृहीत्वा कवलं पुनरेव ॥
  50. 50
    कौसल्या जननी तस्य मासि मासि प्रकुर्वती । विचित्राणि समलङ्कृत्य ॥
  51. 51
    अपूपान् कृत्वा कर्णशष्कुलिकास्तथा ।कर्णपूरान्श्च विविधान् च वायनम् ॥
  52. 52
    गृहकृत्यं तया त्यक्तं तस्य ।एकदा ऽसौ गतो मातरमन्तिके ॥
  53. 53
    भोजनं देहि मे मातर्न श्रुतं ।ततः क्रोधेन भाण्डानि दा ॥
  54. 54
    शिक्यस्थं पातयामास गव्यं च ।लक्ष्मणाय ददौ रामो भरताय यथाक्रमम् ॥
  55. 55
    ददौ पश्चाद्दधि दुग्धं तथैव च ।सूदेन कथिते मात्रे हास्यं कृत्वा ॥
  56. 56
    आगतां तां विलोक्याथ ततः सर्वैः पलायितम् । धावमानापि पदे पदे ॥
  57. 57
    रघुनाथं करे धृत्वा किञ्चिन्नोवाच ।बालभावं समाश्रित्य मन्दं मन्दं रुरोद ह ॥
  58. 58
    ते सर्वे मात्रा गाढमालिङ्ग्य यत्नतः ।एवमानन्दसन्दोह ॥
  59. 59
    मायाबालवपुर्धृत्वा रमयामास दम्पती ।अथ कालेन ते सर्वे कौमारं प्रतिपेदिरे ॥
  60. 60
    वसिष्ठेन सर्वविद्याविशारदाः । च निरताः सर्वशास्त्रार्थवेदिनः ॥
  61. 61
    बभूवुर्जगतां नाथा ।लक्ष्मणस्तु सदा राममनुगच्छति सादरम् ॥
  62. 62
    शत्रुघ्नो भरतं तथा ।राम नित्यं तूणीबाणान्वितः प्रभुः ॥
  63. 63
    वनं याति सलक्ष्मणः ।हत्वा दुष्टमृगान् सर्वान् पित्रे सर्वं न्यवेदयत् ॥
  64. 64
    प्रातरुत्थाय पितरावभिवाद्य च । सर्वाणि करोति विनयान्वितः ॥
  65. 65
    बन्धुभिः सहितो नित्यं भुक्त्वा मुनिभिरन्वहम् ।धर्मशास्त्ररहस्यानि शृणोति च ॥
  66. 66
    एवं मनुजावतारो मनुष्यलोकाननुसृत्य सर्वम् ।चक्रेऽविकारी परिणामहीनो विचार्यमाणे न करोति किञ्चित् ॥