Adhyātma Rāmāyaṇa · The Golden Deer
Tap a verse for its meaning
- 1विचिन्त्यैवं निशायां स प्रभाते रथमास्थितः । मनसा कार्यमेकं निश्चित्य ॥
- 2ययौ परं पारमुदन्वतः ।मारीचस्तत्र मुनिव ॥
- 3ध्यायन् हृदि परात्मानं निर्गुणं गुणभासकम् ।ऽपश्यद्रावणं गृहमागतम् ॥
- 4द्रुतमुत्थाय चालिङ्ग्य पूजयित्वा यथाविधि । सुखासीनं मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥
- 5समागमनमेतत्ते रथेनैकेन । इवाभासि हृदि कार्यं विचिन्तयन् ॥
- 6ब्रूहि मे न हि चेत्करवाणि तव प्रियम् ।न्याय्यं चेद्ब्रूहि राजेन्द्र मां स्पृशेन्न हि ॥
- 7अस्ति राजा दशरथः किल ।रामनामा सुतस्तस्य ज्येष्ठः ॥
- 8सुतं वनं ।भार्यया सहितं भ्रात्रा लक्ष्मणेन समन्वितम् ॥
- 9स आस्ते विपिने घोरे शुभे ।तस्य भार्या विशालाक्षी सीता ॥
- 10रामो राक्षसान् भीमविक्रमान् ।खरं च हत्वा विपिने सुखमास्तेऽतिनिर्भयः ॥
- 11भगिन्याः निर्दोषायाश्च नासिकाम् ।कर्णौ चिच्छेद वने तिष्ठति निर्भयः ॥
- 12अतस्त्वया सहायेन गत्वा त ।आनयिष्यामि विपिने रहिते ताम् ॥
- 13त्वं तु भूत्वा ह्याश्रमादपनेष्यसि ।रामं च लक्ष्मणं चैव तदा सीतां हराम्यहम् ॥
- 14त्वं तु ताव मे कृत्वा स्थास्यसि पूर्ववत् ।इत्येवं भाषमाणं तं रावणं वीक्ष्य ॥
- 15केनेदमुपदिष्टं ते वचः ।स एव यस्त्वन्नाशं प्रतीक्षते ॥
- 16रामस्य स्मृत्वा चित्तमद्यापि रावण ।बालोऽपि मां यज्ञसंरक्षणाय सः ॥
- 17आगतस्त्विषुणैकेन पातयामास सागरे ।योजनानां शतं रामस्तदादि ॥
- 18स्मृत्वा तदेवाहं रामं पश्यामि ॥
- 19दण्डकेऽपि पुनरप्यहं वनेपूर्ववैरमनुचिन्तयन् हृदि ।मादृशैर्बहुभिरावृतोऽभ्ययाम् ॥
- 20राघवं जनकजासमन्वितंलक्ष्मणेन सहितं त्वरान्वितः ।आगतोऽहमथ हन्तुमुद्यतोमां विलोक्य शरमेकमक्षिपत् ॥
- 21तेन ऽहमुद्भ्रमन्राक्षसेन्द्र पतितोऽस्मि सागरे ।तत्प्रभृत्यहमिदं समाश्रितः भयार्दितः ॥
- 22सततं विभावयेभीतभीत इव भोगराशितः ।राजरत्नरमणीरथादिकंश्रोत्रयोर्यदि गतं भयं भवेत् ॥
- 23राम आगत सर्वमत्यजम् ।निद्रया परिवृतो यदा स्वपेराममेव मनसानुचिन्तयन् ॥
- 24स्वप्नदृष्टिगतराघवं तदाबोधितो विगतनिद्र आस्थितः ।तद्भवानपि विमुच्य चाग्रहंराघवं प्रति गृहं प्रयाहि भोः ॥
- 25रक्ष चिरागतंतत्स्मृतौ सकलमेव नश्यति ।तव हितं वदतो मम भाषितंपरिगृहाण राघवे ।त्यज विरोधमतिं भज भक्तितःपरमकारुणिको रघुनन्दनः ॥
- 26अहमशेषमिदं मुनिवाक्यतःअशृणवमादियुगे । उवाच तं हरिःकिं तवेप्सितमहं करवाणि तत् ॥
- 27ब्रह्मणोक्तमरविन्दलोचनत्वं प्रयाहि भुवि मानुषं वपुः ।दशरथात्मजभावमञ्जसाजहि रिपुं हरे ॥
- 28अतो न रामः साक्षा ।मायामानुषवेषेण वनं यातोऽतिनिर्भयः ॥
- 29गच्छ तात गृहं सुखम् ।श्रुत्वा रावणः प्रत्यभाषत ॥
- 30यदा रामः प्रार्थितो ब्रह्मणा किल ।मां हन्तुं मानुषो भूत्वा यत्नादिह समागतः ॥
- 31करिष्यत्यचिरादेव ।अतोऽहं यत्नतः सीतामानेष्याम्येव राघवात् ॥
- 32वधे प्राप्ते रणे वीर प्राप्स्यामि ।यद्वा रामं हत्वा सीतां प्राप्स्यामि निर्भयः ॥
- 33तदुत्तिष्ठ विचित्रमृगरूपधृक् ।रामं सलक्ष्मणं शीघ्रमाश्रमादतिदूरतः ॥
- 34आक्रम्य गच्छ त्वं सुखं तिष्ठ यथा पुरा ।अतः परं चेद्यत्किञ्चिद्भाषसे ॥
- 35हनिष्याम्यसिनानेन त्वामत्रैव न संशयः ।मारीचस्तद्वचः श्रुत्वा स्वात्मन्येवान्वचिन्तयत् ॥
- 36यदि मां राघवो हन्यात्तदा मुक्तो ।मां हन्याद्यदि चेद्दुष्टस्तदा मे निरयो ध्रुवम् ॥
- 37इति मरणं रामादुत्थाय वेगतः ।अब्रवीद्रावणं राजन् करोम्याज्ञां तव प्रभो ॥
- 38इत्युक्त्वा रथमास्थाय गतो रामाश्रमं प्रति । मृगोऽभू ॥
- 39मणिखुरो नीलरत्नविलोचनः । विमुग्धास्यो विचचार वनान्तरे ॥
- 40चरन् ॥
- 41क्षणं च धावत्यवतिष्ठते क्षणंसमीपमागत्य पुनर्भयावृतः ।एवं स मायामृगवेषरूपधृक्चचार सीतां खलः ॥