Leave

Adhyātma Rāmāyaṇa · Śuka’s Release and the First Clash at Laṅkā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    श्रीमहादेव उवाच ।श्रुत्वा शुकमुखोद्गीतं वाक्यमज्ञाननाशनम् ।रावणः क्रोधताम्राक्षो दहन्निव तमब्रवीत् ॥
  2. 2
    अनुजीव्य गुरुवद्भाषसे कथम् ।हं त्रिजगतां त्वं मां शिक्षन्न लज्जसे ॥
  3. 3
    इदानीमेव हन्मि त्वां किन्तु पूर्वकृतं तव ।स्मरामि तेन रक्षामि त्वां यद्यपि ॥
  4. 4
    इतो गच्छ त्वमेवं श्रोतुं न मे क्षमम् ।महाप्रसाद इत्युक्त्वा वेपमानो गृहं ययौ ॥
  5. 5
    शुकोऽपि ब्राह्मणः पूर्वं ब्रह्मिष्ठो ।वानप्रस्थविधानेन वने तिष्ठन् स्वकर्मकृत् ॥
  6. 6
    देवानामभिवृद्ध्यर्थं विनाशाय सुरद्विषाम् ।चकार यज्ञविततिमविच्छिन्नां ॥
  7. 7
    राक्षसानां विरोधोऽभूच्छुको ।वज्रदंष्ट्र इति ख्यातस्तत्रैको राक्षसो महान् ॥
  8. 8
    अन्तरं प्रेप्सुरातिष्ठच्छुकापकरणोद्यतः ।कदाचिदागतोऽगस्त्यस्तस्याश्रमपदं मुनेः ॥
  9. 9
    तेन सम्पूजितोऽगस्त्यो भोजनार्थं निमन्त्रितः ।गते स्नातुं मुनौ प्राप्य चान्तरम् ॥
  10. 10
    सोऽपि राक्षसः शुकमब्रवीत् ।यदि दास्यसि मे ब्रह्मन् भोजनं देहि ॥
  11. 11
    बहुकालं न भुक्तं मे मांसं छागाङ्गसम्भवम् ।तथेति कारयामास मांसभोज्यं ॥
  12. 12
    उपविष्टे मुनौ भोक्तुं राक्षसोऽतीव सुन्दरम् । तां चान्तर्मोहयन् ॥
  13. 13
    ददौ तस्मै सुपक्वं बहुविस्तरम् ।दत्त्वैवान्तर्दधे रक्षस्ततो दृष्ट्वा सः ॥
  14. 14
    अमेध्यं मानुषं मांसमगस्त्यः शुकमब्रवीत् ।अभक्ष्यं मानुषं मांसं दत्तवानसि दुर्मते ॥
  15. 15
    मह्यं त्वं राक्षसो भूत्वा तिष्ठ त्वं ।इति शुको भीत्या प्राहागस्त्यं मुने त्वया ॥
  16. 16
    इदानीं मेऽद्य मांसं देहीति विस्तरम् ।तथैव दत्तं भो देव किं मे प्रदास्यसि ॥
  17. 17
    श्रुत्वा शुकस्य वचनं मुहूर्तं ।ज्ञात्वा रक्षःकृतं सर्वं ततः प्राह शुकं ॥
  18. 18
    सर्वं राक्षसेन कृतं त्विदम् ।अविचार्यैव मे दत्तः शापस्ते मुनिसत्तम ॥
  19. 19
    तथापि मे वचोऽमोघमेवमेव भविष्यति ।राक्षसं वपुरास्थाय रावणस्य ॥
  20. 20
    तिष्ठ तावद्यदा रामो हि ।आगमिष्यति लङ्कायाः समीपं सह ॥
  21. 21
    प्रेषितो रावणेन त्वं चारो भूत्वा रघूत्तमम् ।दृष्ट्वा शापाद्विनिर्मुक्तो बोधयित्वा च रावणम् ॥
  22. 22
    तत्त्वज्ञानं ततो मुक्तः परं पदमवाप्स्यसि ।इत्युक्तोऽगस्त्यमुनिना शुको ब्राह्मणसत्तमः ॥
  23. 23
    बभूव सद्यो रावणं प्राप्य संस्थितः ।इदानीं चाररूपेण दृष्ट्वा रामं ॥
  24. 24
    रावणं तत्त्वविज्ञानं बोधयित्वा पुनर्द्रुतम् ।पूर्ववद्ब्राह्मणो भूत्वा स्थितो सह ॥
  25. 25
    ततः समागमद्वृद्धो राक्षसो महान् ।बुद्धिमान्नीतिनिपुणो राज्ञो मातुः प्रियः पिता ॥
  26. 26
    प्राह तं राक्षसं वीरं ।शृणु राजन् वचो मेऽद्य श्रुत्वा कुरु ॥
  27. 27
    यदा प्रविष्टा नगरीं जानकी ।तदादि पुर्यां दृश्यन्ते दशानन ॥
  28. 28
    घोराणि तानि मे वदतः शृणु ।खरस्तनितनिर्घोषा मेघा अतिभयङ्कराः ॥
  29. 29
    भिवर्षन्ति लङ्कामुष्णेन सर्वदा ।रुदन्ति स्विद्यन्ति प्रचलन्ति च ॥
  30. 30
    कालिका पाण्डुरैर्दन्तैः प्रहसत्यग्रतः स्थिता । प्रजायन्ते मूषका नकुलैः सह ॥
  31. 31
    तु युद्ध्यन्ति पन्नगा गरुडेन तु ।करालो विकटो मुण्डः पुरुषः ॥
  32. 32
    कालो गृहाणि सर्वेषां काले काले त्ववेक्षते ।एतान्यन्यानि दृश्यन्ते निमित्तान्युद्भवन्ति च ॥
  33. 33
    अतः कुलस्य रक्षार्थं शान्तिं कुरु दशानन ।सीतां सत्कृत्य सधनां रामायाशु प्रयच्छ भोः ॥
  34. 34
    नारायणं विद्धि विद्वेषं त्यज राघवे ।यत्पादपोतमाश्रित्य ज्ञानिनो ॥
  35. 35
    तरन्ति भक्तिपूतान्तास्ततो रामो न मानुषः ।भजस्व भक्तिभावेन रामं ॥
  36. 36
    यद्यपि त्वं भक्त्या पूतो भविष्यसि ।मद्वाक्यं कुरु राजेन्द्र ॥
  37. 37
    तत्तु माल्यवतो वाक्यं हितमुक्तं दशाननः ।न मर्षयति दुष्टात्मा ॥
  38. 38
    मानवं कृपणं राममेकं ।समर्थं मन्यसे केन हीनं पित्रा मुनिप्रियम् ॥
  39. 39
    रामेण प्रेषितो नूनं भाषसे त्वमनर्गलम् ।गच्छ वृद्धोऽसि बन्धुस्त्वं सोढं सर्वं त्वयोदितम् ॥
  40. 40
    इतो मत्कर्णपदवीं दहत्येतद्वचस्तव ।इत्युक्त्वा सर्वसचिवैः सहितः प्रस्थितस्तदा ॥
  41. 41
    समासीनः पश्यन् वानरसैनिकान् ।युद्धायार्वराक्षसान् समुपस्थितान् ॥
  42. 42
    रामोऽपि लक्ष्मणेन समाहृतम् ।दृष्ट्वा रावणमासीनं कोपेन ॥
  43. 43
    किरीटिनं समासीनं मन्त्रिभिः परिवेष्टितम् । बाणेनैकेन ॥
  44. 44
    किरीटदशकं तथा ।चिच्छेद निमिषार्धेन तदद्भुतमिवाभवत् ॥
  45. 45
    लज्जितो रावणस्तूर्णं विवेश भवनं स्वकम् ।आहूय राक्षसान् सर्वान् खलः ॥
  46. 46
    वानरैः सह युद्धाय नोदयामास ।ततो पणवानकगोमुखैः ॥
  47. 47
    महिषोष्ट्रैः खरैः सिंहैर्द्वीपिभिः ।पाशयष्टितोमरशक्तिभिः ॥
  48. 48
    लक्षिताः सर्वतो लङ्कां प्रतिद्वारमुपाययुः ।तत्पूर्वमेव रामेण नोदिता ॥
  49. 49
    उद्यम्य शिखराणि महान्ति च ।तरूंश्चोत्पाट्य विविधान् युद्धाय ॥
  50. 50
    प्रेक्षमाणा रावणस्य तान्यनीकानि भागशः ।राघवप्रियकामार्थं लङ्कामारुरुहुस्तदा ॥
  51. 51
    ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च मुष्टिभिश्च ।ततः सहस्रयूथाश्च कोटियूथाश्च ॥
  52. 52
    कोटीशतयुताश्चान्ये रुरुधुर्नगरं भृशम् ।आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवङ्गमाः ॥
  53. 53
    रामो जयत्यतिबलो लक्ष्मणश्च महाबलः ।राजा जयति सुग्रीवो नुपालितः ॥
  54. 54
    इत्येवं घोषयन्तश्च समं ऽरिभिः ।हनूमानङ्गदश्चैव कुमुदो नील एव च ॥
  55. 55
    नलश्च शरभश्चैव मैन्दो द्विविद एव च । दधिवक्त्रश्च केसरी तार एव च ॥
  56. 56
    अन्ये च बलिनः सर्वे यूथपाश्च प्लवङ्गमाः ।द्वाराण्युत्प्लुत्य लङ्कायाः सर्वतो रुरुधुर्भृशम् ।तदा वृक्षै पर्वताग्रैश्च वानराः ॥
  57. 57
    निजघ्नुस्तानि रक्षांसि नखैर्दन्तैश्च वेगिताः ।राक्षसाश्च तदा भीमा द्वारेभ्यः सर्वतो ॥
  58. 58
    निर्गत्य भिन्दिपालैश्च खड्गैः शूलैः ।निजघ्नुर्वानरानीकं महाकाया महाबलाः ॥
  59. 59
    राक्षसांश्च तथा जघ्नुर्वानरा ।तदा बभूव समरो ॥
  60. 60
    रक्षसां वानराणां च सम्बभूवाद्भुतोपमः ।ते हयैश्च गजैश्चैव रथैः ॥
  61. 61
    रक्षोव्याघ्रा युयुधिरे नादयन्तो दिशो दश ।राक्षसाश्च कपीन्द्राश्च ॥
  62. 62
    राक्षसान् वानरा जघ्नुर्वानरांश्चैव राक्षसाः ।रामेण दृष्टा हरयो ॥
  63. 63
    बभूवुर्बलिनो हृष्टास्तदा पीतामृता इव । ॥
  64. 64
    राक्षसान् जघ्नुरोजसा ।चतुर्थांशावशेषेण निहतं राक्षसं बलम् ॥
  65. 65
    स्वसैन्यं निहतं दृष्ट्वा मेघनादोऽथ दुष्टधीः ।ब्रह्मदत्तवरः श्रीमानन्तर्धानं गतोऽसुरः ॥
  66. 66
    सर्वास्त्रकुशलो व्योम्नि समन्ततः ।नानाविधानि शस्त्राणि वानरानीकमर्दयन् ॥
  67. 67
    ववर्ष तदद्भुतमिवाभवत् ।रामोऽपि मानयन् ब्राह्ममस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥
  68. 68
    क्षणं तूष्णीमुवासाथ ददर्श पतितं बलम् ।वानराणां रघुश्रेष्ठश्चुकोपानलसन्निभः ॥
  69. 69
    चापमानय ब्रह्मास्त्रेणासुरं क्षणात् । मे पश्य बलमद्य रघूत्तम ॥
  70. 70
    मेघनादोऽपि तच्छ्रुत्वा रामवाक्यमतन्द्रितः ।तूर्णं जगाम नगरं मायिकोऽसुरः ॥
  71. 71
    पतितं वानरानीकं दृष्ट्वा रामोऽतिदुःखितः ।उवाच मारुतिं शीघ्रं गत्वा क्षीरमहोदधिम् ॥
  72. 72
    तत्र द्रोणगिरिर्नाम दिव्यौषधिसमुद्भवः ।तमानय द्रुतं गत्वा महामते ॥
  73. 73
    वानरौघान् महासत्त्वान् कीर्तिस्ते सुस्थिरा भवेत् ।आज्ञाप्रमाणमित्युक्त्वा जगामानिलनन्दनः ॥
  74. 74
    आनीय च गिरिं सर्वान् वानरान् । पुनस्तत्र स्थापयित्वाऽऽययौ द्रुतम् ॥
  75. 75
    पूर्ववद्भैरवं नादं वानराणां बलौघतः ।श्रुत्वा विस्मयमापन्नो रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥
  76. 76
    राघवो मे महान् शत्रुः प्राप्तो ।हन्तुं तं समरे शीघ्रं गच्छन्तु मम यूथपाः ॥
  77. 77
    मन्त्रिणो बान्धवाः शूरा ये च मत्प्रियकाङ्क्षिणः ।सर्वे गच्छन्तु युद्धाय त्वरितं मम ॥
  78. 78
    ये न गच्छन्ति युद्धाय ।तान् हनिष्याम्यहं सर्वान् मच्छासनपराङ्मुखान् ॥
  79. 79
    तच्छ्रुत्वा भयसन्त्रस्ता निर्जग्मू । प्रहस्तश्च महानादमहोदरौ ॥
  80. 80
    देवशत्रुर्निकुम्भश्च ।अपरे बलिनः सर्वे ययुर्युद्धाय वानरैः ॥
  81. 81
    एते चान्ये च बहवः शूराः ।प्रविश्य वानरं सैन्यं ममन्थु ॥
  82. 82
    भिन्दिपालैश्च बाणैः खड्गैः परश्वधैः ।अन्यैश्च विविधैरस्त्रैर्निजघ्नुर्हरियूथपान् ॥
  83. 83
    ते पर्वताग्रैर्नखदंष्ट्रैश्च मुष्टिभिः ।प्राणैर्विमोचयामासुः सर्वराक्षसयूथपान् ॥
  84. 84
    केचित्सुग्रीवेण तथापरे ।हनूमता चाङ्गदेन लक्ष्मणेन ।यूथपैर्वानराणां ते निहताः सर्वराक्षसाः ॥
  85. 85
    समाविश्य वानरा बलिनोऽभवन् ।रामशक्तिविहीनानामेवं शक्तिः कुतो भवेत् ॥
  86. 86
    सर्वमयो विधातामायामनुष्यत्वविडम्बनेन ।सदा चिदानन्दमयोऽपि रामोयुद्धादिलीलां वितनोति मायाम् ॥