Leave

Adhyātma Rāmāyaṇa · The Return to Ayodhyā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    श्रीमहादेव उवाच ।पातयित्वा ततश्चक्षुः सर्वतो ।अब्रवीन्मैथिलीं सीतां रामः ॥
  2. 2
    त्रिकूटशिखराग्रस्थां पश्य लङ्कां महाप्रभाम् ।एतां रणभुवं पश्य ॥
  3. 3
    असुराणां प्लवङ्गानामत्र वैशसनं महत् ।अत्र मे निहतः शेते रावणो ॥
  4. 4
    सर्वे चात्र निपातिताः ।एष सेतुर्मया बद्धः सागरे सलिलाशये ॥
  5. 5
    एतच्च दृश्यते तीर्थं सागरस्य महात्मनः ।सेतुबन्धमिति ख्यातं च पूजितम् ॥
  6. 6
    एतत्पवित्रं परमं दर्शना ।अत्र देवो मया शम्भुः प्रतिष्ठितः ॥
  7. 7
    अत्र मां शरणं प्राप्तो मन्त्रिभिश्च विभीषणः ।एषा सुग्रीवनगरी चित्रकानना ॥
  8. 8
    तत्र रामाज्ञया ताराप्रमुखा हरियोषितः ।आनयामास सुग्रीवः सीतायाः ॥
  9. 9
    ताभिः सहोत्थितं शीघ्रं विमानं प्रेक्ष्य राघवः ।प्राह चाद्रिमृष्यमूकं पश्य वाल्यत्र मे हतः ॥
  10. 10
    एषा नाम राक्षसा यत्र मे हताः । सुतीक्ष्णस्य पश्याश्रमपदे शुभे ॥
  11. 11
    एते ते सर्वे दृश्यन्ते वरवर्णिनि ।असौ शैलवरो देवि प्रकाशते ॥
  12. 12
    अत्र मां प्रसादयितुमागतः ।भरद्वाजाश्रमं पश्य दृश्यते यमुनातटे ॥
  13. 13
    एषा भागीरथी गङ्गा दृश्यते ।एषा सा दृश्यते सीते यूपमालिनी ॥
  14. 14
    एषा सा दृश्यतेऽयोध्या प्रणामं कुरु भामिनि ।एवं क्रमेण सम्प्राप्तो भरद्वाजाश्रमं ॥
  15. 15
    पूर्णे पञ्चम्यां रघुनन्दनः ।भरद्वाजं मुनिं दृष्ट्वा ववन्दे प्रभुः ॥
  16. 16
    पप्रच्छ मुनिमासीनं ।शृणोषि कच्चिद्भरतः कुशल्यास्ते ॥
  17. 17
    वर्ततेऽयोध्या जीवन्ति च हि मातरः ।श्रुत्वा रामस्य वचनं भरद्वाजः ॥
  18. 18
    प्राह सर्वे कुशलिनो भरतस्तु ।फलमूलकृताहारो ॥
  19. 19
    सकलं न्यस्य राज्यं त्वां ।यद्यत्कृतं त्वया कर्म दण्डके रघुनन्दन ॥
  20. 20
    राक्षसानां विनाशं च ।सर्वं ज्ञातं मया राम तपसा ते ॥
  21. 21
    त्वं ब्रह्म परमं साक्षादादिमध्यान्तवर्जितः ।त्वमग्रे सलिलं सृष्ट्वा तत्र सुप्तोऽसि भूतकृत् ॥
  22. 22
    नारायणोऽसि विश्वात्मन्नराणामन्तरात्मकः ।त्वन्नाभिकमलोत्पन्नो ब्रह्मा लोकपितामहः ॥
  23. 23
    अतस्त्वं सर्वलोकनमस्कृतः ।त्वं विष्णुर्जानकी लक्ष्मीः शेषोऽयं लक्ष्मणाभिधः ॥
  24. 24
    आत्मना सृजसीदं त्वमात्मन्येवात्ममायया ।न सज्जसे नभोवत्त्वं चिच्छक्त्या ॥
  25. 25
    बहिरन्तश्च भूतानां त्वमेव रघुनन्दन ।पूर्णोऽपि मूढदृष्टीनां विच्छिन्न इव लक्ष्यसे ॥
  26. 26
    जगत्त्वं जगदाधारस्त्वमेव परिपालकः ।त्वमेव सर्वभूतानां भोक्ता भोज्यं जगत्पते ॥
  27. 27
    दृश्यते श्रूयते यद्यत्स्मर्यते वा रघूत्तम ।त्वमेव सर्वमखिलं त्वद्विनान्यन्न किञ्चन ॥
  28. 28
    सृजति लोकांश्च स्वगुणैरहमादिभिः ।त्वच्छक्तिप्रेरिता राम तस्मात्त्वय्युपचर्यते ॥
  29. 29
    यथा चुम्बकसान्निध्याच्चलन्त्येवायसादयः ।जडास्तथा त्वया सृजति वै जगत् ॥
  30. 30
    देहद्वयमदेहस्य तव विश्वं रिरक्षिषोः । स्थूलं शरीरं ते सूत्रं सूक्ष्ममुदाहृतम् ॥
  31. 31
    विराजः सम्भवन्त्येते सहस्रशः । प्रविशन्त्येव विराजं रघुनन्दन ॥
  32. 32
    अवतारकथां लोके ये गायन्ति गृणन्ति च ।अनन्यमनसो मुक्तिस्तेषामेव रघूत्तम ॥
  33. 33
    त्वं ब्रह्मणा पुरा भूमे राघव ।प्रार्थितस्तपसा तुष्टस्त्वं जातोऽसि ॥
  34. 34
    देवकार्यमशेषेण कृतं ते राम दुष्करम् ।बहुवर्षसहस्राणि मानुषं देहमाश्रितः ॥
  35. 35
    कुर्वन् दुष्करकर्माणि च । भुवनं यशसा पूरयिष्यसि ॥
  36. 36
    प्रार्थयामि ।स्थित्वाद्य भुक्त्वा सबलः श्वो गमिष्यसि पत्तनम् ॥
  37. 37
    राघवोऽतिष्ठत्तस्मिन्नाश्रम उत्तमे । पूजितस्तेन सीतया लक्ष्मणेन च ॥
  38. 38
    ततो रामश्चिन्तयित्वा मुहूर्तं प्राह ।इतो गच्छ हनूमंस्त्वमयोध्यां प्रति ॥
  39. 39
    जानीहि कुशली कच्चिज्जनो ।शृङ्गवेरपुरं गत्वा ब्रूहि मित्रं गुहं मम ॥
  40. 40
    जानकीलक्ष्मणोपेतमागतं मां निवेदय ।नन्दिग्रामं ततो गत्वा भ्रातरं भरतं मम ॥
  41. 41
    दृष्ट्वा ब्रूहि कुशलं मम ।दीनि रावणस्य वधादिकम् ॥
  42. 42
    ब्रूहि क्रमेण मे भ्रातुः सर्वं तत्र विचेष्टितम् ।हत्वा सर्वान् सभार्यः ॥
  43. 43
    उपयाति सह ।इत्युक्त्वा तत्र वृत्तान्तं भरतस्य विचेष्टितम् ॥
  44. 44
    सर्वं ज्ञात्वा पुनः शीघ्रमागच्छ मम सन्निधिम् ।तथेति हनुमांस्तत्र मानुषं वपुरास्थितः ॥
  45. 45
    नन्दिग्रामं ययौ तूर्णं मारुतिः ।गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन् भुजगोत्तमम् ॥
  46. 46
    शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य मारुतिः ।उवाचा मधुरं वाक्यं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥
  47. 47
    रामो श्रीमान् सखा ते सह सीतया ।सलक्ष्मणस्त्वां धर्मात्मा क्षेमी कुशलमब्रवीत् ॥
  48. 48
    अनुज्ञातोऽद्य मुनिना भरद्वाजेन राघवः ।आगमिष्यति तं देवं द्रक्ष्यसि त्वं रघूत्तमम् ॥
  49. 49
    एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहम् । महावेगो वायुवेगेन मारुतिः ॥
  50. 50
    सोऽपश्यद्रामतीर्थं च सरयूं च महानदीम् ।तामतिक्रम्य हनुमान्नन्दिग्रामं ययौ ॥
  51. 51
    क्रोशमात्रे त्वयोध्याया ।ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम् ॥
  52. 52
    मलपङ्कविदिग्धाङ्गं जटिलं वल्कलाम्बरम् ।फलमूलकृताहारं ॥
  53. 53
    ते पुरस्कृत्य शासयन्तं ।मन्त्रिभिः पौरमुख्यैश्च ॥
  54. 54
    वृतदेहं मूर्तिमन्तं स्थितम् ।उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान्मारुतात्मजः ॥
  55. 55
    यं त्वं चिन्तयसे रामं तापसं दण्डके स्थितम् । काकुत्स्थः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥
  56. 56
    ते देव शोकं त्यज ।अस्मि भ्रात्रा त्वं रामेण सह सङ्गतः ॥
  57. 57
    रावणं हत्वा रामः सीतामवाप्य च ।उपयाति समृद्धार्थः ॥
  58. 58
    एवमुक्तो महातेजा भरतो । भुवि चास्वस्थः ॥
  59. 59
    भरतः शीघ्रं मारुतिं । सिषेच भरतः कपिम् ॥
  60. 60
    त्वमनुक्रोशादिहागतः । ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥
  61. 61
    गवां च च शतं वरम् ।सर्वाभरणसम्पन्ना मुग्धाः कन्यास्तु षोडश ॥
  62. 62
    एवमुक्त्वा पुनः प्राह भरतो मारुतात्मजम् ।बहूनीमानि गतस्य सुमहद्वनम् ॥
  63. 63
    शृणोम्यहं प्रीतिकरं मम नाथस्य ।कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मे ॥
  64. 64
    एति जीवन्तमानन्दो नरं ।राघवस्य हरीणां च कथमासी ॥
  65. 65
    तत्त्वमाख्याहि विश्वसेयं वचस्तव ।एवमुक्तोऽथ हनुमान् भरतेन महात्मना ॥
  66. 66
    ऽथ रामस्य चरितं क्रमात् ।श्रुत्वा तु परमानन्दं भरतो मारुतात्मजात् ॥
  67. 67
    आज्ञापयच्छत्रुहणं मुदा युक्तं । च यावन्ति नगरे रघुनन्दन ॥
  68. 68
    पूजयन्तु महाधियः ।सूता वैतालिकाश्चैव स्तुतिपाठकाः ॥
  69. 69
    वारमुख्याश्च शतशो निर्यान्त्वद्यैव सङ्घशः । सेना हस्त्यश्वपत्तयः ॥
  70. 70
    ब्राह्मणाश्च तथा पौरा राजानो ये समागताः ।निर्यान्तु राघवस्याद्य द्रष्टुं ॥
  71. 71
    भरतस्य वचः श्रुत्वा ।अलञ्चक्रुश्च नगरीं मुक्तारत्नमयोज्ज्वलैः ॥
  72. 72
    तोरणैश्च पताकाभिर्विचित्राभिरनेकधा ।अलङ्कुर्वन्ति नानाबलिविचक्षणाः ॥
  73. 73
    निर्यान्ति वृन्दशः सर्वे ।हयानां शतसाहस्रं गजानामयुतं तथा ॥
  74. 74
    रथानां दशसाहस्रं ।पारमेष्ठीन्युपादाय द्रव्याण्युच्चावचानि च ॥
  75. 75
    ततस्तु शिबिकारूढा निर्ययू ।भरतः पादुके न्यस्य शिरस्येव कृताञ्जलिः ॥
  76. 76
    शत्रुघ्नसहितो रामं पादचारेण ।तदैव दृश्यते दूराद्विमानं चन्द्रसन्निभम् ॥
  77. 77
    पुष्पकं सूर्यसङ्काशं ।एतस्मिन् भ्रातरौ वीरौ वैदेह्या रामलक्ष्मणौ ॥
  78. 78
    सुग्रीवश्च कपिश्रेष्ठो मन्त्रिभिश्च विभीषणः ।दृश्यते पश्यत जना इत्याह ॥
  79. 79
    ततो हर्षसमुद्भूतो निःस्वनो ।स्त्रीबालयुववृद्धानां रामोऽयमिति कीर्तनात् ॥
  80. 80
    रथकुञ्जरवाजिस्था महीं गताः ।ददृशुस्ते जनाः सोममिवाम्बरे ॥
  81. 81
    प्राञ्जलिर्भरतो भूत्वा प्रहृष्टो ।ततो विमानाग्रगतं भरतो राघवं मुदा ॥
  82. 82
    प्रणतो रामं मेरुस्थमिव भास्करम् ।ततो रामाभ्यनुज्ञातं विमानमपतद्भुवि ॥
  83. 83
    विमानं तद्भरतः सानुजस्तदा ।राममासाद्य मुदितः पुनरेवाभ्यवादयत् ॥
  84. 84
    चिराद्दृष्टं भरतं रघुनन्दनः ।भ्रातरं स्वाङ्कमारोप्य मुदा तं ॥
  85. 85
    ततो लक्ष्मणमासाद्य वैदेहीं नाम कीर्तयन् । प्रीतो भरतः प्रेमविह्वलः ॥
  86. 86
    सुग्रीवं जाम्बवन्तं च युवराजं तथाङ्गदम् ।मैन्दद्विविदनीलांश्च ऋषभं चैव सस्वजे ॥
  87. 87
    सुषेणं च चैव गवाक्षं ।शरभं पनसं चैव भरतः परिषस्वजे ॥
  88. 88
    सर्वे ते मानुषं रूपं कृत्वा भरतमादृताः ।पप्रच्छुः कुशलं सौम्याः प्रहृष्टाश्च ॥
  89. 89
    ततः सुग्रीवमालिङ्ग्य भरतः प्राह । रामस्य जयोऽभू ॥
  90. 90
    त्वमस्माकं भ्राता सुग्रीव ।शत्रुघ्नश्च तदा राममभिवाद्य सलक्ष्मणम् ॥
  91. 91
    सीताया पश्चाद्ववन्दे ।रामो मातरमासाद्य विवर्णां शोकविह्वलाम् ॥
  92. 92
    जग्राह पादौ मनो मातुः । ननामेतरमातरौ ॥
  93. 93
    भरतः राघवस्य ।योजयामास रामस्य पादयो ॥
  94. 94
    राज्यमेतन्न्यासभूतं मया तव ।अद्य मे सफलं जन्म फलितो मे मनोरथः ॥
  95. 95
    यत्पश्यामि समायातमयोध्यां त्वामहं प्रभो ।कोष्ठागारं बलं कोशं कृतं दशगुणं मया ॥
  96. 96
    त्व पुरं स्वकम् ।इति ब्रुवाणं भरतं दृष्ट्वा सर्वे कपीश्वराः ॥
  97. 97
    मुमुचुर्नेत्रजं तोयं प्रशशंसुर्मुदान्विताः ।ततो रामः भरतं स्वाङ्कगं मुदा ॥
  98. 98
    ययौ तेन विमानेन भरतस्याश्रमं तदा । तदा रामो विमानाग्र्या ॥
  99. 99
    अब्रवीत्पुष्पकं देवो गच्छ वैश्रवणं वह ।अनुगच्छानुजानामि कुबेरं ॥
  100. 100
    रामो वसिष्ठस्य गुरोः नत्वा यथा शतक्रतुः ।दत्त्वा महार्हासनमुत्तमं गुरो-रुपाविवेशाथ गुरोः समीपतः ॥